Filmy 1972

Bizanti jest redaktorem naczelnym dziennika "Il Giornale". Pewnego dnia, na pierwszej stronie gazety zostaje umieszczona wiadomość, że w podmiejskim parku znaleziono zwłoki zgwałconej i zamordowanej czternastoletniej dziewczyny. Wokół informacji, której zwykłym miejscem byłaby kronika kryminalna, dziennik zaczyna tworzyć atmosferę publicznego zagrożenia i histerii. Wówczas, posługując się odpowiednio spreparowanymi poszlakami, jako domniemanego przestępcę, gazeta Bizantiego wskazuje policji i opinii publicznej młodego ultralewicowca - Maria Boni. Neofaszyści - faktyczni mocodawcy Bizantiego - zyskują w ten sposób skuteczną broń w zbliżającej się kampanii wyborczej. Tymczasem jeden z pracowników Bizantiego, młody dziennikarz Roveda, uparcie i na własną rękę dochodząc prawdy trafia na trop rzeczywistego mordercy.

Grupa doświadczonych archeologów poszukuje starego, mistycznego skarbu Fenicjan. W trakcie intensywnych poszukiwań rozpoczyna się seria tajemniczych, mistycznych morderstw. Archeolodzy nie przypuszczają co za tym stoi.

Perypetie oszusta wyłudzającego wielką sumę pieniędzy od włoskiego przemysłowca, a następnie usiłującego odzyskać łup ukryty przez wspólnika.

Wiejski lekarz nie może już utrzymać rodziny i dwóch przyjaciół.

Po 1968 roku, kiedy zdają sobie sprawę, że czasy się zmieniają, pięciu oszustów postanawia przestawić się z napadów na banki na porwania. Chcą porwać piosenkarza Johnny'ego Hallydaya i ambasadora Ameryki Łacińskiej. Wrobieni przez przywódcę innego gangu zostają schwytani, ale podczas procesu francuski rząd postanawia pozwolić im uciec do Afryki, gdzie kontynuują tę samą starą gierkę.

Spore wysiłki kardynała, który chce nabyć ziemię, na której stoi prestiżowy burdel.

Spokój kapryśnej rodziny zostaje zburzony przez wtargnięcie atrakcyjnego Anglika.

Z powodu swojej biedy Justine (Alice Arno) zostaje wysłana do klasztoru, gdzie odnajduje swoją siostrę Juliette (France Verdier). Ta wprowadza ją w praktyki miłości. Justine odkrywa również, że jej ciało przyciąga mężczyzn, których spotyka. Ale wykorzystają ją i jej naiwność.

Para w średnim wieku: projektant reklam Bruno (Pierre Rousseau) i jego żona Madeleine (Danièle Vlaminck), gospodyni domowa, są dość zadowoloną parą paryską, dopóki szef Bruna nie wpadnie na pomysł, że ich kampanie reklamowe muszą być doprawione erotyzmem. Ich związek małżeński przybiera nieoczekiwany obrót, ponieważ szef daje mu stypendium na wprowadzenie erotyki do projektu i Bruno wybiera Madeleine na swoją asystentkę. Eksperymentują z seksownymi grami (np. Madeleine mówi Bruno, że nie ma na sobie bielizny, kiedy są w miejscach publicznych; uprawiają seks w ich samochodzie przy drodze; udają, że podrywają się w sklepie obuwniczym itp.). Seksowne gry sprowadzają się do kilku odważnych erotycznych pokus i wizyty w lokalnym domu orgii. Gry w końcu stają się dla niej zbyt przerażające, ona ucieka, a za nią Bruno.

Osiadły na farmie weteran wojny secesyjnej, John Benedict (William Holden) po powrocie do domu z kolejnej wyprawy myśliwskiej odkrywa, iż jego żona i dzieci zostały zamordowane przez bandę bezwzględnych wyrzutków. Benedict nie ma wątpliwości, jego zemsta będzie szybka, bolesna i... nieodwracalna. Jednakże gdy dobiera sobie sześciu kompanów, którzy mają wspomóc jego wysiłki, zauważa z przerażeniem, że są oni równie okrutnymi i bezwzględnymi zabójcami jak ludzie, których zamierzają ścigać. Nie ma pewności, że wypełnią wolę Benedicta i pomogą mu w zemście, równie dobrze zleceniodawca może dołączyć do listy ich ofiar.