Filmy 1975

Historia rozgrywa się w małym, prowincjonalnym miasteczku, podczas niemieckiej okupacji. Mieszkańcy żyją tutaj biednie, nie ma pracy. Pewnego dnia przybywa oficer SS, porucznik Anton, który w miejscowym tartaku składa pilne, dobrze płatne zamówienie. Wykonania zadania podejmuje się cieśla Weych, mający nadzieję, że zdobędzie w ten sposób pieniądze na lekarstwa dla ciężko chorej córki. Weych werbuje do pracy pomocników i przystępuje do roboty. Wówczas okazuje się, że mają zbudować okazałą szubienicę...

Starszy brat, zwany Dużym, w wyniku niepowodzeń w szkole ucieka z domu. Zrozpaczeni rodzice bezskutecznie go poszukują. Do akcji rusza młodszy brat, zwany Mniejszym, który sam siebie pasował na rycerza. Wspólnie z Filomeną przystępują do działania. Trop zaprowadza ich na poddasze domu Romka-Mercedesa, gdzie odnajdują Dużego.

Thomas Norton, wybitny kryminolog, opracował bardzo nowoczesny wykrywacz kłamstw, za pomocą którego przeprowadza przesłuchania na zlecenie policji Los Angeles. Pewnego dnia do jego laboratorium przybywa Edward Steptoe, kasjer bankowy oskarżony o defraudację. Edward faktycznie ukradł dużą sumę pieniędzy. Były mu potrzebne do wyleczenia swojej ciężko chorej żony. Będąc pewien, że czeka go nieuchronny wyrok, popełnia samobójstwo. Jego śmierć wstrząsa opinią publiczną. Rozpoczyna się debata na temat zasadności używania wykrywaczy kłamstw. Równocześnie Norton zaczyna otrzymywać anonimowe telefony i mrożące krew w żyłach pogróżki. Pewnego dnia, podlewając roślinę ozdobną otrzymaną w prezencie, Norton postanawia również na niej poeksperymentować z maszyną. Odkrywa, że roślina reaguje na swój własny, charakterystyczny sposób na bodźce z elektrod. Jedyną osobą, której się zwierza, jest wdowa Sills, sąsiadka, która przekształciła swój taras w szklarnię i uwielbia spędzać dni wśród swoich roślin w towarzystwie służącej Margaret. Wdowa, zaintrygowana opowieściami Nortona, wchodzi pewnego wieczoru do jego laboratorium, mając nadzieję, że znajdzie tam kryminologa, ale zamiast tego zostaje zabita w tajemniczych okolicznościach. Hipotezy na temat morderstwa mnożą się, ale chyba nikt nie wziął pod uwagę obecności dziwnego świadka...

W 1975 roku, po upadku dyktatury w Portugalii, robotnicy dużego gospodarstwa rolnego Torre Bela głosują za przejęciem ziemi i utworzeniem spółdzielni. Ruch cieszy się poparciem oddziału armii, zaangażowanego w walkę z kapitalistycznym wyzyskiem u boku pracujących chłopów… Ich utopia trwa sto dni. W rozmowach pomiędzy sobą, czasem do kamery, niewykształceni robotnicy wiejscy obnażają swoją nędzę, swoje cierpienie, swoje nadzieje, a ostatecznie swoją rozpacz - kiedy rząd nakazuje zwrot ziemi ich właścicielom.

Refleksja nad związkiem obrazu i narracji w kinie, przerywana odczytaniem wiadomości o Sade'u, opowiadającym o kazirodczej miłości ojca do córki.

Serial opisuje losy Maurycego Augusta Beniowskiego, węgiersko-polskiego szlachcica, uczestnika konfederacji barskiej, zesłańca, podróżnika, kolonizatora i „króla” Madagaskaru. Scenariusz napisano na podstawie pamiętników głównego bohatera.

Starzejący się wdowiec, właściciel odnoszącej sukcesy winnicy, Leonida Bottacin, dostaje ciężkiego zawału serca podczas stosunku seksualnego z żoną innego mężczyzny. Krewni Leonida mają nadzieję odziedziczyć winnicę, aby sprzedać ją amerykańskiemu konsorcjum. Dowiedziawszy się od lekarza, że ​​drugi atak serca będzie śmiertelny, zięć Leonida, Benito, zatrudnia swoją byłą dziewczynę Annę, bardzo atrakcyjną pielęgniarkę, do opieki nad Leonidem. Benito ma nadzieję, że Leonido będzie na tyle podekscytowany pięknem i zmysłowością Anny, że dostanie drugiego zawału serca.

W Paryżu Max (Michel Serrault) i Riton (Jean Lefebvre) dwóch drobnych złodziei dokonują kradzieży i nieczęsto z sukcesem. Zatrudnia ich Stéphane (Bernard Blier), znany jako „Phanou”, który rywalizuje w pomysłowości w zorganizowaniu śmiałego napadu: przebicie się przez ścianę toalet publicznych w podziemiach dworca Gare de l'Est i otwarcie skrytki wypełnionej zwitkami banknotów z funduszu emerytalnego SNCF. Phano, Max i Riton podczas swoich licznych podróży będą musieli działać tak, aby nie wzbudzić podejrzeń „sikającej pani” (Tsilla Chelton). A na to jest tylko jedno rozwiązanie: przebieraj się i zmieniaj charakter za każdym razem.

Trzy osoby, a raczej trzy sylwetki rzadkich obiektów — ramy, być może okna, ilustrowany manuskrypt — i kilka minimalnych działań: kartkowanie stron, ktoś siadający, ktoś kładący się, wstający, przechodzący przez przestrzeń, zapalający papierosa, odwracający głowę, otwierający usta, ktoś rozglądający się. W Nostos I nie ma prawie żadnej reprezentacji: tylko tyle, by na palcach poruszać się wokół krawędzi analogii, iluzji, pod obrazem i pomiędzy obrazami.