Filmy 1975

Afroamerykańska rodzina, która wprowadza się do luksusowego apartamentowca, nawiązuje bliskie, choć czasami kłopotliwe, relacje z innymi najemcami.

Lata II wojny światowej. Matteo Zannoni (Bruno Cirino) i Libera Valente (Claudia Cardinale) mają dwójkę dzieci, Carla (Marco Lucantoni) oraz Annę (M. Vittoria Virgili) i są antyfaszystami. Podróżują nieustannie między miastami, w końcu osiedlają się w Modenie. Jej dzieci zaczynają czynnie działać w ruchu oporu. Libera szybko wchodzi w konflikt z faszystowskim komisarzem politycznym miasta Franco Testą (Philippe Leroy). Po wojnie Libera odkrywa, że niewiele się zmieniło, były faszysta Testa znów sprawuje rządy jako radny miejski.

Billy (Roberto Pace), siedemnastolatek, jedyne o czym myśli to seks. Od jakiegoś czasu chwali się swoimi podbojami miłosnymi swojemu przyjacielowi Alvarezowi, jednak jego doświadczenie jest zerowe. Wszystko się zmienia, gdy w odwiedziny przyjeżdża piękna Barbara (Barbara Bouchet), światowa paryżanka i przyjaciółka jego matki.

Iracema to nieletnia prostytutka podróżująca z kierowcami ciężarówek słynną "Ruta Transamazónica", drogą która przecina interior brazylijski. Film jest metaforą opisującą proces jednoczenia kraju-kontynentu, którego rezultatem była katastrofa ekologiczna i eksterminacja kultur prymitywnych przez białych mieszkańców uprzemysłowionego południa Brazylii.

Jim (Alberto Dell'Acqua) i Jeff (Wolf Goldan) to dwaj poszukiwacze przygód, którzy szukając wielkiej fortuny, zawsze popełniają błąd za błędem. W efekcie zostają z niczym. Teraz są pewni, że znaleźli ropę naftową w Kolumbii. Szybko okazuje się, że właśnie wwiercili się w podziemny rurociąg należący do koncernu produkującego ropę. I po raz kolejny muszą uciekać przed wściekłymi prześladowcami. Ponownie spłukani, dwaj kumple chętnie przyjmują ofertę młodego producenta spaghetti z Mediolanu, Giovanniego Telli (Rinaldo Talamonti). Mają mu pomóc przy zakupie złotej Madonny, która obecnie stoi w miejscowym klasztorze.

Fikcyjna historia miasteczka leżącego niedaleko słynnej Gerniki. Na tle wydarzeń związanych z oporem ludności miasta przeciw armii generała Franco w czasie hiszpańskiej wojny domowej obserwujemy losy głównych bohaterów: hrabiego i jego siostrzeńców (zwolenników Franco), nauczyciela (pacyfisty) oraz pięknej Vandale i zakochanego w niej Goyi (rebelianci).

Vincent (Fabrice Luchini) nie może opuścić swego ojca Pierre'a (Michel Bouquet), ale bardziej niż czegokolwiek pragnie się uniezależnić. Młody mężczyzna postanawia przespać się z Jeanne (Bernadette Lafont), kochanką swego ojca, i grozi, że popełni samobójstwo, jeśli ona nie ulegnie jego kaprysom.

Film opowiada historię księdza Lorenzo Milaniego (Enrico Maria Salerno). Będąc dzieckiem, w trakcie II wojny światowej, jako syn Żydówki, aby uniknąć prześladowań przez faszystów zostaje ochrzczony. Będąc świadkiem śmierci młodego księdza, Milani decyduje się wstąpić do seminarium i w 1947 otrzymuje święcenia kapłańskie. Jako kapelan we Florencji zajmuje się głównie biedną ludnością oraz prowadzi wiele akcji na rzecz edukacji dzieci. Równocześnie ostro krytykuje politykę rządu oraz egoizm ludzi zamożnych. Z tego powodu w 1954 roku zostaje przeniesiony za karę do bardzo małej wsi Barbiana, gdzie zakłada szkołę dla dzieci z problemami społecznymi.

François Chartrand, 35-letni kawaler i strażak, żyje samotnie w czteromieszkaniowej kamienicy, którą kupił po pożarze. Choć odważny w pracy, prywatnie panicznie boi się kobiet - ich obecność wywołuje u niego tiki, bełkot i ucieczkę. Isabelle Robert, 30-letnia pracownica przedszkola na lotnisku w Montrealu, traci mieszkanie w pożarze. Traf chce, że akcję gaśniczą prowadzi François, który - niechcący - rozpala w niej uczucie. Isabelle wprowadza się do jego mieszkania i postanawia wyleczyć go z nieśmiałości, sprowadzając do budynku kolejne piękne lokatorki. Plan działa aż za dobrze - François z przesadnej rezerwy przechodzi w nadmiar pewności siebie. Dopiero pewien "ostatni pożar" doprowadzi do zabawnego, ale szczęśliwego finału tej romantycznej komedii.