Filmy 1976

Grupa neonazistowskich młodzieńców, zwykli klienci baru na sławnym placu San Babila w Mediolanie, przeżywa pewnego dnia szaleństwo przechodzące w obłędne, pełne furii i nienawiści ataki, gwałty i zabójstwa. Dzięki zeznaniu jednej z ofiar, czterej przestępcy będą sądzeni.

Atomowy autobus, wspaniała parodia filmów katastroficznych, opowiada o pierwszym autobusie o napędzie atomowym – ważącym 75 ton olbrzymie na 32 ogromnych, kołach - który wyrusza w swą dziewiczą podróż z Nowego Jorku do Denver. Za kierownicą największego autobusu świata zasiada, rzecz jasna, największy kierowca świata, zaś jego zmiennik ma skłonność do robienia głupich kawałów i jazdy opłotkami. Tymczasem para rzezimieszków od początku zamierza zniszczyć autobus, co doprowadzi do wywołującego głośny śmiech finału. [opis dystrybutora]

Na święta Bożego Narodzenia, mieszkanka domu dziecka zostaje zaproszona przez państwa Pietrzaków do ich domu w górach. Danka jest zamknięta w sobie, chce się otworzyć na pozostałych mieszkańców. W celu zorganizowania dla każdego prezentu, z braku funduszy, kradnie rzeczy z samoobsługowego. Nie wie, że jest świadek jej niecnego czynu.

Dziesięcioletni Kajetan jest zafascynowany młodym porucznikiem MO Wandalinem. Chciałby go poznać; jest więc zachwycony, gdy dowiaduje się, że mężczyzna zostanie jego ojczymem. Nawiązuje się między nimi wspaniały kontakt. Matka Kajetana umiera; chłopiec boi się, że dla ojczyma będzie kimś obcym. Postanawia zdobyć sobie jego uznanie. Próbuje kilku wyczynów, ale nie odnosi efektu.

Falconetti (William Smith), zabójca Toma (Nick Nolte), wychodzi z więzienia i pragnie zemścić się na Rudym Jordache'u (Peter Strauss).

Czarownica ofiaruje dzieciom, którzy udali się na poszukiwania Błękitnego ptaka, czarodziejski diament, zdolny otworzyć duszę każdego ciała żywego lub nieżywego - zwierząt, drzew, sprzętów domowych. Własna dusza jest i w kromce chleba i w łyku mleka. W końcu podróży dzieci znajdują Błękitnego ptaka, który może przynieść im szczęście. Lecz oni wiedzą, że po sąsiedzku mieszka dziewczynka, która jest bardzo chora i uratować ją może tylko cud...

Jean Paul Leforestier ma wszystko: jest zamożnym biznesmenem, szanowanym przez swoich pracowników, ale jego życie osobiste to katastrofa. Żona odmawia mu kontaktów seksualnych i nie mogą mieć dzieci. Za radą lekarza decydują się skorzystać z pomocy matki zastępczej, co sprawi, że Jean Paul zwątpi w swoją miłość do żony...

Kto obserwuje Alicję przez okno w piwnicy? Ciągły, mechaniczny hałas. Nikt, poza przerażającym zamętem w jej głowie na myśl o długich wakacjach, które, biorąc wszystko pod uwagę, wydają się niekończącą się stratą czasu. Kiedy rodzice nie krążą już nad tobą jak strażnicy więzienni, z którymi nie dzielisz niczego poza przytłaczającą ciszą posiłków. Kiedy potulność i bierność są tylko powierzchowne. I ta ciągła podejrzliwość. Marzenia młodych dziewcząt są krwiożercze, a Alicja jest prawdziwa, ciągnąc swoją potulność i pozorną bierność jak bieliznę. Bo to, co ją obciąża jak kula u nogi, to ta niekończąca się adolescencja. Co jest niewiarygodnym cierpieniem. A potem jest Jim.

Sfilmowana w 1976 roku przez Andrzeja Wajdę inscenizacja najsłynniejszego spektaklu Teatru Cricot 2 Tadeusza Kantora "Umarła klasa". Przedstawienie miało formę collage'u obrazów o wyrazistej plastyce i precyzyjnej orkiestracji ruchu aktorów i dźwięku (leitmotivem spektaklu był "Walc Francois"). Inspirowane tekstami Witkacego, Gombrowicza i Schulza było bardzo osobistą wypowiedzią Kantora. Konstanty Puzyna pisał: "Jaki świat przywołuje właściwie Kantor? (...) Jest to świat naszej wspólnej młodości, nie pokoleniowo jednak pojętej, lecz socjokulturowo. Tam nasz początek: w aptece Wiśniewskiego i w Jamie Michalikowej, w Wyspiańskim i w żydowskich miasteczkach, w pierwszej wojnie światowej i wybuchu niepodległości, w latach dwudziestych i w "Tumorze Mózgowiczu", w awangardzie, w Brunonie Schulzu i w starym Cricocie na Łobzowskiej. Zaś koniec tego świata to okupacja: kołysanka żydowska nad pustą kołyską. Tak, bo druga wojna światowa zlikwidowała całą tę rzeczywistość, nie tylko społeczność żydowską małych miasteczek. Zatrzasnęła wieko trumny nad tamtym kręgiem kultury. Nie ma już doń powrotu".

Ubogi robotnik ze wsi przyjeżdża do szybko rozwijającego się Sztokholmu i zaczyna nowe życie pełne zmagań. Na podstawie powieści Pera Andersa Fogelströma.