Filmy 1997

Ojciec, już odświętnie ubrany, ostrzy kosę. Po chwili zaczyna kosić trawę spokojnymi, miarowymi ruchami. Syn pomaga mu w pracy, usuwając meble spod błyszczącego ostrza. Nie rusza tylko krzesła, na którym siedzi matka, wpatrzona w trawę… Trawa porasta podłogę całego mieszkania. Z blatu stołu wykwitają płatki, a ze środka pokoju strzela pod sufit rozłożyste drzewo. Między oplecionymi pnączami meblami przemyka od czasu do czasu spłoszona sarna. Poza tym dom jest zupełnie zwyczajny, stara, przedwojenna, od lat nieremontowana kamienica ze skrzypiącymi schodami, którymi wspina się ostrożnie nietrzeźwy sąsiad. Z wysokiego, spękanego stropu mieszkania sypie się tynk, ściany zdobią resztki stiukowych sztukaterii, plamy po zaciekach, liszaje. W lokalu na trzecim piętrze mieszka trzyosobowa rodzina, kościsty, łysy ojciec w zbyt dużym, choć pasującym jeszcze kilka lat temu na niego garniturze, matka, kobieta energiczna, choć lubiąca czasem pogrążać się w melancholię i dwudziestokilkuletni syn.

Po zerwaniu z Elizabeth McGraw dziesięć lat temu, John Gray (Mickey Rourke) popadł w depresję i wiedzie życie włóczęgi, wędrując od hotelu do hotelu. W Nowym Jorku otrzymuje katalog aukcji odbywającej się w Paryżu, w której rozpoznaje obrazy należące do Elizabeth. Podczas tej sprzedaży poznał jej przyjaciółkę, Léę Calot (Angie Everhart). Ta wprowadzi go w niejednoznaczną i niebezpieczną grę uwodzenia ze współudziałem Claire (Agathe de La Fontaine), jej młodej asystentki.

Kot Dany przez całe życie marzy o karierze w Hollywood. Niestety przekonuje się, że w tym biznesie, to ludzie są na pierwszym miejscu do najlepszych ról. Jednak nie rezygnuje, a wspomaga go w tym śliczna kotka, w której Dany się podkochuje.

Tommy jest zawodowym gangsterem, który przed odejściem na emerytury dostaje ostatnie zadanie, musi dostarczyć osiem ściętych głów. Niestety w samolocie myli bagaż i zamiast „przesyłki” w torbie znajduje stos ubrań. Gangster musi teraz jak najszybciej odzyskać zgubę zanim wszystko się wyda…

Zapis trasy koncertowej Neila Younga i jego zespołu "Crazy Horse". Fragmenty koncertów są przeplatane starymi i nowymi zdjęciami zza kulis. Rozmowy, jakie prowadzi z muzykami reżyser Jim Jarmusch, dotykają praktycznie wszystkich aspektów życia i działalności zespołu.

Cutey Honey ratuje życie archeologowi, ściganemu przez żołnierzy Panther Claw, którzy chcą zdobyć poczwarkę prehistorycznego motyla. Następnego dnia potwory Panther Claw atakują ponownie i porywają jej przyjaciółkę. Honey Kisaragi dołącza więc do archeologa by ją odszukać i nie dopuścić do tego by potwory odnalazły ukryty skarb.

Genialny, ale ogarnięty obsesją naukowiec Hank Symes, prowadzi nielegalne eksperymenty biologiczne chcąc uzdrowić świat. Ścigany przez władze, przenosi się do położonego na odludziu domu, gdzie kontynuuje prace. W wyniku wypadku jego ciało mutuje i Hank przemienia się w niezwykłą formę życia, a jego dom staje się żywym ogrodem.

Przywrócony do życia jako zombie, morderca przemierza miasto gwałcąc i zabijając, a jedynymi, którzy mogą go powstrzymać są dwaj policjanci.

Rządowy program badań nad przyczynami niewyjaśnionych katastrof morskich kończy się dla morskiego biologa i jego córki porwaniem przez tajemniczego kapitana Nemo.

Świat, który Sharunas Bartas tworzy w swoich filmach, jest projekcją wewnętrznych stanów bohatera, skomplikowanym emocjonalnym uniwersum. Mieszają się w nim symbole kultury, archetypy, wspomnienia, zdarzenia realne i wyobrażone, intuicje, sny, przeczucia i twarze. To kino, które znajduje najbardziej ekstremalny wyraz właśnie w Domu, wędrówce przez pokoje realnego budynku, a jednocześnie przez czas i pamięć, przez podświadomość młodego mężczyzny, „podmiotu lirycznego” tego filmowego poematu. U Bartasa wszystko zaczyna się od uczucia. Wstępem do fabuły jest pełen smutku list do matki czytany przez narratora, ilustrowany ujęciem fasady szlacheckiego pałacyku, w którym toczy się akcja. Trudno jest mi powiedzieć, na jakim końcu świata znajduje się mój prawdziwy dom, jaki jest jego obraz – mówił reżyser. Zawsze chciałem się dowiedzieć, ile osób w nim mieszka, kim są. To trudne zadanie, ponieważ ludzie znikają, przemieszczają się. Czasami opuszczają ów dom, czasami siedzimy przy wspólnym stole. Nigdy jednak nie jesteśmy razem.