Filmy 2000

Siostry spotykają się na ślubie jednej z nich. Nie jest to jednak czysto radosne przeżycie. Spotkanie staje się bowiem pretekstem do wylewania żalów, wypominania krzywd i przywoływania innych niemiłych wspomnień.

W 1973 roku w Paryżu. Aurélien (Laurent Lucas), Antoine (Grégori Derangère) i Barbara (Nathalie Richard) założyli małą trupę teatralną. Ojciec Barbary zapewnił niezbędne fundusze, a ojciec Auréliena udostępnił im lokal. Tematem swojego pierwszego występu trzech przyjaciół był zamach stanu w Chile. Wtedy w ich życiu pojawiła się Jeanne (Anne Brochet). Ta młoda kobieta o tajemniczym zachowaniu bardzo szybko przejawia chęć odegrania roli w przedstawieniu. Najpierw uwodzi Antoine’a, potem Auréliena, a potem skupia się na Luisie, słynnym chilijskim aktorze, który gra główną rolę…

Nakręcona z dużym rozmachem peruwiańska superprodukcja przenosi w dzisiejsze czasy akcję jednej z najbardziej znanych powieści Mario Vargasa Llosy. Tytułowy Pantaleon to świeżo upieczony, sumienny i stateczny kapitan intendentury. Wraz z awansem otrzymuje tajną misję zorganizowania służby wizytantek (czyli kobiet lekkich obyczajów) do obsługi garnizonów w Amazonii. Kapitan Panoja przybywa do dżungli w towarzystwie żony i bardzo sprawnie oraz z dużą dozą profesjonalizmu zaczyna organizować pracę prostytutek. Wkrótce jednak znajdzie się pod urokiem jednej z wizytantek - uwodzicielskiej Olgi Arellano, w którą na ekranie wciela się kolumbijska piękność Angie Cepeda.

Aïcha wyszła za mąż za Saïda, gdy miała 18 lat. Jednak, podobnie jak jego bracia, Said pracuje jedenaście miesięcy w roku w Tunisie i zgodnie ze zwyczajem pozostawia swoją żonę na Dżerbie pod opieką matki. Już w noc poślubną Aicha wyrażała chęć zerwania z tradycją: chciała dołączyć do niego w Tunisie. Powołując się na swoją niepewną sytuację, odmówił. Aby zarobić pieniądze na podróż, Aicha proponuje mu sprzedaż pięknych dywanów, które robi. Zgadza się, ale stawia jeden warunek: ona musi urodzić syna. Początkowo powrót mężczyzn traktowano jako święto, do którego kobiety z radością przygotowywały się, niczym na nowe zaślubiny. Jednakże Aïcha spędzi wiele lat czekając na „sezon mężczyzn”, tkając dywany, co z pewnością przyniesie Saïdowi majątek, ale przytłoczy jego istnienie. Nieustannie nagabywana przez autorytarną i natarczywą teściową, Aicha pragnie uciec.

Od kiedy jego dziewczyna Marianne zaczęła uczęszczać do szkoły tańca, Benoit zaczął zauważać zmiany w jej zachowaniu. Zaniepokoiło go to, zwłaszcza że Gloria, właścicielka szkoły, była zamieszana w sprawę tajemniczej śmierci jednej z uczennic, która spadła z balkonu. Wkrótce zauważył, że Marianne zaczęła go unikać, a po pewnym czasie dowiedział się, że między jego dziewczyną a Glorią istniał związek seksualny. A ten związek wywołuje palącą zazdrość ze strony drugiej uczennicy Glorii - Camille. Ta zazdrość była tak oczywista, że ​​Benoit zaczął obawiać się o życie Marianne, podejrzewając, że to niewierność Glorii zmusiła zakochanej w niej Camille do wyeliminowania jej poprzedniej rywalki.

Éric, samotny i zagadkowy nastolatek, spędza większość czasu, obserwując sąsiadów, z nosem przyklejonym do okna sypialni. Ale wszystko to się zmienia, gdy ekscentryczna para, Fabienne i Tom, wprowadza się tuż naprzeciwko jego domu. Czy w końcu przestanie żyć życiem widza?

Po ośmiu latach razem Gerard (Patrick Catalifo) i Helene (Dominique Blanc) postanowili przeprowadzić się do Buenos Aires. Gdy mieli już wsiąść do samolotu, Gerard oznajmił swojej partnerce, że ją zostawia, że ​​już jej nie kocha i że wyjeżdża sam. Zszokowana Helene nigdy więcej nie opuszcza lotniska. Prostytuuje się z podróżnymi w tranzycie, początkowo niezdarnie, potem coraz bardziej lekkomyślnie. Stając się postacią na Orly, powiązaną z barmanem, rozpoczyna w ten sposób swoje dziwne życie jako lunatyczka, a ostatecznie to, co może wydawać się podróżą inicjacyjną.

Zimą 1979 roku trupa teatralna w Fenyang wystawiła sztukę gloryfikującą Mao Zedonga. Życie Minlianga i jego towarzyszy kręciło się wokół występów i rodzących się romansów. Wiosną 1980 roku drobne zmiany stopniowo zaczęły wpływać na życie trupy teatralnej: muzyka pop, trwała ondulacja, papierosy… W połowie lat 80. polityka rządu uległa zmianie, a dotacje państwowe zostały obcięte. Przyszłość trupy stała się niepewna, podobnie jak relacje między jej członkami.