Filmy klepsydra

Mała Ofelia przybywa do domu nowego męża jej matki, kapitana Vidala. Dziewczynce trudno znieść surowość ojczyma. Przez przypadek Ofelia odkrywa w ogrodzie tajemniczy labirynt. Tam spotka Fauna, baśniowego stwora, który rozpozna w niej księżniczkę magicznej krainy, której grozi zagłada. Przed dziewczynką stoją jednak 3 mordercze zadania, które sprawdzą jej nieśmiertelność. Z czasem okrucieństwo zapanuje nad całym rzeczywistym światem.

Rok po tajemniczym zniknięciu Melanie, jej siostra Clover wraz z przyjaciółmi udaje się do odległej doliny, gdzie dziewczyna zniknęła w poszukiwaniu odpowiedzi. Przeszukując opuszczony budynek, odkrywają, że są śledzeni przez zamaskowanego zabójcę i straszliwie mordowani jeden po drugim, tylko po to, by obudzić się i znaleźć się z powrotem na początku tego samego wieczoru. Uwięzieni w dolinie, są zmuszeni przeżywać koszmar raz za razem, tyle, że za każdym razem zabójcze zagrożenie jest inne i bardziej przerażające od poprzedniego. Nadzieja maleje, a grupa wkrótce zdaje sobie sprawę, że pozostała im ograniczona liczba śmierci powodujących reset. Jedyną szansą na ratunek jest przetrwanie do świtu.

Persja atakuje miasto Alamut, podejrzewając, że zaopatrują oni perskich wrogów w broń. Dzięki sprytowi księcia Dastana (Jake Gyllenhaal) udaje się zdobyć miasto, a wraz z nim cenny łup. Waleczny książę zostaje jednak wplątany w spisek, który ma na celu obalenie jego ojca, a sam Dastan musi uciekać wraz z księżniczką Alamut, Taminą (Gemma Arterton), przed perskimi wojownikami. Po pewnym czasie odkrywa on moc sztyletu, który zdobył podczas oblężenia miasta, a o który się toczy cała gra.

Po śmierci w wypadku samochodowym małżonkowie Barbara (Geena Davis) i Adam (Alec Baldwin) wracają na ziemię jako duchy. Zamieszkują w swoim domu. Chcąc się pozbyć jego obecnych lokatorów, postanawiają skorzystać z usług bioegzorcysty Beetlejuice'a (Michael Keaton).

Kontynuacja przebojowej komedii fantastycznej o muzeum, w którym nocą ożywają zgromadzone w nim niezwykłe eksponaty. Tym razem akcja toczy się w największym muzeum na świecie, słynnym Smithsonian, w którym podziwiać można 136 milionów eksponatów, a wśród nich: samolot, w którym Amelia Earhart przeleciała Atlantyk, pamiątki po Alu Capone i pantofelki Dorotki z filmowego „Czarnoksiężnika z krainy Oz".

Młoda Dorothy Gale i jej pies Toto zostają porwani przez tornado z ich farmy w Kansas do magicznej Krainy Oz.

Poznaj Ricka Rickera (Drake Bell), aspołecznego nastolatka, który, za sprawą ukąszenia radioaktywnej ważki, z dnia na dzień przemienia się w superbohatera. Z mocami, których nie sposób okiełznać, Rick przyjmuje nową tożsamość i jako Ważka wyrusza na ulice chronić uciśnionych. Jego głównym przeciwnikiem jest wiodący podwójny żywot Lou Landers (Christopher McDonald), miliarder z umiejętnością wysysania życiowej energii. Dołącz do Ricka i weteranów filmowych parodii (w pozostałych rolach Leslie Nielsen i Marion Ross) w komicznej walce dobra ze złem, by wyśmiać nowele graficzne i filmy powstałe na ich motywach.

Właściciel muzeum figur woskowych zatrudnia poetę, aby ten napisał mu historie do trzech woskowych postaci. Artysta poznaje córkę właściciela i zakochują się w sobie.

Nieudolny mag Rincewind przypadkowo zostaje przewodnikiem pierwszego turysty w historii Świata Dysku.

Bohater, Gustaw Aschenbach jest kompozytorem (w noweli pisarzem), którego utwory ujawniają wytworne samoopanowanie, znamienne piętno mistrzostwa. Wiedziony tajemniczą siłą porzuca uporządkowany i perfekcyjnie zbudowany świat, by wyruszyć w podróż. Wędrówka Aschenbacha ma znaczenie inicjacyjne, jest metafizyczną wyprawą w głąb sacrum, ku śmierci. Rola inicjacji jest zawsze ta sama - symbole wędrowania, próby inicjacyjne mają zbudować naszą wewnętrzną ontologię, dostarczyć wiedzy o świecie i sobie samym. Kompozytor przybywa do Wenecji, która jest miastem i nie jest jednocześnie, lądem stałym i morzem. To miejsce doskonałe dla rytuałów inicjacyjnych - medialne i niejednoznaczne. Każdy taki rytuał zakłada obecność opiekunów - mediatorów. Tadzio, boski chłopiec będzie towarzyszem ostatniej drogi Aschenbacha. Namiętność do miasta i mitycznego przewodnika, Psychopomposa wyznacza trudy ostatniej wędrówki. Tadzio skupia w sobie apollińską harmonię i dionizyjską zmysłowość. Prowokuje do dyskusji o pięknie. Wiedza, jaką uzyska bohater filmu podczas ostatniej wędrówki mówi, iż piękno nie musi być owocem naszej pracy, piękno może się rodzić spontanicznie, bez naszego udziału. Ma rację Alicja Helman, gdy mówi, że wokół antynomii piękna zorganizowany jest konflikt i noweli i filmu. Wiedza, którą uzyska w drodze inicjacyjnej Aschenbach to tragedia mistrza, który sądził inaczej. Aschenbach z pomocą boskiego dziecka podjął drogę ku pełni, a świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci.