Filmy bal, romans

Wynajęta do znalezienia mężów dla trzech bogatych sióstr przyzwoitka wplątuje się w świat miłości, skandali i komicznych intryg końca XIX wieku.

Obydwoje są młodzi, obydwoje pochodzą z tej samej mieszczańskiej klasy, choć z ogromnie odległych jej krańców. Mają różne charaktery, sposoby bycia, pojęcie o życiu. W dobrych chwilach starają się znaleźć kompromis. Na ogół bezskutecznie. Są do siebie przywiązani, niekiedy tylko skazani na siebie. Ta wspólnota jest im potrzebna, bo takie są akurat wokół nich warunki, taki czas, tacy oni sami. Ich miłość jest różna, chociaż u obojga jednakowo zachłanna i egoistyczna.

Ekranizacja powieści Stanisława Dygata „Disneyland”. Marek Arens jest młodym architektem i utalentowanym sportowcem. Popularność i sławę przyniosły mu sukcesy w lekkiej atletyce. Jednak ani nie fascynuje go architektura, ani nie jest zapalonym sportowcem. Wie, że osiągnięcia sportowe zawdzięcza w dużej mierze swojemu trenerowi, który potrafił „zmusić” do osiągnięć. Na balu w ASP Marek poznaje tajemniczą Jowitę, której kostium karnawałowy Turczynki szczelnie osłania twarz. Umawia się z dziewczyną, ale ona na spotkanie nie przychodzi. Poznaje studentkę ASP Agnieszkę, ale ciągle myśli o tajemniczej Jowicie. Marzy o wielkiej, prawdziwej i romantycznej miłości, co nie przeszkadza mu romansować z żoną trenera, koleżanką sprinterką. Rozdrażniony tym, że nie może odnaleźć Jowity, wywołuje w restauracji awanturę, po której trafia do aresztu…

Anna Karenia, matka kilkuletniego syna i żona starszego mężczyzny, nawiązuje romans z hrabią Wrońskim.

Profesor medycyny Nowak wraca Batorym do Polski po wykładach w Ameryce. Towarzyszy mu Magda. Profesor spotyka na pokładzie mężczyznę, któremu przed laty zwichnął karierę. Nowak usilnie zabiega o jego towarzystwo. Toczy się między nimi gra pełna niedomówień, rosnącego zagrożenia, sytuacja staje się coraz bardziej napięta.

Jacek Renowicki jest dyplomatą, właśnie wyjechał z kraju z kolejną misją. Jego żona Hanka, piękna i młoda kobieta, została sama i przypadkowo dowiaduje się, że Jacek ją zdradza z niejaką Elizabeth Norman. Hanka nie jest mu dłużna, szybko znajduje sobie kochanka, Roberta Tonnora. Tymczasem okazuje się, że Elizabeth jest pierwszą i na dodatek nie rozwiedzioną żoną Jacka a Robert jest...

Początek lat trzydziestych XX wieku, wczesny okres Republiki Tureckiej. W górniczym mieście Zonguldak w północno-zachodniej Turcji odbywa się bal z okazji Święta Niepodległości. Wśród zaproszonych gości jest nowo przybyły inżynier Halit wraz z piękną małżonką Mükkerem i niezamężną siostrą Senihą. Wspólny taniec Mükkerem i Nüsheta, zepsutego syna najbogatszego przemysłowca w mieście, zaowocuje płomiennym romansem, którego niemym świadkiem będzie Seniha. W jej życiu pojawi się wówczas wielka okazja, by po latach spędzonych w cieniu brata i jego żony zagrać wreszcie pierwszoplanową rolę i móc w znaczący sposób wpływać na losy innych. Przenosząc na ekran powieść tureckiego pisarza Nahita Sırrı Örika, a tym samym realizując pierwszy w swej karierze film kostiumowy, Demirkubuz raz jeszcze powraca w krąg typowych dla swej twórczości problemów, czyli niszczących namiętności i okrutnego przeznaczenia determinującego ludzki los.

Hrabia von Dopenthal (Herbert Marshall) planuje popełnić samobójstwo i spędza swój ostatni wieczór na balu. Tam poznaje śliczną Lelie Fischer (Sari Maritza) i zakochuje się w niej.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.