Filmy amputacja nogi

Kilka arystokratycznych rodzin walczy o kontrolę nad krainą o nazwie Westeros.

To, co zaczyna się jako drobny wypadek, może prowadzić do serii poważnych konsekwencji.

Pełniący funkcję konsultanta ds. bezpieczeństwa wieżowców Will Sawyer zostaje oskarżony o wybuch pożaru w jednym z chińskich drapaczów chmur. Niedługo potem musi udowodnić swoją niewinność i odbić rodzinę z rąk terrorystów.

Przewrotna satyra na współczesne czasy w doborowej obsadzie. Młody mężczyzna dochodzi do wniosku, że jego życie byłoby lepsze, piękniejsze i wspaniałe, gdyby… się skurczył.

Młody amerykański żołnierz jest świadkiem okropności Wielkiej Wojny.

Jest 1943 rok, Monachium. Sophie i Hans, rodzeństwo Scholl są członkami organizacji antyfaszystowskiej „Biała róża”, należącej do ruchu oporu. Kiedy rodzeństwo rozrzuca ulotki na uniwersytecie, przyłapuje ich woźny, który wzywa Gestapo. Po aresztowaniu zostają osadzeni w areszcie i przesłuchiwani wielokrotnie. Początkowo Sophie blefuje podczas przesłuchania z Robertem Mohrem, ale Hans w końcu zgadza się zeznawać. Sophie w tej sytuacji stara się ochronić innych członków grupy.

Tytułowy Johnny to młody Amerykanin, który z powodu wpojonych mu przez nieżyjącego już ojca ideałów, zaciąga się do wojska, aby jak twierdzi, podczas I wojny światowej "walczyć o demokrację". Podczas inspekcji okopów Johnny zostaje wyznaczony do idiotycznej misji, w której zostaje bardzo ciężko ranny. Wybuch bomby pozbawia go rąk, nóg oraz twarzy, a w dalszej konsekwencji - również wzroku, słuchu i węchu. Lekarze cudem ratują młodego żołnierza, który po umieszczeniu w szpitalu określony jest mianem "warzywa". Diagnoza lekarzy nie jest do końca trafna. Wewnątrz zmasakrowanego organizmu nadal funkcjonuje mózg. Chłopakowi udaje się wymyślić sposób porozumiewania się z otoczeniem przy pomocy alfabetu Morse'a. W ten sposób Johnny nawiązuje kontakt z jedną z pielęgniarek...

Pozornie prosta, osadzona w realiach Południa lat 30. historia rodziny, która za wszelką cenę stara się sprostać życzeniu matki (Beth Grant), by pochować ją w pobliskim mieście. James Franco, pozostając wiernym prozie Williama Faulknera, odtwarza wielogłosowość oryginału. Przedstawia wydarzenia z punktu widzenia kolejnych postaci, na podzielonym ekranie, językiem oddającym lokalną gwarę. Reżyser (sam w jednej z ról) pewną ręką prowadzi aktorów, eksponując ich fizyczność. Zdjęcia Christiny Voros wraz z pełnym kulminacji montażem tworzą brutalny, bynajmniej nie nostalgiczny portret dawnej amerykańskiej prowincji. Bohaterowie - prości ludzie - ze ślepym uporem dążą do celu, broniąc swych nieraz absurdalnych racji oraz swojej rodziny. Historia aktualna do dziś i nie tylko w Ameryce.

Na oddziale pediatrycznym personel szpitalny musi opiekować się ciężko chorymi dzieciakami, które mimo że są nad wiek dojrzałe, ciągle chcą korzystać z życia. Perypetie młodych pacjentów są opowiadane z perspektywy chłopca będącego w śpiączce.

Ernest Hemingway w 1918 roku, w wieku osiemnastu lat, jest amerykańskim dziennikarzem. Przybywa na Stary Kontynent, gdzie jako wolontariusz pracuje w Czerwonym Krzyżu, żeby być jak najbliżej frontu. Pewnego dnia zostaje ranny i trafia do szpitala, gdzie spotyka dwudziestosześcioletnią pielęgniarkę Agnes von Kurovsky. Zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Czy ich miłość przetrwa rozłąkę, po powrocie Ernesta do Ameryki?