Filmy las, drwal

Telewizyjna inscenizacja klasycznej już pozycji polskiej dramaturgii współczesnej. „Rozmowy przy wycinaniu lasu” miały swą prapremierę w 1975 roku w warszawskim Teatrze Kwadrat, w reżyserii Edwarda Dziewońskiego. Opowieść o drwalach, wiodących żywot na leśnej polanie, daje kwintesencję rzeczywistości, w której sztuka powstała, a także odnosi się do dnia dzisiejszego. Rozmowy o rybach, o tym i owym wypełniają czas drwalom, których głównym zajęciem jest czekanie. Codziennie czekają, aż przyjedzie Siekierowy i rozda im narzędzia pracy, by po zakończonej dniówce znów je zebrać. Drwale nie mogą się nadziwić, że w carskiej Rosji jeden student, co zarąbał dwie kobiety, miał swoją siekierę, całkiem na własność. Tę historię – czort wie, czy prawdziwą – wyczytał Bimber w książce, którą wypożyczył z biblioteki. Jak 200 książek przeczyta, może wygra w nagrodę piłkę do futbola albo nawet wycieczkę, i to w obie strony. Kłopot w tym, że w bibliotece jest tylko 47 książek i trzeba parę razy obrócić. Bimber zaczyna już trzecią kolejkę i nie oszukuje, czyta naprawdę – tak jak wtedy, gdy pił, zawsze do dna, uczciwie. Domorosły filozof Macuga, naiwny Dunlop i lizus Zyzol chętnie słuchają różnych krwawych opowieści albo bajek o królewnach przecudnej urody i kapiących złotem pałacach. Bajki ładnie opowiada pan Siekierowy, a najładniej – pan Gajowy, tak że można słuchać na okrągło.

Obdarzony regeneracyjnymi zdolnościami mutant przemierza kolejne lata szukając życiowego celu, zamiast tego odnajduje go wojsko.

W czasach przesądów i magii, ucząca się młoda łowczyni, Robyn Goodfellowe, wyrusza ze swoim ojcem do Irlandii, aby zgładzić ostatnią watahę wilków. Podczas eksploracji zakazanych ziem poza murami miasta Robyn zaprzyjaźnia się z wolną dziewczyną, Mebh, członkinią tajemniczego plemienia, które podobno ma zdolność przemiany w wilki w nocy. Szukając zaginionej matki Mebh, Robyn odkrywa tajemnicę, która wciąga ją głębiej w zaczarowany świat Wolfwalkers i ryzykuje przemianą w to, co jej ojciec ma zniszczyć.

Valerie (Amanda Seyfried) to piękna młoda kobieta "rozdarta" między dwoma mężczyznami. Dziewczyna jest zakochana w Peterze (Shiloh Fernandez), ale jej rodzice chcą by poślubiła bogatego Henry'ego (Max Irons). Nie chcąc rozstania Valerie i Peter planują razem uciec. Dowiadują się, że starsza siostra Valerie została zabita przez wilkołaka, który grasuje w ciemności lasu nieopodal wioski. Przez lata, ludzie utrzymywali rozejm z bestią, oferując stworzeniu miesięczne ofiary ze zwierząt. Jednak gdy wilk nie uszanował ludzkiego życia, głodni zemsty ludzie, wezwali do pomocy słynnego łowcę wilkołaków, Ojca Salomona (Gary Oldman), aby pomógł im zabić wilka. Ale nieoczekiwanie Salomon ostrzega, że wilk, który zabija mieszkańców, w dzień przybiera ludzką postać i może być każdym z nich.

W lesie mieszkają drwal i jego żona. Mają tylko psa, trwa zima, cierpią głód. Kobieta codziennie modli się o coś z przejeżdżającego nieopodal pociągu — coś, co pomoże im przetrwać. Znajduje w lesie owinięte w biało-niebieski tałes dziecko, wyrzucone z pociągu jadącego do obozu śmierci. Drwal nie chce przyjąć dziecka, ale ostatecznie ulega, nie mogąc oprzeć się jego urokowi.

Główny bohater, Janek Prasera, szuka swojego miejsca na ziemi. Pozostawia ukochaną i wyrusza do pracy przy wyrębie lasu. Poznaje ludzi z którymi przyszło mu pracować. Zaprzyjaźnia się z Peresadą, Wasylukiem, Selpką i jego żoną. Nie może jednak zapomnieć o tym, co było. Wyrusza w drogę…

Po transfuzji wilczej krwi mężczyzna zmienia się w wilkołaka.

Do zagubionej w północnych lasach osady przyjechała Tosia Kislicyna. Ona z radością zgodziła się być kucharką i zamieszkała w internacie. Zaraz na wstępie poznała drwala Ilję, uważanego za pierwszego kawalera w osadzie, który ją obraził. Wieczorem, by osłodzić nieprzyjemne spotkanie, zdecydował się ją zaprosić na tańce i dostał odmowę...

Materiał promocyjny prezentujący kulisy epickiej przygody na świeżym powietrzu sfilmowanej w Idaho.

Zatrudniony przy wyrębie lasu wozak przechowuje swe wysokie zarobki na koncie założonym na hasło. Kiedy ulega wypadkowi, wszyscy z jego otoczenia zbiegają się i, udając współczucie, usiłują dowiedzieć się jak brzmi hasło, by wejść w posiadanie jego pieniędzy. Chory domyśla się prawdziwych motywów ich postępowania. Umiera nie wyjawiając hasła.