Filmy Czechy

Niemieckie naloty na Belgrad w 1941 roku zbiegają się z rozpoczęciem rewolty "towarzysza" Marko (Miki Manojlovic). Wykorzystując wojenny rozgardiasz towarzyszący klęsce, Marko wciąga swego naiwnego i zapalczywego przyjaciela Blacky'ego (Lazar Ristovski) w handel bronią, przemyt złota i powstańczą walkę przeciw Niemcom. Marko umieszcza w piwnicy grupę uchodźców, których zachęca do wyrobu broni i innych artykułów, które sprzedaje z ogromnym zyskiem na czarnym rynku. Mimo zakończenia wojny Marko utrzymuje mieszkańców piwnicy w przekonaniu o trwającej wciąż nazistowskiej okupacji. Trwa to przez piętnaście lat. Więźniowie podziemi harują dzień i noc, tymczasem nad ich głowami Jugosławia ulega kolejnej iluzji - kultowi Tito. Podziemny teatr cieni upada w 1961 roku podczas wesela, pijana kochanka Marko Natalia (Mirjana Jokovic) wyznaje jego zdradę Blacky'mu. Trzydzieści lat póżniej w 1991 roku Blacky dowodzi jednostką komandosów, która uczestniczy w najbardziej krwawych operacjach wojny domowej. Niewyobrażalne okrucieństwa, gwałty i zbrodnie doprowadzają go do szaleństwa- powraca on do opuszczonej przed trzydziestu laty piwnicy.

Trwa wojna stuletnia. Anglicy nękają francuskie miasta i wioski. Po jednym z angielskich ataków młodziutka Joanna D'Arc wyrusza na dwór, aby dostać się przed oblicze Delfina Karola i przekonać go, że ona - dziewczyna z plebsu - może pokonać wroga i uratować Francję. Zdesperowany Karol, nie bacząc na młody wiek i plebejskie pochodzenie Joanny pozwala jej stanąć na czele armii francuskiej. Joanna podejmuje się uwolnić Orlean...

Mag Profion próbuje przejąć władzę w państwie, podburzając innych czarodziei przeciw nastoletniej królowej. Wiedząc, że nawet ich połączona moc nie wystarczy przeciw złotym smokom Profion, wysyła swoich żołnierzy by odszukali magiczne berło, dzięki któremu będzie mógł kontrolować czerwone smoki. Przypadkiem we wszystko miesza się para złodziejaszków, początkująca czarodziejka i niezbyt rozgarnięty krasnolud.

Czarna komedia o przeciętnych ludziach, którzy zmagają się ze swym losem u schyłku dwudziestego wieku. Film o pluciu na pociąg, złej pogodzie, bombie atomowej, wystrzeliwaniu ludzkiej spermy do konstelacji Andromeda. Jest także mowa o niewierności i ludziach, którzy zabili innych ludzi.

Bezdzietna para zaczyna traktować pień drzewa jak własne dziecko. Sytuacja wymyka się spod kontroli, gdy pieniek ożywa i domaga się jedzenia.

Opowieści o zwyczajnym szaleństwie to film o poszukiwaniu szczęścia, tęsknocie za miłością, zmaganiu z samotnością i brakiem porozumienia między ludźmi. Szaleństwo staje się tu jedynym sposobem na zmierzenie się ze światem. W Opowieściach o zwyczajnym szaleństwie Zelence udało się natomiast zachować niesamowicie delikatną równowagę pomiędzy ironicznym humorem i, czasami bolesną, rzeczywistością.

Czechosłowacja, rok 1938. Kraj zostaje włączony do III Rzeszy. Kontrolę nad armią przejmują Niemcy. Część nie pogodzonych z losem czeskich żołnierzy ucieka do Anglii, by dalej prowadzić walkę z okupantem. Wśród nich są dwaj przyjaciele, znakomici piloci Franta i Karel. W Anglii siadają za sterami słynnych myśliwców Spitfire i już wkrótce mają okazję wsławić się w powietrznej walce. W międzyczasie Karel zakochuje się w pięknej Angielce. Niestety dziewczyna wybiera starszego Frantę. Między przyjaciółmi dochodzi do konfliktu. Tymczasem zbliża się decydująca bitwa, w której pilot bez wsparcia lojalnego przyjaciela, nie ma szans.

Sześcioro dwudziestokilkulatków w Pradze próbuje ułatwić sobie życie, lecz zamiast tego wpędzają się w coraz to bardziej dziwne i zagmatwane sytuacje. Od DJ - a radiowego, który przesyła swej byłej dziewczynie sekretne wiadomości, do chirurga gotowego zniszczyć karierę i życie rodzinne z powodu wielkiej namiętności - wszyscy szukają poważnych związków, ale kończy się to konfliktem, rozczarowaniem i powrotem do samotności.

František (Idiota) nigdy niczego nie poznał ani nie doświadczył, ponieważ całe dorosłe życie spędził w szpitalu psychiatrycznym. Jest jak małe dziecko – czyste i niewinne. Nie umie kłamać, udawać, zakładać różnych masek w zależności od okazji. Opuszcza szpital i jedzie do rodziny, która nawet nie wie o jego istnieniu. Wszystkie wrażenia, jakich doznaje są tymi pierwszymi. Stosunki między członkami rodziny, do której trafia, są tak pogmatwane, że František szybko się w nich gubi. Daje się wciągnąć w rozgrywki pomiędzy kochankami, rodzeństwem i ich rodzicami, a to sprawia, że pakuje się w sytuacje niezręczne, czasem zabawne. Jest świadkiem zmian partnerów, wszelakich wyznań i awantur pomiędzy nimi. Wszystko go smuci, wszystkim współczuje. Tylko ta osoba, która go zrozumie może pomóc mu wrócić. Olga kocha Emila. Emil kocha Annę. Anna kocha Roberta. Idiota kocha wszystkich. I w tym tkwi problem. Wszystkich kocha po równo. Wszystko i wszystkich umie zrozumieć, a to z kolei czyni go bezsilnym. No bo jak pomóc jednej osobie na przekór drugiej, gdy obie kocha tak samo? Idiota jest pozbawiony własnego ego, a inni nie. Podstawą tej opowieści jest właśnie ta fundamentalna różnica. A kto kocha Idiotę? Na to pytanie odpowiedzi szukają wszyscy – nie tylko postacie, które spotyka Idiota – również ci, którzy mogą idiotę spotkać. Prawda jest taka, że kto idiotę kocha ten sam idiotą jest. A każdy kto ma w sobie trochę z idioty, potrafi kochać…przynajmniej trochę.