Filmy Dania

Wychowywana w obozie dla uchodźców na Zachodnim Brzegu, podczas gdy jej matka przebywała w więzieniu, Walaa marzy o zostaniu policjantką w Palestyńskich Służbach Bezpieczeństwa (PSF). Pomimo zniechęcenia ze strony rodziny, a nawet ukochanego brata Mohammeda, Walaa składa podanie i dostaje się do służby. Jednak jej własne buntownicze zachowanie i skomplikowane relacje z matką stanowią wyzwanie, podobnie jak okoliczności, w których żyje. Śledząca losy bohaterki w okresie dorastania, 15-21 lat, fascynująca historia młodej kobiety, która pokonuje ogromne przeszkody, uczy się, które zasady łamać, a których przestrzegać, oraz obala negatywne uprzedzenia otoczenia i całego świata.

Johannes Vig (Frits Helmuth) jest nauczycielem, który pełni również funkcję kaznodziei na małej wyspie, pozbawionej w czasie zimowych miesięcy łączności ze światem. Żyje samotnie, ale zna tu wszystkich, interesują go sprawy mieszkańców i cieszy się ich szacunkiem. Kochał Annemari (Ann-Mari Max Hansen), która była jego uczennicą, potem dziewczyna związała się z innym, urodziła dziecko, a teraz chce na zawsze odejść z wyspy z przybyszem z zewnątrz. Nauczyciel nigdy nie zdobył się w stosunku do niej na szczerość. Ucieczka dziewczyny sprawia, że całe jego życie rozpada się w gruzy. Dlatego coraz częściej zagląda do kieliszka...

Sylfida to chudziutka dziewczynka z wystającymi zębami, która marzy o tym, by wyrwać się z domu. Niestety, jej neurotyczna mamusia niszczy wszelkie przejawy niezależności córki. Mimo abstrakcyjnej formy (czerwone niebo, prostokątne chmury) film Dorte Bengtson opowiada w pełni realistyczną i skądinąd dobrze znaną historię rodzinną. Autorka przyznaje, że jej dzieło ma charakter autobiograficzny.

Jacob i Finn - na pozór dwie różne osoby, dwa przeciwstawne charaktery, które - ku naszej uciesze - los zetknął ze sobą na obozie przetrwania. Jeden jest prywatnym detektywem, a drugi... hmmm, można by go nazwać "eksperymentem społecznym". Po zakończeniu kursu postanowili razem otworzyć własny interes - agencję detektywistyczną. I pomimo tego, że obydwaj są absolutnie zbzikowani, zwariowani i zakręceni, w jakiś niewytłumaczalny sposób zawsze udaje im się znaleźć wyjście z sytuacji bez wyjścia.

W 2000 roku ukraiński tancerz – Slavik Krykliwy odnosi spektakularny sukces, wygrywając najbardziej prestiżowe konkursy taneczne. Wraz z ówczesną partnerką, zajmuje pierwsze miejsce w Światowych Mistrzostwach w Tańcach Latynoskich. Wydaje się, że kariera stoi przed nim otworem, ale z niewiadomych przyczyn Slavik porzuca taniec. Dziś, gdy jego ciało nie jest już tak sprawne i elastyczne jak kiedyś, planuje powrót na taneczny parkiet. Razem z Anną, jego zawodową i życiową partnerką, chce ponownie zabłysnąć w świecie gwiazd tańca. Czy będzie potrafiła dopasować się do emocjonalnej i wymagającej natury partnera? Czy ich miłość przetrwa tak trudne i bolesne wyzwanie?

Lars jest naiwny i niewinny, pragnie tylko, by jego ojciec był szczęśliwy i jego rodzina była razem. Kiedy matka Larsa odeszła, życie stało się puste i bezsensowne. W wigilię jego urodzin ojciec Larsa, Peter, upija się i po żenującej sprzeczce z sąsiadką kończy wieczór masturbując się na podwórku. Lars jest tego świadkiem.

Jedna doba. Jedno miasto. Jeden rozwód. Podczas wizyty w poradni małżeńskiej, mąż Ask rzuca zaskoczonej żonie Anne pomysł, że powinni odpocząć od siebie i od małżeństwa. W ciągu 24 godzin szóstka bohaterów musi uporać się z wyborami, jakich dokonali pod wpływem namiętności (lub ich braku). Podczas, gdy dorośli maniakalnie zmagają się ze swymi emocjami, ich dzieci obserwują rodziców z rosnącym zdumieniem. To my mamy być tacy jak oni?

O Bertolcie Brechcie (1898-1956) skupiającym się na potrzebie kobiet jako współpracowników i kochanek. Również psychologiczne studium przypadku, które wywodzi jego oportunizm w związku z nowoczesnymi i konsekwentnymi nerwicami serca.

Zagracony plac gdzieś na przedmieściach Aleksandrii. Właśnie w takim miejscu nastoletnia Zebiba trenuje do… olimpiady. Dziewczynka podnosi ciężary, ale jej otoczenie to nie dobrze wyposażona hala sportowa, ale zakurzone kontenery, zardzewiałe rury i rozpadające się stropy. W takich samych warunkach ćwiczyły jej starsze koleżanki, dziś podziwiane olimpijki. Gdyby nie ogromna determinacja, wiara we własne nieprzeciętne umiejętności i wymagający trener pewnie żadna z nich nie miałaby szans na sukces. Czy podobny stanie się udziałem Zebiby?