Dramat 1973

Józef przyjeżdża do sanatorium dr. Gotarda. Leczył się tu zmarły ojciec przybysza, Jakub. Podczas pobytu w placówce Józef przenosi się w surrealistyczny wymiar przeszłości i ponownie trafia do świata dzieciństwa. Widzi rodzinny dom, sklep bławatny Jakuba oraz swoją dawną ukochaną Biankę. Niegdyś opuściła ona Józefa i odeszła z innym.

John i Laura starają się uporać z tragiczną śmiercią córki. Wyjeżdżają wspólnie do Wenecji, gdzie mężczyzna ma sprawować pieczę nad konserwacją zabytkowego budynku. Przypadkowo spotykają na miejscu dwie dziwne siostry, z których jedna utrzymuje, że jest medium, a w swych wizjach widzi ich zmarłe dziecko.

Marzeniem Maxa jest otwarcie własnej myjni samochodowej. Marzeniem Lionela jest zobaczyć wreszcie swoje dziecko, które przyszło na świat w trakcie jego nieobecności w rodzinnym miasteczku. Razem bohaterowie tego wzruszającego filmu tworzą nietypową parę i próbują uczyć się od siebie spojrzenia na świat.

Po wydarzeniach z Podboju Planety Małp między ludźmi a małpami zapanował kruchy pokój. Niestety nie wszyscy chcą utrzymać ten stan rzeczy. Po jakimś czasie dochodzi więc do starcia małp dowodzonych przez okrutnego Aldo i mutantów mieszkających w skażonym mieście. Pośrodku tego konfliktu pozostają ludzie i małpy pragnący pokoju.

Oparta na autentycznych wydarzeniach historia Henri Charriera, znanego również jako Papillon (Motylek). Ten drobny paryski przestępca zostaje omyłkowo skazany na dożywocie za zbrodnię, której nie popełnił. Trafia do kolonii karnej w Gujanie Francuskiej. Więzienie na Diabelskiej Wyspie słynie z tego, że ucieczka z niego jest niemożliwa. A jednak Papillon próbuje. Próbuje kilkakrotnie – bez względu na minimalne szanse powodzenia i surowość kar, jakie musi później ponosić... Wolność jest dla niego ważniejsza, niż przeżycie.

Mała Italia, nowojorska enklawa włoskich emigrantów. Czterej przyjaciele spędzają czas głównie w barze Tony'ego. Charlie chce otworzyć własną restaurację. Sen z powiek spędza mu jednak lekkomyślny Johnny, który pożycza pieniądze, lecz nigdy ich nie oddaje, toteż kolejka gotowych na wszystko wierzycieli stale się wydłuża. Na domiar złego jego dziewczyna Teresa, kuzynka Johnny'ego, chce, aby porzucił wszystko i zamieszkał z nią gdzieś z dala od "ulic nędzy".

Grupa najpotężniejszych ludzi świata pod przywództwem Alchemika wyrusza na szczyt Świętej góry.

Ryan O’Neal gra wygadanego oszusta Mosesa Praya, który w dobie Wielkiego Kryzysu przemierza Kansas z ładunkiem luksusowo wydanych Biblii i listą świeżych wdów, którym zamierza je wcisnąć. Dziewięcioletnia, ćmiąca papierosa za papierosem Addie (Tatum O’Neal) jest sierotą, która przyczepiła się do Mosesa w nadziei, że pokaże hochsztaplerowi jeden czy dwa swoje triki. Madeline Kahn kreśli zabawną kreację neurotycznej Trixie Delight, która podróżuje wraz z nimi do chwili, gdy Addie nie wpadnie na pomysł, że może ona zakłócić bezpośrednie relacje Addie z Mosesem – do czego, oczywiście, dojść nie może.

Nowy Jork, rok 2022. Miasto zamieszkuje już 40 milionów ludzi. Panuje ogromne przeludnienie. Co jednak najgorsze, zaczyna brakować jedzenia. Rząd wypuszcza więc nowy produkt, tak zwaną zieloną pożywkę. Oto pożywienie, które pozwala przetrwać. W fabryce tegoż produktu dochodzi do morderstwa. Prowadzone jest śledztwo, dzięki któremu na jaw wychodzi, czym w rzeczywistości jest osławione jedzenie. Informacja ta jest szokująca.

Zagadkowy tytuł oznaczający w dialekcie romańskim "pamiętam" znakomicie oddaje poetykę i nastrój tego obrazu. Jest to opowieść o jednym z miasteczek włoskiej prowincji w latach 1930 - 35, kiedy to największy wpływ na sytuację ówczesnych Włoch wywierał kościół i ideologia faszystowska. Przede wszystkim jest to jednak historia mieszkańców włoskiej prowincji - ludzi, których życie upływa obok głównych nurtów życia politycznego i społecznego. Jest to historia leniwego, zamkniętego w sobie, nieprzeniknionego życia włoskiej prowincji, historia obijactwa, mizernych uczuć, śmiesznych po trosze aspiracji i pragnień - mówił o swym filmie Fellini. Reżyser jest daleki od idealizowania wspomnień z dzieciństwa. Jego film jest w równej mierze krytyczny co szyderczy. A mimo to z każdego kadru przebija wzruszenie i czułość wobec spraw i ludzi tamtego świata. Wobec wspomnień, których okruchy uwiecznione zostały z niezwykłą siłą artystycznej wizji.