Dramat 1981

Aktualna wersja najlepiej sprzedającej się powieści Jacqueline Susann z 1960 roku pokazuje życie trzech bardzo różnych kobiet, które przyjeżdżają do Nowego Jorku, aby osiągnąć sławę i zbić fortunę w show-biznesie...

W latach 80. XX wieku Marguerite Duras była już postacią-legendą. Ten film, jeden z jej ostatnich, stanowi osobiste podsumowanie twórczości i zawiera w sobie wszystko, co czyni jej kino wyjątkowym. Jest zwrotem ku pamięci i medytacją nad znaczeniem obrazu. Cała opowieść opiera się na dialogu rodzeństwa, które przemawia głosami samej reżyserki oraz jej partnera, Yanna Andréi. Filmowa Agatha i jej brat opowiadają o swoim kazirodczym związku i miłosnej tęsknocie, a ilustrację ich historii stanowią senne, zamglone miejsca – opustoszały dom nad oceanem oraz pobliska plaża pod pochmurnym, zimnym niebem. Te nieoczywiste przestrzenie stanowią nie tylko pejzaż ich wspomnień, ale też jeden z elementów subtelnej gry z widzem. Film Duras jest bowiem pełen luk, niczym puste płótno, domagające się uzupełnienia. Idealnie wpisuje się w definicję, którą charakteryzując jej twórczość, ukuł francuski filozof kina Gilles Deleuze: To dzieło totalne – nie w sensie Wagnerowskim, gdzie wszystkie aspekty przedstawienia służą muzyce. Ale takie, w którym wszystkie wymiary mogą rozkwitać – niezależnie od siebie nawzajem.

Instytut badawczy testuje grupę młodych ludzi na okoliczność wstrzemięźliwości seksualnej. Wszystko dzieje się na bezludnej wyspie, gdzie żyją nago, obserwowani przez bezwzględną panią asystent. Za nie przestrzeganie zasad tam panujących, kary są bardzo surowe.

Jaime (Carlos de Carvalho) i Rita (Shana Bastos) tworzą związek. Mają jednak odmienne charaktery i w ich relacjach zaczyna się nie układać. Pewnego dnia Rita odchodzi.

Opowieść o Tomce (Larisa Kuznetsova), dziewczynie, która niedawno ukończyła szkołę i pracuje w kinie. Wyobrażenia o dorosłym życiu bierze z filmów z Gretą Garbo, romantycznej literatury i praktycznych rad koleżanki Walentyny (Tatyana Kravchenko)...

Postrzępiona narracja filmu ukazuje w niezwykle emocjonalny sposób historię konfliktu matki i syna. Kobieta opowiada o utracie dziecka przed laty i o tym, że głęboko wierzy, że mieszkający niedaleko mężczyzna jest jej synem. Z pełnych żalu i goryczy wypowiedzi jej i jej bliskich sąsiadek dowiadujemy się, że mężczyzna traktuje ją z lekceważeniem. Matka nerwowo relacjonuje zachowanie syna, tymczasem mężczyzna spokojnie wspomina dzieciństwo i czasy pracy w wojsku. Ich rozmowa zdaje się nie mieć rozwiązania. Atmosferę podbijają zdjęcia, niebanalne kadry, gra światła i cienia autorstwa Feliksa Parnella ukazujące zwykłą codzienność współmieszkańców kamienicy.

30 - letnia kobieta, mieszkanka dużego miasta postanawia w sposób diametralny zmienić styl swego życia. Wyjeżdża na farmę do południowej Afryki. Nie potrafi jednak zaadoptować się do nowej sytuacji. Popada w coraz głębszą depresję. Wszystko prowadzi to do tragicznego finału. Film oparty na opowiadaniu Doris Lessing "The Grass Is Singing".

Małgosia jest studentką medycyny, Paweł Plugar lekarzem kliniki. Dziewczyna spodziewa się dziecka, którego ojcem jest Paweł. Zastanawia się, czy usunąć ciążę. Starsza siostra Małgosi, Ewa, która była kiedyś kochanką Pawła, usunęła ciążę i teraz nie może mieć dzieci. Nakłania siostrę do aborcji. Czy Małgosia ulegnie namowom siostry, czy zostanie z Pawłem?

Skromny organista Tommaso (Mario Merola) jest żonaty z niepłodną kobietą. Para chciałaby adoptować dziecko, jest jednak na to zbyt uboga. Nadarza się okazja kupić maleństwo od chórzystki, która chce się pozbyć niechcianego potomka. Szczęście jednak nie trwa długo i wkrótce umiera żona organisty, a Tommaso musi sam wychowywać syna. Na domiar złego na horyzoncie pojawia się prawdziwy ojciec dziecka, który chce je odzyskać. Mężczyźni będą musieli zawalczyć o prawo do opieki nad chłopcem.