Dramat 1995

Lata pięćdziesiąte. Zakonnica Anna zostaje przydzielona do grupy osób opiekujących się dostojnikiem kościelnym więzionym przez władze komunistyczne. Okazuje się, że przed laty był proboszczem parafii, do której należała, a ona jego gospodynią. Kiedy zorientował się, że darzy go uczuciem, uciekł. Ona wstąpiła do klasztoru, aby być bliżej niego… Czy komendantowi obozu odosobnienia uda się nakłonić zakonnicę do szpiegowania eminencji?

W upalną petersburską noc, gdzieś pod koniec XIX wieku, samotny, starzejący się mężczyzna czuwa przy martwym ciele młodziutkiej żony. Próbuje dociec przyczyn, dla których popełniła samobójstwo. Przywołuje całą historię swego małżeństwa - od pierwszego spotkania, po bezceremonialne kupno dziewczyny od jej opiekunek, aż do tragicznego końca. W jego duszy mieszają się żal, ból i poczucie winy. Stara się poniewczasie wniknąć w psychikę żony, zrozumieć ją chociaż po śmierci... Upływające godziny nie zmiejszają udręki. Nie przynoszą też odpowiedzi na trapiące mężczynę pytanie. Dopiero wraz z nastaniem świtu bohater zdaje się coś odkrywać... Na motywach opowiadania Fiodora Dostojewskiego.

Rok 1948. W wiedeńskim szpitalu położniczym zastraszająco wzrasta liczba zgonów z powodu gorączki połogowej. Lekarz położnik, doktor Semmelweis z Akademii Medycznej prowadzi badania, by odkryć przyczyny tak wielkiej śmiertelności. Pracuje w zespole doktora Bartcha, gdzie liczba zgonów jest nieco mniejsza niż na oddziale profesora Kleinego, który jest lekarzem samego cesarza. Na tym tle dochodzi do ostrego konfliktu… Osamotnionego w swej walce lekarza pociesza piękna praczka, z którą niebawem się żeni. Zostaje odizolowany towarzysko z powodu popełnionego mezaliansu. Szczęśliwy małżonek nie martwi się tym zbytnio, gdyż wkrótce żona zachodzi w ciążę. Lekarz odbiera poród w domu. Rodzi się piękny chłopak…

Nigdy nie wkładaj ciemnych okularów! Nie nasuwaj kapelusza na czoło! Nie podnoś kołnierza płaszcza! Agenci radzieckiego wywiadu wojskowego niczym ani ubiorem, zachowaniem, gestem, nawet odruchem nie przypominali Jamesa Bonda. Wtapiali się w szary, anonimowy tłum. Także działalność GRU, organizacji równie potężnej jak KGB, długo znana była tylko fachowcom. Opinia publiczna zwróciła uwagę na tę złowrogą strukturę dzięki rewelacjom ujawnionym przez wieloletniego funkcjonariusza wywiadu, potem uciekiniera na Zachód, ukrywającego się pod pseudonimem Wiktora Suworowa. Zrealizowany na podstawie jego książki psychologiczny, szpiegowski film ukazuje mroczny świat zbrodni, kłamstwa i wszechobecnej zdrady, czyhającej ze strony przełożonych, podwładnych i przyjaciół.

Claire Palmore zostaje wciągnięta przez niebezpieczny religijny kult. Jej matka zatrudnia specjalistę, aby uwolnił dziewczynę i pozbył się prania mózgu po kulcie.