Dramat 2001

Henri, żonaty agent ubezpieczeniowy z prowincji i ojciec, wiedzie szczęśliwe, choć nudne, życie od czasu odkrycia romansu żony z akupunkturzystą. Dowiadując się, że jeden z jego przyjaciół myśliwych ma córkę, o którą nigdy się nie troszczył, a której matka właśnie zmarła, Henri postanawia wykorzystać sytuację młodej dziewczyny, Anny, aby wykonać swój ruch. Udając ojca, którego nigdy nie znała, buduje z nią kruchą relację ojciec-córka, a następnie zabiera ją do swojego domu, wyjaśniając żonie, że teraz będą musieli poradzić sobie z tym dzieckiem zrodzonym z nieślubnego romansu trwającego 18 lat.

Tilden (Alison Pill) i Elizabeth (Tamara Hope) od lat żyją szczęśliwie wychowywane przez nieco ekscentryczną matkę (Elizabeth Perkins). Ich stosunki bardzo się zmieniają kiedy kobieta oznajmia im, że ma zamiar wyjść za Nicka (Scott Bakula) - nowojorczyka, którego dziewczęta nigdy nie widziały. Mężczyzna jest sympatyczny i wyrozumiały. Mimo to nastolatki mają duży problem z zaakceptowaniem go. Zastrzeżenia Tilden i Elizabeth schodzą na dalszy plan, kiedy okazuje się, że ich ukochana matka jest śmiertelnie chora na raka. Tragedia zbliża dziewczyny i Nicka. Mężczyzna i jego przybrane córki walczą razem z przeciwnościami losu i starają się zachować pogodę ducha.

Dwie przyjaciółki z dzieciństwa po trzydziestce, które kiedyś marzyły o karierze aktorki, spotykają się ponownie po ponad dziesięciu latach rozłąki. Nathalie została znaną aktorką teatralną, a Louise pracuje jako technik dentystyczny. Podziwiając Nathalie, Louise chce ją uszczęśliwić, wbrew sobie, i nalega, by zagrała rolę w filmie „Lulu” u Waltera Amara, prestiżowego reżysera. Louise pośrednio doświadcza obietnicy sukcesu swojej przyjaciółki: mieszka z nią, uczęszcza do pracy i staje się niezastąpiona. Louise nie daje Nathalie chwili wytchnienia. Ich relacja stopniowo przeradza się w namiętną spiralę.

Ma dziewiętnaście lat i nazywa się Rallia. Wysiada z tego czerwono-żółtego autobusu, rozklekotanego, który właśnie wysadził ją na środku górskiej pustyni. Idzie z łatwością po zakurzonej ścieżce, a jej szczupła i gładka twarz nie zdaje sobie jeszcze sprawy z upału, ku któremu zmierza.

Dwie rodziny z wyższej klasy średniej spędzają upalne lato na prowincji. Stroniąc od wielkomiejskiego blichtru, kamera zanurza się w bujności krajobrazu, w peryferyjnym środowisku szukając cech uniwersalnych. Degrengolada przybyszów z Buenos Aires, podlany alkoholem letarg, w jakim bezustannie trwają, zdolni jedynie do pokonywania narcystycznej drogi między łóżkiem a lustrem, stanowi pretekst dla ukazania niepokojących, wzajemnych relacji między bohaterami oraz ich otoczeniem.