Dramat 2001

Jean nie czuje się dobrze. Nie robi już nic całymi dniami. Nicole nadal go kocha, ale jego depresja się pogłębia, a ataki tężyczki nawracają. Konieczny jest pobyt w szpitalu psychiatrycznym. Po trzech tygodniach czuje się lepiej. Nie może się doczekać, aż znów zobaczy żonę. Chcąc pokazać jej, że pragnie ponownie zintegrować się ze współczesnym światem, Jean postanawia wrócić do domu, niosąc ze sobą kuchenkę mikrofalową.

Kiedy zbliżają się trzydzieste urodziny, każdy z grupy przyjaciół przeżywa emocjonalny kryzys. Usiłują dokonać bilansu dotychczasowego życia i zastanawiają się, czy jest jeszcze ciągle szansa, że spełnią się ich nadzieje i marzenia. Z przerażeniem i zdziwieniem zdają sobie sprawę z faktu, że niestety lat przybywa a razem z nimi powiększa tylko się bagaż zasad moralnych.

Adda, przybyła do Francji nielegalnie, mając nadzieję uciec od nawiedzających ją sekretów ojczyzny i szukać nowego, bogatego życia. Kiedy Adda zakochuje się w swoim pracodawcy, bogatym paryżaninie o imieniu Merlin, wierzy, że fortuna jest w zasięgu ręki. Kłopoty zaczynają się jednak, gdy Merlin nagle umiera, nie pozostawiając po sobie jasnego testamentu. Adda, wierząc w algierski przesąd, że pieprzyk na dłoni syna zwiastuje wielkie bogactwo, rzuca się w przegraną batalię sądową o majątek Merlina. W miarę jak narastają porażki w sądzie, Adda sięga po narkotyki, oddalając przyjaciół i członków rodziny, aż zostaje z synem, Chadem. Kiedy kończy 16 lat, jego matka umiera z powodu wieloletniego uzależnienia od narkotyków.

Film składający się z 4 barokowych, kiczowatych, queerowych i kolorowych krótkometrażówek, w tym kontrowersyjnego kultowego filmu „My buBuddy Rachid” i „The Elephants of the Planet Mars”.

Na początku nowego tysiąclecia w Paryżu wydarzyło się nieoczekiwane zjawisko. Ludzie znikali, ot tak, bez wiedzy nikogo. Rozpływali się w powietrzu i nigdy nie zostali odnalezieni.

Letni upał jest nie do zniesienia. Rozpętuje się gwałtowna burza. Feng i Fei-Fei spotykają się, szukając schronienia. Feng jest piekarzem, który właśnie odszedł z wojska; Fei-Fei uciekła z domu, nie zostawiając adresu korespondencyjnego. Fei-Fei spotyka Yili w klubie nocnym, w którym pracuje. Dziewczyny stają się „pięknościami z betelu”: w szklanej budce sprzedają orzechy betelowe, które po przeżuciu działają jak kofeina. Aby przyciągnąć klientów, ich konkurenci uciekają się do ekstrawaganckiego makijażu, minispódniczek i jedwabnych ubrań. Pewnego dnia Feng przechodzi obok budki Fei-Fei. Cieszą się, że znów się widzą, a Feng odprowadza młodą kobietę do domu każdego wieczoru; stopniowo zaczynają spotykać się z gangiem grasującym na ulicy. Niezadowolony z pieniędzy zarabianych w pracy piekarza, Feng dołącza do gangu, który planuje oszustwo za oszustwem...

Akcja toczy się w małym, przemysłowym miasteczku w Finlandii. Jarmo Lampela opowiada sześć równoległych, splatających się historii. Anni (Sanna Hietala) jest młodą, samotną i pogrążoną w depresji matką. Poznajemy ją, kiedy stoi ze swoim malutkim dzieckiem nad brzegiem rzeki i zamierza popełnić samobójstwo; tragedii w ostatniej chwili zapobiega dwóch przechodzących w pobliżu nastolatków. Muzyk imieniem Esa (Juha Kukkonen) nie miał ostatnio szczęścia. Jest spłukany i potrzebuje pieniędzy, postanawia więc pojawić się na przyjęciu z okazji 60. urodzin swego ojca, od którego ma nadzieję pożyczyć pieniądze. Santeri (Antti Mikkola) krąży po mieście rozwożąc na rowerze gazety, myślami jest jednak gdzie indziej - chłopak przygotowuje się do skoku na bungee, którego bardzo się boi. Leena (Liisa Vuori), kelnerka z miejscowej pizzerii, próbuje wyswatać dwoje swoich współpracowników. Robotnik Ilpo (Heikki Rantanen) złapał grypę i wcześniej urwał się z pracy - po to tylko aby znaleźć w domu niespodziankę swojego życia. Starsza pani imieniem Milja (Elina Hoffren) odwiedza w szpitalu swego nieuleczalnie chorego męża.

Po sześciu latach spędzonych w szkole z internatem w Szwajcarii, Pierre wrócił do Paryża. Jej matka, pianistka, jest poważnie chora i jest zazdrośnie chroniona przez rodzinę. Ojciec Pierre'a, słynny dyrygent orkiestry, wydaje się czuć nieswojo w towarzystwie syna, który szybko zdaje sobie sprawę, że wokół niego knują się dziwne intrygi. Stara się uciec od tej dusznej atmosfery, zapisując się do szkoły teatralnej.