Dramat 2001

Golrokh, irańska pisarka, zmaga się z problemem uregulowania długów męża zaciągniętych przez wspólnika biznesowego, który zostawił go, by poniósł konsekwencje swoich czynów.

Dokument o Porto, rodzinnym mieście reżysera, i jego wspomnieniach miejsc i wydarzeń z dzieciństwa. Ciągłe porównywanie miasta z początku XX wieku z miastem dzisiejszym jest wolne od osądów i żalu; intymne spojrzenie De Oliveiry opowiada o przemijaniu, epoce, która nie istnieje już poza pamięcią człowieka zadowolonego z życia, pragnącego pozostawić ślad swojej podróży. Z autobiograficznym podejściem De Oliveira opowiada anegdoty z dzieciństwa, zmontowane z archiwalnych materiałów filmowych.

Andre rozpoczyna pracę jako nauczyciel w odległej górskiej wiosce w Albanii. Jego pierwszym zadaniem jest wybranie jednego z dwóch komunistycznych haseł. Wybiera krótsze, co spotyka się z uznaniem klasy, ponieważ hasło musi zostać ułożone na zboczu wzgórza z bielonych kamieni. Oznacza to jednak, że dłuższe hasło trafia do Diany, nauczycielki języka francuskiego, która pociąga Andre. Andre popada w konflikt z komunistycznym przywódcą wioski, stając w obronie niesłusznie oskarżonego pasterza kóz, z którym się zaprzyjaźnił. Przywódca postanawia zemścić się na Andre.

Trawiony zazdrością z powodu braku względności pięknej Maxoye, Yatma morduje swojego przyjaciela i rywala, Mbanicka. Maxoye wychodzi za niego za mąż i mści się, zmuszając go do wychowywania syna swojej ofiary i odmawiając mu tego przez lata. W końcu akceptuje jego obsesyjną miłość. Ale z morza nadejdzie kolejny akt zemsty...

Ma dziewiętnaście lat i nazywa się Rallia. Wysiada z tego czerwono-żółtego autobusu, rozklekotanego, który właśnie wysadził ją na środku górskiej pustyni. Idzie z łatwością po zakurzonej ścieżce, a jej szczupła i gładka twarz nie zdaje sobie jeszcze sprawy z upału, ku któremu zmierza.

Są takie dni, kiedy nic nie idzie dobrze. Cztery osoby doświadczają serii niepowodzeń o różnej skali. Dla Marie Larue, 24-letniej praktykantki fotografii pracującej w zakładzie fotograficznym, dzień zaczyna się od odkrycia pozytywnego testu ciążowego. Potem przychodzi seria nieszczęść: kradzież skutera, drobny wypadek samochodowy, niesłuszne zwolnienie... Dla Luisa Del Sola, czterdziestolatka, sympatycznego kierowcy autobusu linii 67, punktem kulminacyjnym dnia jest niespodziewane przybycie jego żony, Michèle, która przychodzi, aby powiedzieć mu, że go zostawia. Hortense Lassalle, 33-letnia logopedka, od dziesięciu lat mężatka Antoine'a i matka dwójki dzieci, postanowiła spędzić noc z mężczyzną, gdy jej mąż jest w podróży służbowej. Ale nie pojawia się żaden kochanek. Maurice Degombert, sześćdziesięciolatek, zrzędliwy, bezrobotny kucharz, przygotowuje kolację przy świecach dla Marlène, swojej pierwszej miłości, która 22 lata temu zostawiła go dla kogoś innego.

Tańczą. Ona to Léa (Isild Le Besco), licealistka. On to Kurt (Stefano Cassetti). Ma dziwny akcent i kilka samochodów. Poznali się na Lazurowym Wybrzeżu pod koniec wakacji. A kiedy Léa wraca do Sabaudii, Kurt regularnie ją odwiedza... Wzdłuż trasy Lazurowe Wybrzeże/Sabaudia dochodzi do serii włamań, napaści, porwań kobiet i niewytłumaczalnych morderstw. Policja prowadzi śledztwo, metodycznie zestawiając fakty, które prowadzą ich na trop niebezpiecznego włoskiego przestępcy, który ciągle ucieka...

Louba nigdy nie znała swojego ojca i tragicznie straciła matkę, gdy miała pięć lat. Umieszczona w rodzinie zastępczej, poznaje Jeannie, beztroską i zmysłową dziewczynkę. Dręczona przeszłością, Louba nie potrafi jednak wyrazić swoich emocji i potrzeby miłości.

Pinero to historia latynoskiego idola - poety, dramaturga i aktora Miguela Pinero (Benjamin Bratt), odsiadującego w więzieniu wyrok za drobną kradzież. Więzienne przeżycia skłaniają go do napisania sztuki teatralnej "Short Eyes". Wystawiona na Broadwayu, stała się prawdziwym przebojem. Pinero jest uzależniony od narkotyków i mimo miłości do sukcesów, jakie odnosi, nie potrafi zerwać z nałogiem oraz życiem na ulicy.