Dramat 2011

Twórcy filmu BLUE CRUSH powracają z nowym obrazem o zabawie, przyjaźni oraz ekscytującej przygodzie. DANA, zabójcza surferka z Kalifornii, wyrusza w podróż do OSZAŁAMIAJĄCYCH wybrzeży Południowej Afryki. Zdeterminowana aby spełnić marzenie swojej matki o surfowaniu w LEGENDARNEJ Jeffrey’s Bay, Dana wyrusza mając w ręku tylko pamiętnik mamy oraz wsparcie grupki zagorzałych surferów uwielbiających dobrą zabawę. W tej niezapomnianej historii surferka mierzy się z IMPONUJĄCYMI falami, miejscowymi twardzielami oraz z własnym strachem.

Piękna historia miłosna, rozgrywająca się 18 lat po wojnie. 16-letnia Umi mieszka na wzgórzu, w starym domu z widokiem na port Yokohama. Każdego ranka wywiesza wielką flagę z napisem „Modlę się za waszą szczęśliwą podróż”. Dziewczyna wzbudza zainteresowanie lokalnej społeczności, a w szkolnej gazetce opublikowany zostaje wiersz na jej cześć. Autorem wiersza okazuje się Shaun. Wkrótce potem ich losy przecinają się. Początkowa niechęć ze strony Umi przeobraża się w rosnącą sympatię. Dużo rozmawiają o historii, potem angażują się w obronę wiekowego, wypełnionego wspomnieniami budynku z epoki Meiji, któremu grozi wyburzenie. Umi zakochuje się, ale w pewnej chwili Shun wyjawia tajemnicę z przeszłości, która uniemożliwia szczęśliwe zakończenie tej historii.

Allen Meneric (Nick Stahl) zostaje skierowany do zakładu psychiatrycznego dla kryminalistów na obserwację, ponieważ w ramach zemsty dokonał brutalnego morderstwa. Otoczony chorymi wykolejeńcami zdobywa sympatię opiekunów, dzięki czemu pozwalają mu na spotkania z Mią (Olivia Wilde), pacjentką damskiego oddziału. Ale sielankę przerywa sytuacja zagrażająca życiu ich obojga.

Rozgrywający się na ustronnej polskiej wsi dramat Z daleka widok jest piękny opowiada historię miłosną złomiarza i dziewczyny. Mozolne życie pary i mieszkańców upływa w atmosferze wszechobecnej tajemnicy. Pewnego dnia złomiarz znika, a jego odejście uruchamia bieg nieoczekiwanych zdarzeń. Pośród pięknych krajobrazów, pod palącym słońcem wypływa ludzkie zło.

Jest poranek, 10 kwietnia 2010 r. Nadchodzi miły, spokojny, wiosenny dzień. Miliony polskich rodzin jeszcze śpią, kiedy w kilkudziesięciu domach i mieszkaniach, blisko sto osób szykuje się do podróży najbezpieczniejszym środkiem transportu - samolotem prezydenckim. Kierunek – Smoleńsk. Jednakże kiedy dzień będzie chylił się ku końcowi, do tych kilkudziesięciu domów i mieszkań zawita niewyobrażalny smutek i ból. Uczucia, które dzielić będzie cały naród.

Głównym bohaterem jest Wiktor Okulicki (w tej roli Marcin Dorociński), świeżo mianowany dyrektor ośrodka - człowiek czynów, nie słów. W jego opinii pracownik opieki społecznej jest skrzyżowaniem Matki Teresy i Spidermana. To stwierdzenie okaże się wyjątkowo trafne. Wiktora wspiera wrażliwa i zaangażowana w pomaganie innym Mika (grana przez Katarzynę Maciąg) oraz inni pracownicy ośrodka: Małgosia (Agnieszka Podsiadlik), Alina (Marta Klubowicz), Kalina (Gabriela Muskała), Grażyna (Julia Kijowska) oraz ustępująca dyrektor placówki Krystyna (Teresa Budzisz-Krzyżanowska). Są też i tacy jak Jerzy (Piotr Nowak), który trzyma się sztywno przepisów, a jego zaangażowanie kończy się po ośmiu godzinach pracy. Akcja każdego z 13 odcinków skupia się na jednej sprawie, konkretnym dramacie i jego bohaterze, któremu zespół Wiktora stara się pomóc. Bohaterowie serialu są wrażliwi na los słabszych, potrzebujących, samotnych i porzuconych. Nie są przy tym pozbawieni wad i słabości, zmagają się z własnymi problemami. Pomagają innym, ale czy są w stanie pomóc sobie?

Po spędzonej ze sobą nocy para młodych ludzi dowiaduje się, że na Ziemi wylądowali obcy.

Osadzona w Islandii opowieść o tamtejszym przestępczym podziemiu. Jej głównymi bohaterami są serbski emigrant (Zlatko Krickic), skorumpowany policjant Margeir (Sigurður Sigurjónsson), jego szukająca zemsty koleżanka z pracy (Ágústa Eva Erlendsdóttir) i mafijny boss (Ingvar Eggert Sigurðsson), którego interesy nie idą zbyt dobrze. Powiązane ze sobą historie tej czwórki tworzą niezwykły kalejdoskop współczesnej Islandii. Nazywany przez niektórych krytyków islandzkim Pulp Fiction

Bena i Alana łączy wspólna przeszłość i ogromny urok osobisty, który wykorzystują w nie do końca legalny sposób. Pewnego dnia poznają młodego Kelseya. Matka chłopca nie ma dla niego czasu, nic więc dziwnego, że ten szuka towarzystwa.

Życie pewnej brytyjskiej rodziny zmienia się, gdy wkracza w nie siedemnastoletnia Emelia. Utalentowana literacko dziewczyna nawiązuje romans z panem domu, byłym pisarzem. Emelia (Jessica Brown Findlay) ma siedemnaście lat i marzy, by zostać znaną pisarką, tak jak jeden z jej przodków - Sir Arthur Conan Doyle. Dziewczyna rozpoczyna pracę w hotelu prowadzonym przez byłego literata Jonathana Fishera (Sebastian Koch i jego żonę Joę (Julia Ormond). Szybko zaprzyjaźnia się też z ich córką Beth (Felicity Jones). Jonathan, będący pod wrażeniem talentu Emelii, pomaga jej w pisaniu. Wkrótce mistrz i jego uczennica nawiązują romans