Komedia 1995

Spokojne życie w domu na wsi otoczonym przez przyjaciół to styl życia. Benoît (Benoît Régent), Pablo (Sergi López), Emile (Serge Riaboukine) i Gaston (Jean-Jacques Vanier) opuścili Paryż w celu przeprowadzenia kampanii: chcę się zmienić. Benoît produkuje zgodnie z wyobraźnią lub potrzebami drewniane zabawki, które zawozi do Paryża. Pewnego dnia Lila (Judith Henry), młoda kobieta, przybywa do Brionne, miasteczka, w pobliżu którego mieszka Benoît, z zamiarem dołączenia do siostry. Niedawno wyszła z więzienia. Benoît rozmawia z nią i rodzi się intensywna, namiętna historia miłosna. Ale także miłość, która kwestionuje wybór życia Benoîta, ponieważ Lila nie cieszy się z życia na wsi. Pewnego ranka Lila postanawia opuścić jego i znika. Benoît stwierdza, że nie jest tak zadowolony ze swego losu, jak kiedyś, ponieważ pomimo wsparcia swoich przyjaciół zdaje sobie sprawę, że cierpi z powodu nieobecności Lili.

"Au Petit Marguery” to restauracja w popularnej dzielnicy Paryża. Po dwudziestu pięciu latach działalności Hippolyte (Michel Aumont) i Josephine (Stéphane Audran) postanowili zamknąć restaurację. Nie z przyczyn ekonomicznych czy urbanistycznych, ale poważniejszej, ponieważ Hippolyte cierpi na chorobę nosa, która pozbawia go smaku i zapachu. Dzień przed zamknięciem urządzają wspaniałą kolację dla znajomych, rodziny i stałych gości. W rytm smacznych potraw i śmiechu wspominają, co ta restauracja im dała.

Bajo (Miki Manojlović) jest Czarnogórcem, pracującym nielegalnie w Nowym Jorku. W kraju zostawił matkę, dwóch synów i córeczkę. W listach regularnie przesyła im pieniądze. Mała Savka (Andjela Stojkovic) bardzo tęskni za ojcem, zaczyna chorować. Kiedy przestają przychodzić listy od Bajo rodzina wyrusza statkiem do Meksyku, by stamtąd przez "zieloną granicę" przedostać się do USA. Podczas wyprawy spotyka ich tragedia...

Hiszpania, rok 1936. Wojna domowa i jej okropności. Hiszpański arystokrata, właściciel ziemski, chce, aby jego 16-letni syn Rafaël (Grégoire Colin) opuścił francuski katolicki establishment i wypełnił swój obowiązek podczas hiszpańskiej wojny domowej. Wysyła go do swojego starego towarzysza broni, pułkownika Masaguala (Jean-Louis Trintignant). Aby wzmocnić Rafaëla, przypisuje go do plutonu egzekucyjnego, który po krótkim wyroku Sądu Wojskowego wykonuje wyrok śmierci na złapanych republikanach. Rafaël niezachwianie wywiązuje się ze swoich obowiązków, ale jego poczucie honoru zmusza go do krytykowania „brudnych wojennych metod” pułkownika, takich jak wykorzystywanie młodej dziewczyny jako przynęty, aby zwabić jej ojca, lokalnego dowódcy republikanów, w pułapkę.

Pierre Cephas (Patrick Dell'Isola), młody mężczyzna po trzydziestce, dorastał ze swoimi dwoma braćmi w mieście na przedmieściach Paryża. Nadal tam mieszka ze swoją żoną Deborah (Anne-Cécile Crapie). Jego codzienne życie jest podzielone na pracę, w której jest wykorzystywany, rozmowy z przyjaciółmi i braćmi, rodzinne posiłki i nieuniknione konflikty z glinami.

Marie-Louise (Kate Beckinsale), młoda Amerykanka w Paryżu, czeka na niewłaściwej stacji na swojego chłopaka, francuskiego żołnierza. Jean-Paul (Eric Ruf) dostał właśnie przepustkę i jest na urlopie. Przez czterdzieści osiem godzin dwoje kochanków biegają po mieście szukając siebie nawzajem po ulicach Paryża.

Yasmine (Michèle Tyan) i Leïla (Myrna Maakaron) mają po 20 lat i mieszkają w Bejrucie, w spustoszonym mieście z początku lat 90., po wojnie domowej. Marzą o odnalezieniu świetności swojego miasta. Z dwoma rolkami filmu pod pachami - przypadkiem w ich posiadaniu - spotykają pana Farouka (Emile Accar), kolekcjonera filmów, który wie wszystko o swoim mieście. Stary dżentelmen pokaże im historię miasta z filmowanych obrazów Bejrutu, znalezionych w filmach fabularnych, dokumentach lub reportażach. Z uwagi na rzeczywistość wojny, która zniszczyła tę pamięć, projekcja tych filmów (wybranych z ponad 250), jest odpowiednia dla tych dwóch młodych dziewcząt. Oddają miastu część, jego historii, a tym samym odrobinę nadziei.

Podczas II wojny światowej rodzina francuska ukrywała w swoim domu rodzinę żydowską, choć obszar ten był okupowany przez Niemców. Sprawy się komplikują, kiedy są zmuszeni przyjąć na zakwaterowanie niemieckiego generała.

Pediatra, kwestionuje swoje łatwe życie, gdy poznaje 12-letnią dziewczynkę, cierpiącą na naczyniaka mózgu. Przeżywa wspaniałą miłość mimo dużej różnicy wiekowej między nimi.