Komedia 2007

Sarkastyczny Buddhadev (Amitabh Bachchan) jest szefem kuchni jednej z najlepszych restauracji w Londynie. Osiągnął sukces w życiu zawodowym, ale nie w prywatnym. Czy poznanie niezależnej Niny (Tabu) odmieni jego samotność? Czy ich związek ma szanse pomimo tego, że kobieta jest młodsza od niego o 30 lat?

Akcja filmu rozgrywa się w ciągu jednej weekendowej nocy w Łodzi między godziną 19.19 a 5.23. Ostatnie godziny przed wyjazdem do Warszawy w poszukiwaniu pracy zamieniają się dla Marcina w poszukiwanie zagubionego telefonu komórkowego. W ich trakcie zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę szuka swojej byłej dziewczyny – Kasi. Będą się mijać w nocnej Łodzi aż do kulminacji o świcie… Aleja Gówniarzy to pierwszy od czasu Ziemi Obiecanej Andrzeja Wajdy film o Łodzi. Trochę czasu minęło. Zobacz kim są potomkowie Lodzermenschów. Opowieść o ucieczce, miłości i poszukiwaniu swojego miejsca.

Lee Soo Ha (Da-hae Lee) 38 wnuczka klanu Jae Ahn Lee jest właścicielką rodowej posiadłości Hwa Ahn Dang którą to stara się ocalić przed bankructwem. Pewnego dnia poznaje Hwang Dong-kyu (Ji-hun Lee) który prosi ją aby sprzedała mu Hwa Ahn Dang. Hwang Dong-kyu jest wnuczkiem służącego który 50 lat temu uciekł z posiadłości z kradzioną krową i workiem ryżu. Serial jest adaptacją powieści "Kimchi Mandu."

Akcja serialu toczy się w koreańskiej szkole - ukazane są w nim relacje między nauczycielami oraz między nauczycielami i ich uczniami. Jang I-san (Yang Dong-geun) jako nauczyciel jest bojaźliwy i niekompetentny. Jego strach wzrasta, gdy do jego klasy zaczyna uczęszczać niezbyt pilna uczennica imieniem Yoo Eun-byeol (Park Min-yeong), która jest córką groźnego przestępcy.

Clay Maguire (D.B. Sweeney) traci restaurację. Jest zmuszony planować swoją karierę od początku. Mężczyzna zbliża się do czterdziestki i nie ma pojęcia o poszukiwaniu pracy oraz rozmowach kwalifikacyjnych. Wkrótce zapoznaje wiele osób, które znajdują się w podobnej sytuacji. Wśród nich jest Liz (Missi Pyle), która młodość spędziła na podróżach po świecie z Korpusem Pokoju. Jednak jej doświadczenie jest sprzeczne z tym, czego oczekuje korporacja. Natomiast Bob (Steve Ryan) z upadkiem firmy stracił posadę inżyniera. Teraz jest za stary na stanowisko asystenta administracji, a za młody do pracy w markecie. Z kolei Charlie (Taylor Negron) to menadżer, który w swojej firmie zatrudniał tylko te osoby, których nie lubił. Uważał, że praca w tej firmie powinna być formą kary. Wszystkich ich łączy trudne zadanie: znalezienie pracy i duże zmiany.

Sunao Moriyama pewnego ranka znajduje w swojej lodówce tajemnicze stworzenie, któremu daje na imię Potemayo.

Kôichi Uehara jest uczniem czwartej klasy z miasta Higashikurume na przedmieściach Tokio. Pewnego dnia podnosi coś, co uważa za skamielinę starożytnej istoty, jednak okazuje się, że odnalazł małe dziecko kappy (mityczne japońskie stworzenie wodne), które spało pod ziemią przez ostatnie 300 lat. Chłopak nadaje mu imię Coo i stają się przyjaciółmi, jednak z biegiem czasu kappa zaczyna tęsknić za swoją rodziną i wspólnie wyruszają w podróż odnalezienia jego gatunku.

Michael to nastolatek o niezwykle wysokim ilorazie inteligencji i całej masie problemów. Ze strony znajomych oraz rodziny, którą śmiało można określić mianem dysfunkcyjnej, nie tylko nie otrzymuje żadnego wsparcia, ale jest dość jawnie lekceważony. Chłopak podejmuje trudne życiowe wyzwania, jednak trudno mu jest znaleźć własne miejsce. Wydaje się, że odnajduje prawdziwe powołanie, kiedy nauczycielka zauważa jego wyjątkowy talent aktorski. Jednak przeszkody na drodze do zrealizowania marzenia zdają się mnożyć bez końca...

Tom właśnie stracił pracę w pizzerii, a jego menadżer rozwiązał z nim umowę. Przypadek sprawił jednak, że podczas gry w kręgle jego umiejętności zauważa jeden z członków PBA. Tom postanawia więc zacząć grać profesjonalnie. Pomaga mu w tym najlepszy przyjaciel i dziewczyna. Jednak wraz z kolejnymi zwycięstwami, przychodzi sława i pieniądze, które psują relacje między nimi. Pytanie tylko co będzie dla niego ważniejsze?

„Kto chce oglądać nudny film, pokazujący przez pół godziny bohaterów pijących alkohol i herbatę? W dzisiejszych czasach pojęcia takie jak ‘zwykli ludzie’ czy ‘sentymenty’ zanikły. Pozostaje tylko wulgarne: biedni i bogaci.” – mówi narrator filmu. W poszukiwaniu filmu doskonałego – takiego, który zaspokoi chęć rozrywki i jednocześnie zgłębi granice filmu – Takeshi Kitano stworzył fantasmagoryczną alegorię rzemiosła filmowego. „Chwała filmowcowi!” to zjadliwa lecz żartobliwa refleksja nad kinem japońskim ostatnich czasów, przecząca definicji gatunku, promieniująca wolnością i oryginalnością. Kitano jest prześmiewcą nieposkromionym. Ośmiela się drwić z wielkiego reżysera Kitano. Objawia oschły, czarny, kapryśny i miażdżący humor. Nie przebiera w środkach, żeby wydrwić wielkiego Kitano.