Filmy Palestyna

Ten film to moja odpowiedź jako filmowca na trwające masakry Palestyńczyków. Cud wydarzył się, gdy znalazłem Fatem Hassounę, którą przedstawił mi palestyński przyjaciel. Od tamtej pory pożyczyła mi swoje oczy, aby zobaczyć Gazę, gdzie stawiała opór, dokumentując wojnę, a ja stałem się łącznikiem między nią a resztą świata, z jej „więzienia w Gazie”, jak to nazywała. Utrzymywaliśmy tę linię życia przez ponad 200 dni. Kawałki pikseli i dźwięków, którymi się wymienialiśmy, stały się filmem, który widzisz. Zabójstwo Fatem 16 kwietnia 2025 r. po izraelskim ataku na jej dom na zawsze zmienia jego znaczenie.

Gdy wioski w całej Palestynie buntują się przeciwko brytyjskim rządom kolonialnym, Jusuf przemieszcza się między swoim wiejskim domem a gorączkowym pulsem Jerozolimy, tęskniąc za przyszłością poza zamętem. W tym samym czasie przybywają żydowscy uchodźcy, szukający ucieczki przed wrogością Europy – ale także Żydzi syjonistyczni, których ideologia, ukształtowana przez roszczenia kolonialne i nieustanną ekspansję, popycha region ku katastrofie. Gdy rdzenna ludność palestyńska gromadzi się w największym powstaniu przeciwko trzem dekadom brytyjskich rządów, wszyscy stają w obliczu nieuniknionej konfrontacji, w której ten niezwykle brutalny syjonizm staje się siłą napędową i niszczycielską historycznego upadku.

Nimr (Nicholas Jacob) jest palestyńskim studentem, który marzy o lepszym życiu za granicą. Pewnej nocy chłopak poznaje Roya (Michael Aloni), izraelskiego prawnika. Para zakochuje się w sobie. Dzieli ich wszystko – wyznanie, język, narodowość, a także stan portfela. Roy jest dziedzicem fortuny, a Nimr ledwo wiąże koniec z końcem. Mimo wszelkich przeciwności i czyhającej na każdym kroku służby bezpieczeństwa mężczyźni próbują pielęgnować i rozwijać uczucie, które ich połączyło.

Munir udaje się na odległą wyspę, aby rozważyć drastyczne działanie. Prześladuje go tajemnicza przypowieść przekazana mu przez matkę. W ciszy swojego odizolowanego wyspiarskiego sanktuarium spotyka zagadkową Valeskę (Hanna Schygulla) i jej szorstkiego, ale lojalnego syna, Karla. Chociaż wypowiadanych jest niewiele słów, proste akty dobroci zaczynają przezwyciężać ich wzajemną nieufność. Ciężki ciężar Munira stopniowo ustępuje, a jego pragnienie życia rozpala się na nowo.

Młoda palestyńska nauczycielka rodzi syna w izraelskim więzieniu.

Niedawno odkryto trzy nagrania MiniDV z życia w Strefie Gazy z 2001 roku. To, co zaczęło się jako poszukiwania byłego współwięźnia z 1989 roku, doprowadziło do nieoczekiwanej podróży z północy na południe Gazy z Hasanem, lokalnym przewodnikiem, którego los pozostaje nieznany.

W zwartej sudańskiej wiosce, znanej z uprawy czystej bawełny przez dziewicze ręce, nastoletnia Nafisa marzy o czymś więcej niż tylko o żyznych polach. Jej ambicje nasilają się wraz z przybyciem bogatego młodego biznesmena, który wraca do Sudanu po latach spędzonych za granicą. Wprowadzenie przez niego genetycznie modyfikowanych nasion obiecuje, że wioska całkowicie uzależni się od jego wizji przyszłości, nastawionej na zysk.

Jason, Palestyńczyk mieszkający w Kanadzie, wraca do swojej ojczyzny po wielu latach diaspory. Chce odwiedzić swoją siostrę, która właśnie urodziła dziecko, i zaskoczyć nowego siostrzeńca tradycyjnym prezentem – koźlątkiem. By dostać się do swojej rodzinnej miejscowości, musi wyruszyć w poruszającą podróż, dzięki której odkrywa na nowo, co to znaczy być Palestyńczykiem.

Sarah i Saleema łączy płomienne uczucie, które najczęściej znajduje odzwierciedlenie na tylnym siedzeniu samochodu mężczyzny, gdzieś z dala od ulicznego zgiełku. Ona na co dzień prowadzi kawiarnię, on pracuje w charakterze kierowcy, rozwożąc dostawy. W tej relacji nie byłoby pewnie nic zdrożnego, gdyby nie fakt, że oboje są w związkach małżeńskich. Co więcej, Sarah jest Żydówką, podczas gdy Saleem Palestyńczykiem, co w mocno podzielonej Jerozolimie wykracza daleko poza sferę prywatną. Na domiar złego bohaterowie na moment zapominają o wszelkich środkach ostrożności, pojawiając się razem w klubie w Betlejem. To nie może ujść uwagi osób postronnych, a w konsekwencji doprowadzi do afery szpiegowskiej na dużą skalę. Na politycznym kontekście zaważy też fakt, że mąż kobiety jest wysoko postawionym oficerem w armii izraelskiej. Alayan opowiada o konflikcie izraelsko-palestyńskim, posiłkując się formułą melodramatu. Przedstawia pełnokrwistych bohaterów rzuconych w wir politycznych rozgrywek. To nie jest miejsce dla oczywistej miłości, zdaje się mówić reżyser, przypominając w tym nieco znakomitego irańskiego twórcę Asghara Farhadiego.

Emad mieszka w Bil'in, na zachód od miasta Ramallah, na Zachodnim Wybrzeżu. Pierwszą kamerą zarejestrował jak izraelskie buldożery w 2005 roku najechały na wioskę i wyrwały oliwne drzewka z ziemi. W tym miejscu, wzdłuż ziemi jego znajomego, powstał wielki mur oddzielający żydowskie miasta od Palestyńczyków. W pierwszych dniach oporu przeciwko żydowskim osadnikom i obecnym wszędzie żydowskim żołnierzom urodził się syn Mada – Gibreel. Emad dokumentował jak chłopiec dojrzewał i stał się świadomym uczestnikiem pokojowych, antyizraelskich protestów, a także jak szybko i silnie rozrastał się mur graniczny. Eman zarejestrował również, jak sympatycy z całego świata, również z Izraela, zapewniali pomoc wiosce, ale gdy opór się zwiększał i sytuacja mocno przybierała na sile, zaczynały się aresztowania, a mieszkańców wioski zabijano. Emad nadal kręci swój film, pomimo próśb żony, która boi się negatywnych konsekwencji. 5 rozbitych kamer to nie tylko fascynujący obraz, dokumentujący unikalne zdarzenia z historii żydowsko-palestyńskiego konfliktu, lecz również bardzo osobista, poruszająca filmowa wypowiedź na temat walki palestyńskiej wioski przeciwko przemocy i opresji.