Pierwsza część monumentalnego dzieła Ilji Chrżanowskiego jest wprowadzeniem w skonstruowany z niebywałym rozmachem świat DAU. Wstrząsająca, transowa, chwytająca bohaterów i widzów w pułapki długich ujęć Natasza opowiada o samotnej kierowniczce kantyny w zamkniętym mieście-instytucie. Rzecz rozgrywa się w przeciągu kilku dni w 1952 roku, a Chrżanowski czyni nas świadkami dramatycznego uwikłania tytułowej bohaterki. Kamera (kręcono na taśmie 35 mm!) jest jak szpicel niespuszczający oka z Nataszy, kiedy ta wydaje obiady, flirtuje, prowadzi pijackie rozmowy, uprawia seks czy też pijana szarpie się z młodą pomocnicą. Nieświadoma, że jej banalne marzenia o miłości i drobne oszustwa w pracy stanowią pożywkę dla bezwzględnej totalitarnej władzy. DAU odsłania skrupulatnie jej mechanizmy. Na potrzeby filmu na terenie nieczynnego kompleksu wodnego w Charkowie zostało wybudowane miasto-instytut, w którym twórcy zamknęli na wiele miesięcy ochotników: naturszczyków i aktorów. Całość zaś rozrosła się w radykalny, kontrowersyjny eksperyment z pogranicza kina, sztuk wizualnych, psychodramy i nauk społecznych.
James był tylko biednym chłopakiem walczącym o szacunek - dopóki królewski książę, William, nie postanowił go złamać. Ale gdy nienawiść przeradza się w pożądanie, żaden z nich nie jest gotów na ogień, który sami rozpalili.
Film opowiada historię ukraińskich żołnierzy, którzy bronili lotniska w Doniecku w jednej z najgroźniejszych i najbardziej śmiercionośnych bitew w trakcie wojny z oddziałami rosyjskimi w Donbasie od wiosny 2014 r. Obrona lotniska trwała ponad cztery miesiące.
Historia zaczyna się w Stanisławie w drugiej połowie XIX wieku. Doktor Anger traci ukochaną żonę w pożarze. Udaje mu się jednak uratować dwie dziewczynki - własną córkę Adelę i córkę służby - Stephanie. Lekarz postanawia wychować je razem. Wraz z upływem czasu dziewczyny zbliżały się do siebie coraz silniej. Nawet wówczs gdy Adel została mężatką, zaś Stephanie zajęła się prowadzeniem domowego gospodarstwa, pozostawały nierozłączne. Jednak mimo łączącej ich więzi nadal nie potrafiły zrozumieć, kim właściwie są dla siebie: siostrami i przyjaciółkami czy też szlachcianką i służącą.
Aby chronić swoje dziecko przed masową eksterminacją Żydów, rodzice wysyłają syna do krewnej na wsi gdzieś w Europie Wschodniej. Jednak ciotka chłopca niespodziewanie umiera i dziecko zostaje samo, zmuszone wyruszyć w podróż po dzikim i nieprzyjaznym świat, w którym obowiązują tylko brutalne zasady, uprzedzenia i przesądy. Jego walkę o dosłowne fizyczne przetrwanie, już po wojnie, zastępuje kolejna walka. Ta, której chłopiec nawet nie jest świadom - walka z samym sobą, o własną duszę, o swoją przyszłość… Dramat oparty na uznanej powieści Jerzego Kosińskiego to drobiazgowa, czarno-biała, nakręcona na 35 mm taśmie opowieść o dzikiej, prymitywnej Europie Wschodniej u schyłku II wojny światowej. Produkcja zdobyła m.in. dziewięć Czeskich Lwów oraz nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej.
Krym, rok 1962. Rezydencja generała Sierowa.Kaleka córka generała to piękna i intrygująca kobieta, która nieoczekiwanie zachodzi w ciążę z przypadkowym mężczyzną. Ojcem dziecka jest pewien oficer z Kuby, dla którego romans z kaleką dziewczyną to tylko kolejna przygoda na nowej placówce. Brzemienna Wiera stara się usunąć ciążę, ale jest już za późno. W międzyczasie na krymską daczę przybywa sierżant Wiktor, nowy kierowca generała. Młody chłopak szybko zostaje wplątany w zawiłe problemy rodziny Sierowów. By uniknąć skandalu, generał jest gotów oddać rękę swojej córki szoferowi i otworzyć Wiktorowi drogę do wielkiej kariery w najwyższej kaście korpusu oficerskiego ZSRR.
Sierow nie zdaje sobie jednak sprawy, że w jego domu znajduje się szpieg KGB, który stara się pozyskać młodego chłopaka do swoich celów. Wiktor wpada w pułapkę, z której nie jest w stanie się wyplątać, a poczucie bezsilności podsyca ponętna pokojówka, która nieustannie stara się zwrócić uwagę młodego sierżanta.
Żyjemy w czasach gdy dyktator morduje niewinnych mężczyzn, kobiety i dzieci, a pytanie brzmi: Co my z tym zrobimy? Kiedy 24 lutego 2022 roku wojska rosyjskie zaatakowały Ukrainę, świat się zatrzymał. Pierwszy szok szybko jednak przeszedł w działanie. To był naturalny odruch serca, Polacy nie mogli zostawić swoich sąsiadów, swoich przyjaciół z Ukrainy zupełnie samych. Niemal wszyscy, mieszkańcy małych i dużych miast, młodzi i starzy, bogaci i biedni zaangażowaliśmy się w pomoc Ukraińcom, otworzyli swoje domy dla uciekających przed wojną, zaczęli organizować pomoc humanitarną. Czy zdali egzamin z człowieczeństwa?
Donbas, 2014 rok. Początek rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Przerażający, przejmujący portret ludzkiej desperacji, a także wiary w siłę prawa i nadziei na lepsze jutro. Podążamy śladem pary spodziewającej się dziecka, której świat dosłownie zawalił się na głowę. W środku nocy fragment zestrzelonego samolotu zburzył ścianę domu Irki i Tolika. Jednak zamiast uciekać z kraju tak jak najbliżsi sąsiedzi, oni postanawiają zostać i przetrwać w coraz trudniejszych warunkach. Nawet gdy do drzwi pukają żołnierze armii rosyjskiej...