Każda sekwencja tego miałkiego pomysłu miała prawdopodobnie swoje umocowanie we wcześniejszych produkcjach gatunku. „Room 203” jest zatem wtórną rekapitulacją ich wszystkich naraz. przeczytaj recenzję

Krwawa wizja zmagań wojennych drastycznie kontrastuje z przepychem gabinetów, gdzie zza biurek politycy i generałowie realizują dyplomatyczne preliminaria pokojowe. przeczytaj recenzję

Wartka akcja filmu zostaje rzucona na dość rozedrgane i nieskoordynowane tło wizyjne, przekaz łagodzi jednak właściwa odpowiednim sekwencjom muzyka przeczytaj recenzję

„Ostatnia wieczerza” z prawdą historyczną raczej nic wspólnego mieć nie chce, stąd legenda realiów czasowych jest jej potrzebna tylko jako czynnik uprawdopodabniający przeczytaj recenzję

„Prorok” w zasadniczej swojej części zajmuje się utwardzaniem i tak wyniesionego na wysoki cokół spiżu, choć brązownicze jego kontury aż proszą się o półcień. przeczytaj recenzję

Film w reżyserii Ulricha Seidla do prosta opowieść o życiu sybaryty, którego na starość dopadła niemoc związana z koniecznością rezygnacji ze swoich egoistycznych nawyków. przeczytaj recenzję

Choć autorzy produkcji włożyli mnóstwo inwencji wizualnej, by zatrzymać do końca przed ekranem małoletnią widownię, mogą ją spod niego wygonić nazbyt natarczywym drążeniem niepotrzebnych sekwencji. przeczytaj recenzję

Thomas M. Wright dowodzi niniejszym, że aby nakręcić przyzwoity kryminał nie potrzeba zgrzebnej intrygi ani peletonu pełnych inicjatywy scenarzystów przeczytaj recenzję

Reżyser, Jaume Collet- Serra, nie bierze jeńców, szastając rozległym budżetem, jaki pozwala utrwalić w kadrze każdą, nawet niemożliwą i nonsensowną do sfilmowania ekwilibrystykę przeczytaj recenzję

Zagmatwana intryga, jaka się wyjaśnia bardzo mozolnie, może byłaby rękojmią powodzenia obrazu, gdyby nie zbyt prosty wehikuł, z którego pomocą można odczytać końcową pointę. przeczytaj recenzję