Filmy odmiana

Czterej przyjaciele z przedmieść Cincinnati: biznesmen Woody Stevens (John Travolta), dentysta Doug Madsen (Tim Allen), hydraulik marzący o pisarskiej karierze - Bobby Davis (Martin Lawrence) oraz stary kawaler i komputerowy maniak Dudley Frank (William H. Macy), w weekendy wypuszczają się na wycieczki na swoich wiernych harleyach. Postanawiają odbyć jednak dłuższą podróż w nieznane, co ma niespodziewane konsekwencje. Na swej drodze spotykają autentyczny motocyklowy gang - Del Fuegos, na czele którego stoi groźny Jack (Ray Liotta).

Dr Tess Coleman (Curtis) i jej nastoletnią córkę Anna (Lohan) łączy tylko jedno nie mogą się dogadać w żadnej, nawet najbłahszej sprawie; ani na temat ciuchów, ani włosów, ani facetów, ani marzeń Anny, by grać w zespole rockowym... dosłownie w niczym nie mogą znaleźć wspólnego języka! Po jednym ze szczególnie wybuchowych czwartków, maleńkie mistyczne zawirowanie całkowicie je zmienia. Budzą się w piątek, by przeżyć najbardziej zakręcony dzień Tess i Anna zamieniają się bowiem ciałami - Tess wygląda jak swoja córka, a Anna jak matka. Cierpiąc niezwykłe katusze, chodząc w butach jedna drugiej, zaczynają darzyć się szacunkiem i rozumieć wzajemne punkty widzenia... W sobotę Tess ma jednak ślub i obie panie muszą znaleźć jakiś sposób, by powrócić do swoich ciał. I to szybko!

May jest kobietą sukcesu pnącą się po szczeblach kariery, czującą się świetnie w miejskiej dżungli, z oddany mężem, który kocha ją niezmiernie i poświęca jej całą swą uwagę. Przeszłość jest już nieważna. Mimo tego szczęścia kobieta wdaje się w romans z żonatym mężczyzną, Kornem. Nieświadomy niczego mąż, który pracuje jako fotograf zabiera May ze sobą do lasu, aby w dzikich ostępach zrobić zdjęcia zapomnianej w mieście przyrodzie. Nop jest zafascynowany naturą, natomiast jego żona nie rozstaje się z laptopem i komórką. Do czasu, aż on zniknie bez śladu...

Bohater, Gustaw Aschenbach jest kompozytorem (w noweli pisarzem), którego utwory ujawniają wytworne samoopanowanie, znamienne piętno mistrzostwa. Wiedziony tajemniczą siłą porzuca uporządkowany i perfekcyjnie zbudowany świat, by wyruszyć w podróż. Wędrówka Aschenbacha ma znaczenie inicjacyjne, jest metafizyczną wyprawą w głąb sacrum, ku śmierci. Rola inicjacji jest zawsze ta sama - symbole wędrowania, próby inicjacyjne mają zbudować naszą wewnętrzną ontologię, dostarczyć wiedzy o świecie i sobie samym. Kompozytor przybywa do Wenecji, która jest miastem i nie jest jednocześnie, lądem stałym i morzem. To miejsce doskonałe dla rytuałów inicjacyjnych - medialne i niejednoznaczne. Każdy taki rytuał zakłada obecność opiekunów - mediatorów. Tadzio, boski chłopiec będzie towarzyszem ostatniej drogi Aschenbacha. Namiętność do miasta i mitycznego przewodnika, Psychopomposa wyznacza trudy ostatniej wędrówki. Tadzio skupia w sobie apollińską harmonię i dionizyjską zmysłowość. Prowokuje do dyskusji o pięknie. Wiedza, jaką uzyska bohater filmu podczas ostatniej wędrówki mówi, iż piękno nie musi być owocem naszej pracy, piękno może się rodzić spontanicznie, bez naszego udziału. Ma rację Alicja Helman, gdy mówi, że wokół antynomii piękna zorganizowany jest konflikt i noweli i filmu. Wiedza, którą uzyska w drodze inicjacyjnej Aschenbach to tragedia mistrza, który sądził inaczej. Aschenbach z pomocą boskiego dziecka podjął drogę ku pełni, a świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci.

Jest tydzień przed Halloween, a Angela (Carolyn Bracken), matka Char (Hazel Doupe), w niewytłumaczalny sposób zniknęła. Wszystko, co zostało, to jej porzucony samochód. Kiedy następnego wieczoru wraca do domu bez wyjaśnienia, Char i jej babcia zdają sobie sprawę, że coś jest nie tak. Może wyglądać tak samo i brzmieć tak samo, ale zachowanie Angeli jest coraz bardziej przerażające, jakby została zastąpiona przez złowrogą siłę. Kiedy nadchodzi Halloween, noc przesiąknięta starożytnymi mitami i legendami, Char zdaje sobie sprawę, że tylko ona może ją uratować, nawet jeśli grozi jej utrata na zawsze.