Filmy plotka, śmierć

Słynny amerykański pisarz, a jednocześnie największy ekscentryk nowojorskich salonów literackich, Truman Capote, szczyt swojej kariery osiągnął po napisaniu książki „Z zimną krwią”. Był to stylizowany na powieść zapis brutalnej zbrodni dokonanej w małym amerykańskim miasteczku, zapis, któremu pisarz poświęcił cztery lata życia i który uwikłał go w niebezpieczną znajomość z odsiadującym wyrok mordercą. Znajomość, która niespodziewanie przerodziła się w intymny związek...

Wenecja, XVI wiek. Żadna z kobiet nie miała w ówczesnym czasie takich przywilejów jak kurtyzany. Kiedy Veronica Franco dorasta, nie może poślubić Marco Verniera, ponieważ jej rodzina nie posiada majątku. Matka Veronici zaczyna uczyć córkę najstarszego zawodu świata, gdyż to jedyny sposób, aby pozostała ona blisko ukochanego. Po latach świetności jako kurtyzana zostaje oskarżona przez kościelną inkwizycję o czarownictwo.

Molly Gibson mieszka z ojcem lekarzem w małym prowincjonalnym miasteczku Hollingford. Kiedy umiera jej matka, ojciec postanawia ponownie się ożenić, myśląc że w ten sposób i jemu, i Molly będzie żyło się lepiej. Jednak dziewczynka nie potrafi zaakceptować tej nowej sytuacji. Zaprzyjaźnia się z mieszkającą opodal rodziną Hamley’ów, a panią Hamley zaczyna traktować jak matkę. Kiedy dorasta, zaczyna również darzyć uczuciem jej najmłodszego syna Rogera.

Scenariusz został oparty na autentycznych wydarzeniach z marca 2006 roku, jakie rozegrały się w Mahmudiyah w Iraku. Grupa amerykańskich żołnierzy zgwałciła i spaliła czternastoletnią Irakijkę oraz zastrzeliła członków jej rodziny. Narracja główna filmu stylizowana jest na dziennik prowadzony przez bohaterów za pomocą camcorderu. Jest to jednak tylko jeden ze środków zwiększąjących wiarygodność wydarzeń przedstawionych w filmie. Pojawiają się w nim również zapisy z kamer przemysłowych, wideoblogi, filmiki zamieszczane przez żołnierzy na portalu YouTube, newsy telewizyjne, francuski dokument oraz rozgrywający się już w USA "obiektywny" epilog. Ta wielość formatów pokazuje wyraźnie, w jaki sposób media konstruują przekaz i ukierunkowują widzów na konkretny jego odbiór. Pierwsza wojna iracka była przez niektórych nazywana telewojną. Obecnie media prześcigają się w jak najszybszym i jak najbliższym prawdy relacjonowaniu tragedii.

W reportażu prasowym opisano niecodzienne zdarzenie, które stało się kanwą filmu. Na wsi lubelskiej miał miejsce tragiczny wypadek. Chłop zamordował swego sąsiada, ponieważ myślał, że jest on diabłem. Dziennikarz „śledczy” usiłuje dociec przyczyn tego zdarzenia… Dowiaduje się, że wieś opanowana przez klikę, której przewodzi miejscowy kułak, osobnik cyniczny i bezwzględny. Ma wszędzie wpływy i nie zawaha się przed niczym, aby odnieść korzyść… Czy opisane zdarzenie było skutkiem ciemnoty i zabobonu panującego na wsi?

W XIX-wiecznej Francji, romantyczna córka dziedzica wsi Emma (Isabelle Huppert) poślubia lekarza Charlesa Bovary (Jean-François Balmer). Aby uniknąć nudy, rzuca się w romanse z uprzejmym, lokalnym ziemianinem Rodolphem Boulanger (Christophe Malavoy) i studentem prawa Léonem Dupuis (Lucas Belvaux), wpadając w rujnujące długi. Ta wersja filmu uważnie śledzi powieść Flauberta i obejmuje większość znanych scen, takich jak: wesela, targi rolnicze i operę w Rouen.

Paryż, 1922 rok. Ciężko chory Marcel Proust (Marcello Mazzarella), którego dni są policzone, kończy swe monumentalne dzieło "W poszukiwaniu straconego czasu". Na łożu śmierci przegląda zdjęcia. Pamięta swoje życie. Ale postacie rzeczywiste mieszają się z postaciami z fikcji. A fikcja stopniowo zyskuje pierwszeństwo przed rzeczywistością. Oto odwiedza Gilbertę (Emmanuelle Béart), swoją miłość z dzieciństwa, teraz żonę Saint-Loupa (Pascal Greggory). Marcel słucha wynurzeń Gilberty, ale jednocześnie powracają do niego inne wspomnienia. Z zakamarków pamięci wynurzają się kolejne osoby: baron de Charlus (John Malkovich), księżna Oriane (Edith Scob), pani Verdurin (Marie-France Pisier) i Odette (Catherine Deneuve).

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.

Kiedy samotny sprzedawca odkrywa, że ma tylko kilka tygodni życia, wycofuje swoje oszczędności na ostatnie wakacje.

Osiemdziesiąt lat temu pewne małżeństwo archeologów, Państwo Frobisher-Smythe, wybudowało piękny dom, w którym zamieszkali razem z córką Sarą. Niestety, oboje zginęli tragicznie w czasie prac przy wydobywaniu grobowca króla Tutankhamena. Sarah pozostała w domu rodziców pod opieką okrutnego i podstępnego opiekuna, Victora Rodenmaara Seniora. Kiedy dorastała, odkryła w domu znaki prowadzące do ukrytego przez jej ojca skarbu. Nigdy jednak go nie odnalazła, aż w końcu wyprowadziła się z Domu Anubisa. Obecnie w domu Anubisa mieści się tradycyjna brytyjska szkoła z internatem. Victor wciąż tu mieszka, opracowawszy eliksir zapobiegający starzeniu. Eliksir ten jednak nie jest w stanie zapewnić mu nieśmiertelności, dopóki nie zostanie wypity z Kielicha Ankh. To właśnie kielich był przedmiotem poszukiwań zarówno Sary, jak i Victora oraz jego poddanych, większość których zresztą pracuje w szkole w charakterze nauczycieli. Tu pojawia się Nina, wyjątkowa dziewczyna z Ameryki. Jest w niej coś szczególnego? Czyżby to właśnie ona została wybrana do odnalezienia Kielicha Ankh i odkrycia zagadki nieśmiertelności? Teraz Nina oraz jej koleżanki i koledzy ze szkoły muszą podjąć wspólny wysiłek w rozwiązaniu zagadki Domu Anubisa.