Filmy seks, ulewa

Cris Johnson (Nicolas Cage) ma pewien dar: potrafi spoglądać w przyszłość i zmieniać bieg wydarzeń. Ostatecznie musi jednak wybierać między ocaleniem świata, a samego siebie.

Oto pan Brooks (Kevin Costner) – odnoszący sukcesy biznesmen, hojny filantrop, kochający mąż i ojciec, filar lokalnej społeczności. Oddana żona nie widzi poza nim świata, a córka jest dla niego prawdziwym źródłem radości. Pan Brooks ma też pewną malutką tajemnicę... Dzięki nieprzeciętnej inteligencji i metodyczności odnosi sukcesy jako seryjny morderca, wobec którego policja jest bezradna od wielu lat. Nieposkromiona żądza mordu, rozpalana przez jego mroczne alter ego, Marshalla (William Hurt (I)), pcha go w kierunku kolejnej wyrafinowanej zbrodni. Jednak tym razem drobny błąd sprawi, że na trop Brooksa wpada wyjątkowo uparta detektyw Atwood (Demi Moore).

Pod koniec Wojny Secesyjnej, w nagrodę za swe bohaterskie czyny na polu walki – za które to poczytano m.in. mylnie odebraną próbę samobójczego ataku – porucznik Dunbar otrzymuje możliwość wyboru lokalizacji swojej dalszej służby. W ten sposób otrzymuje zadanie zmiany dotychczasowej obsady, przygotowania i utrzymania fortu, na dalekim zachodnim pograniczu Unii. W samotnej warcie towarzyszy mu jedynie pałętający się po prerii wilk – „Dwie Skarpety”, wyraźnie zaciekawiony obecnością człowieka. Kiedy w okolicy pojawiają się Indianie, początkowo z nieufnością podchodzą oni do „białego” człowieka. Z czasem jednak Dunbar zyskuje aprobatę plemienia, poznaje jego prawa i zwyczaje, by ostatecznie, jako „Tańczący z Wilkami” stać się jednym z ich braci.

Historia miłosna i tajemnica morderstwa oparta o najgłośniejszą nie rozwiązaną sprawę kryminalną w Nowym Jorku. Scenariusz włącza nowo odkryte fakty, akta sądowe i spekulacje, które są bazą dla urzekającej opowieści o rodzinie, obsesji, miłości i stracie

Dr Joe Darrow nie może odzyskać równowagi po śmierci swojej ukochanej żony Emily. Wydaje mu się, że wszędzie widzi ważki, które przypominają mu kształt jej znamienia. Wkrótce jeden z dawnych pacjentów Emily, który obudził się ze śmierci klinicznej, mówi mu, że żona próbuje się z nim skontaktować. Joe chce za wszelką cenę rozwikłać tę zagadkę. Pomaga mu w tym siostra Madeline (Linda Hunt), katolicka zakonnica, która uświadamia Joe'mu, że jest pewna nierozwiązana sprawa pomiędzy nim a żoną.

Grupka znajomych z czasów szkolnych wypływa luksusowym jachtem w dalekie morze. Czas upływa im na zabawie i kąpieli w promieniach słońca. Nie przypuszczają, że wkrótce rozpocznie się dramat. Po wskoczeniu do wody, orientują się, że nie wystawili za burtę drabinki, by wejść z powrotem na pokład. Na jachcie pozostaje tylko małe dziecko, niezdolne im w żaden sposób pomóc. Wyczerpanie próbujących się utrzymać na powierzchni niefortunnych imprezowiczów stopniowo daje znać o sobie, jeszcze bardziej - ich desperacja i panika.

W domu Pauliny pojawia się nowy znajomy jej męża - doktor Roberto Miranda. Kobieta rozpoznaje w nim mężczyznę ze swojej przeszłości.

Oficer US - Navy zakochał się ze wzajemnością w przyjaciółce swego zwierzchnika, który zabija ją pod wpływem wściekłości. Śledztwo podąża mylnym tropem. Trwają intensywne poszukiwania rzekomego mordercy w wielkim budynku Pentagonu.

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

Julianne (Tara Reid) i Mitch (Kip Pardue), świeżo poślubieni małżonkowie, wyruszają na miesiąc miodowy do domku na zalesionej wyspie. Kobieta jest nieco zaskoczona, że domek otacza ze wszystkich stron staw i żeby się do niego dostać, trzeba podpłynąć łódką. Niepokój budzi też fakt, że komórka nie ma tu zasięgu. Pierwsze dni pobytu są jednak spełnieniem marzeń o romantycznym wypadzie z ukochanym. Wkrótce ta idylla przeradza się w koszmar z najgorszych snów. Mitch ujawnia swoje psychotyczne skłonności? nie ma zamiaru opuścić wyspy i wrócić do cywilizacji. Co więcej? nie wyobraża sobie, żeby mogła to zrobić żona. Julianne uświadamia sobie, że tylko jedno z nich może wyjechać...