Filmy artysta

Rok 1931. Młody hiszpański żołnierz Fernando dezerteruje z armii i chroni się na farmie Manolo, ojca czterech pięknych córek: Rocii, Violetya, Clari i Luz. Kiedy córki odwiedzają ojca ulęgają urokowi młodego Fernando. On sam oczarowany jest każdą z nich. Problemy zaczynają się wtedy, gdy musi podjąć decyzję, którą z nich obdarzyć swoim uczuciem.

W Uzaku (ostatniej części tryptyku, na który składają się jeszcze Kasaba i Chmury w maju) miejscem spotkania bohaterów Ceylana jest Stambuł. Grana przez Emina Topraka postać młodego mężczyzny, który w poprzednich filmach marzył o ucieczce z prowincji, wreszcie decyduje się na porzucenie rodzinnego miasteczka. Zamierza znaleźć pracę na statku, wyruszyć w podróż, zacząć prawdziwe życie. Swoją przedłużającą się wizytą najpierw zaskakuje, a potem drażni wielkomiejskiego krewnego. Jest nim żyjący samotnie artysta (grany przez Muzaffera Özdemira), odcięty od azjatyckich korzeni. Jemu również przyjdzie rozliczyć się z własnym niespełnieniem. W Stambule pada śnieg. To rzadkie zjawisko. Stambulski śnieg jest gęsty i mokry, spada z nieba wielkimi płatkami na palmy i meczety. Bohater grany przez Topraka traci swój sen o mieście, traci złudzenia, nie udaje mu się bowiem niczego osiągnąć. Miasto go odrzuca. Jest zatopione w mglistej bieli niczym nieistniejąca nigdy Atlantyda. Jest też ruchliwe, wypełnione ludźmi, światłami, przedmiotami, które nie wiadomo do czego służą. Bohater nie znajduje w nim swojego miejsca, ani przestrzeni, która ułatwiłaby mu realizację marzeń. Ambiwalentna, milcząca relacja kuzynów uosabia istotę tureckości, melancholijne rozdarcie pomiędzy tradycją a współczesnością, nadzieją a rozpaczą. Film został poświęcony pamięci Emina Topraka, zmarłego śmiercią samobójczą w grudniu 2002 roku.

Wędrowna trupa aktorów, dociera do owianego złą sławą zamku hrabiego Drago, którego ekscentryczny właściciel wynalazł substancję, mogącą zachować wszystko co żywe w nienaruszonym stanie. Jak się wkrótce okazuje Drago nie poprzestał na zwierzętach i zamierza użyć substancji również na swoich gościach.

Eira dorasta w cieniu starszej siostry Very, która jej imponuje ale też niepokoi. Aby lepiej zrozumieć swoją siostrę postanawia wykraść jej pamiętnik. Nieoczekiwanie pozna w ten sposób mroczą stronę Very. Czy to pomoże dziewczynom bardziej zbliżyć się do siebie?

Zniesławiony, upokorzony i podupadły na zdrowiu, Oscar Wilde opuścił w 1897 roku podlondyńskie więzienie Reading, w którym przesiedział dwa lata za kontakty homoseksualne. Jego kariera nigdy nie wróciła już na dawne tory, a ostatnie lata życia słynny pisarz spędził w podrzędnym paryskim hotelu, posługując się przybranym nazwiskiem Sebastian Melmoth. Film opowiada właśnie o tym okresie, gdy załamany i bez grosza przy duszy były złotousty esteta i pięknoduch nieudanie próbuje radzić sobie na różne sposoby ze swym niespodziewanym upadkiem oraz świadomością, że ludzie, którzy niegdyś go kochali i podziwiali, w mgnieniu oka się od niego odwrócili. Snując wspomnienia o dawnym życiu, w szczególności szczęściu odczuwanym w towarzystwie własnych dzieci, Wilde przyjmuje do siebie powoli fakt końca znanego mu świata. W jego wnętrzu rozgrywa się dramatyczna walka: chciałby zniknąć, stać się niewidzialny dla innych, lecz nie potrafi pogrzebać wszystkich aspektów swej barwnej osobowości sprzed lat.

Piękna właściciela modnej galerii sztuki współczesnej w Chelsea w Nowym Jorku (Marley Shelton) zakochuje się w kompozytorze muzyki niekomercyjnej (Adam Goldberg). O jej względy zabiega jeszcze jego brat, sławny artysta (Eion Bailey)...

Ambitny i symboliczny dramat muzyczny przedstawiający wiecznego ducha kobiet, który fascynuje i zwodzi mężczyzn na przestrzeni wieków. Tajemnicza Gaja Gamini (Madhuri Dixit), ucieleśnienie ducha Indii, inspiruje malarza Leonarda Da Vinci (Naseeruddin Shah), poetę Kalidasa (Mohan Agashe) oraz fotografa Shahrukha (Shahrukh Khan).

Hotelowy goniec Bert Harris próbuje poderwać nowo zatrudnioną pokojówkę.

Opowieść o Joao Francisco dos Santos, kabaretowym transwestycie, wyrzutku i ojcu siedmiorga adoptowanych dzieci, który spędził w więzieniu prawie 28 lat. Reżyser zrywa z linearną narracją, stawia na wizualną ekspresję, niezwykły montaż i ujęcia, przy pomocy których opisuje barwny świat swego bohatera. Jedno z odkryć ubiegłorocznego festiwalu w Cannes.

Laura (Demi Moore) i Jayne (Parker Posey) wracają do domu, żeby opiekować się niedomagającym ojcem Joe (Rip Torn). Tymczasem staruszek okazuje się dość żwawy jak na śmiertelnie chorego. Utrzymuje, że zakopał na podwórku skarb, który po jego śmierci zabezpieczy ich przyszłość, jednak nie chce zdradzić, gdzie jest. Siostry, mimo niedowierzania, postanawiają go odnaleźć.