Filmy artysta

Helen Bauer (Bette Davis) choć nie wierzy w małżeństwo, zgadza się poślubić Dona Petersona (Gene Raymond). Jednak jego niewierność, pcha ją w ramiona kochanka.

Finn Dodd ma dwadzieścia sześć lat i kończy właśnie studia. Ma narzeczonego Sama, z którym wiąże duże plany. Ostatnie wakacje spędza u swojej babci. Tam zastaje siedem kobiet, które dziergają dla niej tradycyjną narzutę – ślubny prezent. Prowadzą przy tym długie rozmowy, wspominając swoje życie. Tymczasem Finn poznaje na basenie Leona…

Szanghaj jest szybko zmieniającym się, portowym miastem, gdzie ludzie przychodzą i odchodzą. W tym mieście odnajdywali się kapitaliści, rewolucjoniści, politycy, żołnierze, artyści, gangsterzy. Odgrywały się w nim rewolucje, zamachy, a także wielkie miłości. W 1949 roku, po zwycięstwie komunistów, wielu mieszkańców miasta uciekło do Tajwanu i Hongkongu opuszczając swe rodziny, domy na przeszło 30 lat. Ci, którzy zostali, przeżycie rewolucji kulturalnej i wielu innych zmian wprowadzonych przez nową władzę.

Z powodu błędów swojego współpracownika, Ji Won Young dowiaduje się, że może stracić pracę. Dyrektor daje mu jednak szansę: jeśli uda mu się odnaleźć znanego ceramika, Yoon Tae Joona, i namówić go do współpracy z firmą. Wtedy Won Young otrzyma awans i pewny etat. Mężczyzna zgadza się i bardzo szybko odnajduje Tae Joona, ukrywającego się pod innym nazwiskiem w małej miejscowości. Won Young postanawia stopniowo zdobywać jego zaufanie, nie ujawniając swojego celu. Mimo początkowej nieufności oboje w końcu zaczynają zbliżać się do siebie i zakochiwać w sobie. Co jednak się stanie, gdy Tae Joon odkryje prawdę o Won Youngu?

Biografia o życiu XVII-wiecznego holenderskiego mistrza Rembrandta van Rijna (Klaus Maria Brandauer) opowiedziana jest w retrospekcjach z punktu widzenia sędziwego artysty. Wkrótce po rozpoczęciu kariery malarza w Amsterdamie poślubia promienną Saskię (Johanna ter Steege). Zyskując sławę, wkrótce będzie mógł sobie pozwolić na zakup dużego domu, ucząc bogatych arystokratów malować. Jednak szczęście pary jest krótkotrwałe; Saskia umiera wkrótce po urodzeniu syna Titusa. Załamany van Rijn szuka pocieszenia najpierw w ramionach swojej służącej Geertje (Caroline van Houten), a następnie u swojej drugiej żony, Hendrickje (Romane Bohringer), która rodzi córkę. Pomimo swojego geniuszu zdecydowanie ekscentryczne zachowanie van Rijna zraża do siebie członków elity, którzy płacili jego rachunki. W pewnym momencie dom artysty i jego dobytek, w tym wiele jego obrazów, zostają skonfiskowane i sprzedane za upokarzająco niską cenę na sfałszowanej aukcji.

Julio Arenas (Jose Coronado), słynny aktor, znika podczas kręcenia filmu. Jego ciała nigdy nie odnaleziono, a policja zakończyła dochodzenie. Dwadzieścia dwa lata później program telewizyjny poświęca jeden wieczór tej tajemniczej sprawie i prosi o zeznanie najlepszego przyjaciela Julio, reżysera filmu, Miguela Garaya (Manolo Solo). Jadąc do Madrytu, Miguel zagłębi się w swoją przeszłość...

Dyrektor cyrku „Bojaro” ze smutkiem przyznaje, że zainteresowanie cyrkiem maleje, nawet dzieci nie reagują już entuzjazmem na wieść, że cyrk przyjechał. A dorośli cynicznie odpowiadają, że „cyrk to mają w domu”. A jeszcze w latach 70. przyjazd trupy był świętem, wozy cyrkowe z trudem sunęły ulicami pełnymi ciekawskich. Dziś ludzie nawet nie zwracają uwagi na kolorowy tabor albo reagują niechęcią, że rozbija się w pobliżu, bo to oznacza hałas i zamieszanie. W trudnych czasach cyrki muszą więc walczyć o klienta. Zdzierają zatem plakaty konkurencji, oszukują ludzi wmawiając im, że przedstawienia rywali odwołano, podkupują sobie artystów. Zmienił się również status artysty cyrkowego: w dawnych dobrych czasach to był ktoś, a jego jedynym zadaniem był udany występ. Dziś musi pomagać przy stawianiu namiotu, areny, garderoby. Na próby już nie starcza czasu ani sił. Artyści cyrkowi chwalą sobie dawne czasy także dlatego, że cyrki były wtedy państwowe. Oni sami nie musieli się troszczyć o finanse, sprzedaż biletów, mieli zapewnione emerytury. Dlatego przedstawienia są coraz skromniejsze: kiedyś na arenie występowało jednego wieczoru 30-40 artystów. Dzisiaj dziesięciu to już bogaty program. I najlepiej, jeśli każdy z nich potrafi wykonać kilka numerów. Ścisła specjalizacja nie jest mile widziana, podobnie jak wysokie oczekiwania finansowe. Drogich artystów zastąpili Rosjanie pracujący nawet za jedną czwartą stawki, jakiej żądali Polacy.

Drugi film w dorobku Stephena Frearsa jest próbą ukazania historii angielskiego dramaturga Joe Ortona, który stał się legendą w latach 60. Reżyser skupia się na relacjach, które łączyły Ortona z Kennethem Halliwellem. Halliwell dla głównego bohatera był nie tylko mentorem i nauczycielem, ale także kochankiem, który w pewnym momencie staje się zazdrosny o dobrze zapowiadającą się karierę swojego ucznia.

Malarz Charlie w klubie poznaje pianistę Tima, z którym wkrótce zaczyna go łączyć uczucie.

W centrum akcji znajdują się handlarze dziełami sztuki, Theo van Gogh i jego brat Vincent, uparty malarz. Theo pomaga swemu bratu finansowo, jeszcze bardziej jednak dodawaniem otuchy, głęboko bowiem wierzy w talent Vincenta. Na geniuszu artysty jednak w jego czasach się nie poznano.