Filmy 1963

Zabawna opowieść z życia XVIII-wiecznego bawidamka Toma Jonesa. Tom w dzieciństwie został przygarnięty przez angielskiego dżentelmena i wychowany jak jego własny syn. Przez wielu ludzi uważany był za bękarta. Jego skłonność do pięknych dam staje się przyczyną jego wypędzenia z domu.

Inteligentny naukowiec, Harrison MacWhite, zostaje zmuszony do objęcia funkcji ambasadora w Sarkan, południowo-wschodnim azjatyckim państwie, w którym trwa wojna domowa. Gdy Harrison tam przybywa, zauważa tam jedynie podział między Stanami a Komunistami. Nie może zaakceptować, że anty-amerykanizm może stać się źródłem nacjonalizmu.

Kompilacja momentów filmowych z Haroldem Lloydem z lat 20. XX wieku.

Tytułowe wiano to dom spółdzielczy, który buduje Drzemlik, ojciec Bronki. Dziewczyna nie jest zbyt atrakcyjna, a ponadto kulawa. Ojciec chcąc znaleźć dla niej męża, chce ją bogato wywianować. Tak też się staje, Bronką zaczynają się interesować miejscowi kawalerowie. Staszek Stosina, który wrócił do wioski z więzienia, proponuje, by ojciec zapisał jej ponadto w posagu trzy morgi ziemi, na których mogliby gospodarzyć. Drzemlik waha się, gdyż to musiałoby się skończyć wystąpieniem, wbrew swoim przekonaniom, ze spółdzielni…

Wojska królestwa Seriphus zostają zwabione w pułapkę, a syn króla przemieniony w kamień przez Meduzę. Nie mając innego wyjścia król zgadza się, by jego córka poślubiła syna władcy sąsiedniego królestwa. Przypadkiem we wszystko zostaje wplątany ubogi rybak Perseusz, który jak się wkrótce okazuje jest zaginionym synem królowej Argos.

Rok 1963. Biały Dom i Kreml łączy gorąca linia telefoniczna. Spory zamęt wprowadza pierwsza duża wystawa pop-artu. Otwiera się klub muzyczny Whisky-A-Go-Go, a w „Zabawie w Acapulco” Elvis przekracza meksykańską granicę. Traci pracę na statku, zostaje ratownikiem i piosenkarzem, uwielbianym przez miejscowe dziewczyny i namawianym do skoku z 40-metrowej skały.

Siedmioosobowa załoga jachtu dociera do malutkiej okrytej mgłą wyspy. Poszukując jedzenia i wody zaczynają ją przeczesywać. Po kilku godzinach odnajdują wrak statku, w którego wnętrzu postanawiają zamieszkać. Niestety pożywienie zaczyna się kończyć i część z nich zaczyna jeść rosnące na wyspie grzyby. Szybko okazuje się, że ten kto je zjadł sam zaczyna zmieniać się w grzyba.

Porucznik „Brzoza” zostaje ciężko ranny w starciu oddziału partyzantów z Niemcami. Nieprzytomny oficer musi zostać przeniesiony na prowizorycznych noszach w umówione miejsce, gdzie ma na niego czekać lekarz i transport. Porucznika należy chronić za wszelką cenę, gdyż jako jedyny zna treść ważnego rozkazu dowództwa... Zadanie ewakuowania z terenu walk porucznika „Brzozy” otrzymuje młody kapral „KORAL” (Daniel Olbrychski). Pomagają mu trzej inni członkowie oddziału – Maciek, Sierota i Wiatrak. Pod osłoną nocy partyzanci wycofują się z niemieckiego okrążenia. Docierają w umówione miejsce, lecz nikogo tam nie zastają. Tymczasem Niemcy zaczynają pacyfikować okoliczne wsie. Jeden z partyzantów dezerteruje. Pozostali na próżno czekają na przybycie pomocy. Nie mają nic do jedzenia ani do picia. „Koral” postanawia zdobyć prowiant i wodę. Długo błądzi po lesie. Nachodzą go rozmaite wątpliwości. Może bowiem z łatwością uciec. Nie decyduje się jednak na ten krok. Postanawia wrócić do swoich. Za wszelką cenę stara się wypełnić rozkaz do końca.

Frank Machin jest młodym chłopakiem. Na co dzień pracuje w kopalni i wynajmuje mały pokoik w domu pewnej wdowy imieniem Margaret Hammond. Jego marzeniem jest jednak gra w lokalnej drużynie rugby. Zgłasza się więc na próbny mecz, podczas którego jego gra robi wielkie wrażenie na właścicielach. Prezesi klubu od razu proponują mu profesjonalny kontrakt.

Druga połowa XIX wieku. Z pobytu we Włoszech powraca do kraju malarz Aleksander Gierymski. Jego obrazy zostają przyjęte z dezaprobatą, albowiem rozmijają się z obowiązującymi kanonami. Dzieło sztuki powinno służyć celom wyższym, podnosić na duchu zniewolony naród, a obrazy Gierymskiego to warszawskie przedmieścia… Pojedynek i wywołany nim skandal oraz represje policyjne wobec jego przyjaciół skazują malarza na nędzę i samotność… Gierymski wkrótce zapada na chorobę umysłową.