Filmy 1964

Gratka dla miłośników jazzu. W filmie przedstawiono unikalne nagrania polskich zespołów i muzyków jazzowych: Warszawscy Stompersi, Zbigniew Namysłowski, Andrzej Trzaskowski, Krzysztof Komeda, Tomasz Stańko, Krzysztof Sadowski. Jazz był wówczas symbolem nowoczesności, gdyż w okresie stalinowskim był zakazany.

Hrabia Olgierd Łabiński mieszka ze swoją żoną, Magdalena Natalią, w Paryżu w pięknym pałacu. Mocno kochające się małżeństwo codziennie cytuje sobie werset z Mickiewicza: „Zawsze i wszędzie będę ja przy tobie…” Hrabina czasami wspomina o swoim adoratorze z pobytu we Florencji, Oktawiuszu de Saville, którego zaloty odrzuciła. Oktawiusz jednak nie potrafi zapomnieć o hrabinie i z tęsknoty coraz bardziej popada na zdrowiu. Wezwany medyk o sławie szarlatana proponuje Oktawiuszowi „awatar”, czyli zamianę dusz. Dzięki magicznym zaklęciom medyka dusza Oktawiusza de Saville zamienia się z duszą hrabiego. Niestety, nawet w ciele hrabiego Oktawiusz nie potrafi zdobyć Magdaleny Natalii, ponieważ nie potrafi zacytować wersetu Mickiewicza.

Kiedy na rynku małego miasteczka wyrasta czarodziejski kwiat w kształcie dzwonu, jego obecność przynosi mieszkańcom szczęście. Jednak podstępny czarodziej wykrada cenną roślinę. Dwoje dzieci i… krowa, która posiada umiejętność robienia na drutach, wyruszają w pościg za niecnym jegomościem, by odzyskać tytułowy dzwon i przywrócić radość w miasteczku. Ich przygodom towarzyszy niezwykle subtelna, uspokajająca muzyka Waldemara Kazaneckiego.

Ginie człowiek. Zebrani nad jego ciałem świadkowie i bliscy projektują nań własne wyobrażenia o zasługach i spełnionym życiu. Opinia o człowieku doprawdy zależy od tego, kto ją formułuje.

Krótki filmik animowany, w którym dwóch dżentelmenów konkuruje o względy jednaj damy. Czynią sobie nawzajem wiele psikusów i złośliwości, rywalizują zaciekle, a wybredna dama nie może się zdecydować, którego konkurenta wybrać. W końcu jeden z panów ma dość i dzwoni do twórcy filmu, żądając dorysowania jeszcze jednej damy…

Na początku dużych tragedii były małe złośliwości. Okrutny ludzki kabaret zaczyna się od pinezki, która przebija komuś opony, dziurki w płocie, przez którą podglądacz kontroluje innych, po kulę armatnią, która prowadzi do końca świata.