Filmy 1973

Fantazja o próbach odejścia kobiety od jej seksualnie dominującego ojca. Ojca, tego samego, który zgwałcił ją, gdy miała 11 lat...

Frédéric (Frédéric Duru) i François (Edmond Raillard) to dwaj młodzi licealiści w szkole z internatem. Chłopaki dwóch młodych Francuzek, które nie są wystarczająco przedsiębiorcze jak na ich gust, które nazywają „les pisseuses”, otoczone w szkole z internatem przez bandę pretensjonalnych młodych mężczyzn gotowych opowiedzieć każdą anegdotę, aby uchodzić za uwodzicieli. Dają to sobie do głowy, żeby dojechać autostopem do Szwecji, by odkryć kobiety łatwiejsze od Francuzek i móc opowiedzieć koleżankom z internatu o swoich licznych podbojach. Ale jako prawdziwi zozo, którzy dopiero co wyszli z gniazda, podejdą do swoich nowych zalotów z nieśmiałością i wahaniem.

Historia zaczyna się w Lyonie od błahego cudzołóstwa. Ariel (Catherine Jourdan), znudzona Paulem (Gilles Ségal), dziennikarzem i burżuazyjnym mężem, zakochuje się w kimś w rodzaju hipisa, Jean-Michel (Yves Beneyton), młodym mężczyźnie z długimi włosami i antyestablishmentowymi ideami, żyjącym na marginesie społeczeństwa. Jean-Michel odrzuca ten podział, który porównuje do najgorszej burżuazyjnej hipokryzji. Opuszcza Lyon. Ariel dołącza do niego w Paryżu i prowokuje Paula do granic wytrzymałości. Ariel jest nowoczesną kobietą, zazdrosną o swoją niezależność i zawsze gotową puścić ofiarę w cień, ale Jean-Michel wyobraża sobie konsolidację pary poprzez sztuczne tworzenie napięcia między nimi. Ariel po raz pierwszy uwodzi kobietę po czterdziestce, dyrektorkę agencji zajmującej się dziewczynami z okładek. Potem wraca do Lyonu i spotyka mężczyznę, mówi Jean-Michelowi, który zachęca ją do innych przygód. Ariel następnie jedzie do Tunezji i spotyka Richarda ( Julian Negulesco), instruktora klubu, rozmownego chłopca, który uwodzi ją swoją szczerością. Z kolei Jean-Michel, przytłoczony nagłym bólem, spędził trochę czasu w szpitalu. Gdy tylko Jean-Michel znajduje Ariel, zmusza ją do opuszczenia Richarda. Czyniąc to, konsumuje swoją stratę. Para rozpadnie się w nieodwracalny sposób

Mathieu (Sami Frey) jest odbierany ze szpitala przez żonę i przewieziony do mieszkania. Jego żona wraca do domu do syna. Następnym razem, gdy go widzi, wyznaje, że jest zakochany w innej kobiecie. Odwiedza go ta kobieta, która jest identyczna z jego żoną. Po kochaniu się odchodzi. Potem wraca. Mathieu strzela do niej - czy może strzela do lustra?

Karel (Stefan Kvietik) jest rajdowym kierowcą samochodowym, Alena (Emília Vásáryová) - młodą pielęgniarką. Ich uczuciu i wspólnym planom stoi na przeszkodzie niebezpieczny sport i choroba.

Rewolwerowiec i jego towarzysz zostają wynajęci do dostarczenia miliona dolarów w złocie, podróżując w przebraniu przez ziemie opanowane przez bandytów.

Pies prowadzi niewidomą kobietę, ta znajdzie się pośrodku samochodów. W tym momencie pojawia się prowadząca starsza pani. Chce uniknąć niewidomą. Wpada na latarnię. Wiele mil dalej Georges Armand (Jean Carmet) jedzie swoim samochodem wiejską drogą. Radio informuje o śmierci jego matki. Traci panowanie nad samochodem i uderza w słupek. Na szczęście jest cały i zdrowy. Georges Armand wraca do domu i siada przy łóżku zmarłej. Jego sąsiad, Claude Reversoon (Michel Bouquet), odwiedza go i informuje o rychłym ślubie jego córki Anne-Marie (Anicée Alvina). Odtąd niezgodność obrzędów wyłania się wyraźnie: w ratuszu, na cmentarzu; zmierzamy ku najbardziej przewidywalnym lub nieoczekiwanym katastrofom. Jednak uroczystość jest kontynuowana z posiłkiem pogrzebowym po jednej stronie i bankietem weselnym po drugiej. Pierwsza odbywa się w martwej ciszy, tylko stara ciotka recytuje monolog rzadkiej perfidii. Druga sytuacja wcale nie jest radośniejsza: połowa gości weselnych utknęła na autostradzie. Pod koniec dnia Reverson i Armand trafiają do piwnicy. Zamieniają kilka słów i widzimy, że ich miernota to tylko efekt marzeń, dawno straconych nadziei.

Skazany na 12 lat więzienia za rozbój, Eric Lambrecht (Hardy Krüger) odsiedział pierwsze sześć lat więzienia, nie wiążąc się z nikim. W obliczu irytacji i zastraszania przez głównego strażnika Isnarda (Raymond Pellegrin) często przebywał w „mitardzie”, aby stał się bardziej towarzyski, ale jego wola pozostała niezachwiana. Isnard proponuje mu pomoc w ucieczce, pod warunkiem, że włamie się do sejfu w gabinecie naczelnika, w którym ma znajdować się duża suma pieniędzy...

W latach siedemdziesiątych XVI wieku w klasztorze Sant'Arcangelo di Baiano, po śmierci matki przełożonej, toczy się walka o władzę. Pewna zakonnica, pochodząca z potężnego rodu, gotowa jest zrobić wszystko, by zostać nową matka przełożoną.