Filmy 1975

W Paryżu człowiek bez twarzy (Jacques Champreux), ukryty pod czerwonym kapturem, a także występujący w przebraniu pod różnymi tożsamościami, ma zamiar odnaleźć skarb Templariuszy i zawładnąć światem. W tym celu, wzywa kilku wspólników, w tym enigmatyczną kobietę powszechnie nazywaną „La femme” (Gayle Hunnicutt) i szalonego naukowca dra Dutreuila (Clément Harari).

W mieszkaniu młoda kobieta zadręcza się z powodu rozległego cierpienia. Mieszka sama na poddaszu, a świetlik w suficie jest jej jedynym kontaktem z Paryżem.

Drwal Sganarelle miał zwyczaj bicia swojej żony Martine. Aby się zemścić za to maltretowanie, oszukała dwóch służących Géronte'a, którzy szukali lekarza dla jego córki, wmawiając im, że jej mąż jest znanym lekarzem.

Bohaterem filmu jest zamożny starzec, obecnie osiemdziesięciolatek, mieszkający w mieszczańskim domu. Mieszka z synem Fabio, z którym stosunki są chłodne a rozmowy suche i małostkowe. Synowa Elsa jest mu posłuszna, ale wyobcowana, tylko z wnuczką relacje są pogodne i pełne miłości. Starzec ma trudny charakter, jest uparty i nieznośny przez poczucie osamotnienia. Narasta w nim złość na życie, na widok siebie samego żyjącego jak wrak czy mumia, podczas gdy śmierć z irytującą powolnością zbliża się do niego. Desperacko czepia się wspomnień z wojny toczonej w Hiszpanii. Ucieczka myślami w prosty, archaiczny i nieskomplikowany świat swoich wyobrażeń.

W Nueva Aragon generał Ruarte (Gianni Musy) siłą obala gubernatora Don Diego (Mario Colli) i rządzi twardą ręką. Do miasta wraca Paco (Franco Franchi), siostrzeniec Don Diego, który po latach spędzonych w Paryżu zachowuje się jak osiemnastowieczny i zniewieściały dandys. Paco – zaręczony z Zairą (Paola Tedesco), swoją kuzynką i córką Don Diego – nie wie, jak przeciwstawić się przytłaczającej potędze Ruarte. Ponieważ dwaj jego służący wiedzą, że młody człowiek we śnie przemienia się w Zorro, będąc dość skutecznym w swoich czynach, postanawiają nakarmić go tabletkami nasennymi i w ten sposób obalić Ruarte.

Pisarz z zamożnej rodziny Humphrey Van Weyden (Giuseppe Pambieri) zostaje porwany i budzi się na pokładzie statku kapitana Larsena (Chuck Connors). Załoga statku zajmuje się polowaniem na foki. Kapitan Larsen jest człowiekiem apodyktycznym i dowodzi statkiem twardą ręką. Nie posiadając umiejętnościami żeglarskich Humphrey zostaje przydzielony do kucharza okrętowego jako pomywacz.

Prywatny detektyw Richard Diguet (Claude Brasseur) dostaje zlecenie od Murdoca (Roger Blin) do ochrony młodej Lorraine (Sydne Rome). Diguet odkrywa, że młoda dziewczyna odwiedza Badingueta (Daniel Ivernel), bogatego przemysłowca, który okazuje się bratem Murdoca. Sprawa wydaje się dla niego dość skomplikowana. Do pomocy wzywa byłą policjantkę Léone (Annie Girardot).

Niosąc syna na plecach, mężczyzna podróżuje z miejsca na miejsce w poszukiwaniu lekarza, który mógłby zająć się chorym chłopcem. Podczas podróży ojciec Indio opowiada chłopcu historie, aby go rozproszyć. Historie te ukazują życie rdzennych mieszkańców Meksyku, zarówno na wsi, jak i w miastach, i rzucają światło na charakterystyczne wierzenia i rytuały.

Od śmierci żony Viviany (Agnès Stevenin), Terence (Terence Stamp) mieszka sam. Sylvana (Jeanne Moreau), przyjaciółka z przeszłości, składa mu dziwną propozycję: podróż w czasie. Terence się zgadza.

Młody pisarz Marc (Jacques Weber) ma dokończyć ostatnie dzieło niedawno zmarłego pisarza Malaiseau. Marc kontynuuje pracę w jego śródziemnomorskiej willi. Szybko zostaje uwiedziony przez Julie (Claude Jade), sekretarkę Malaiseau. Wkrótce zaczyna podejrzewać, że ​​śmierć pisarza nie była przypadkiem, gdyż ani Julie, ani żona i córka pisarza nie okazują żalu. Wkrótce kobiety zaczną postrzegać Marca jako zagrożenie.