Filmy 1975

Film oparty na autobiografii Quentina Crispa, angielskiego prozaika, aktora, artysty, powszechnie uznawanego za pierwszego Brytyjczyka, który otwarcie przyznał się do homoseksualizmu. Zabawna i jednocześnie gorzka opowieść o starciu jednostki z opresyjnym społeczeństwem. W rolę Crispa fantastycznie wcielił się John Hurt. W ekranizacji pojawia się także sam Crisp, by odkryć przed publicznością tajniki swego bogatego życiorysu. Premiera filmu w brytyjskiej telewizji wywołała burzliwe reakcje. Film przyczynił się do wielu coming outów, a z Crispa uczynił ikonę ruchu praw homoseksualistów.

Niedoświadczona seksualnie Daniela (Sofia Dionisio) wraca do domu po pobycie w szkole z internatem prowadzonym przez zakonnice. Odkrywa, że jej rodzina jest uwikłana w różne romanse i perwersje seksualne.

Stara czarownica pragnie dokonać zemsty na polityku, przez którego siedziała w wiezieniu. Jako cel wybiera córkę dygnitarza i rzuca na nią uroki. Występujące u dziewczynki objawy opętania przez szatana ma wypędzić wezwany stary ksiądz.

Luca Altieri (Luc Merenda) jest hazardzistą. Lubi karty i jest mistrzem w grze w pokera. Zaczyna pracować dla „Prezydenta” (Enrico Maria Salerno), który posiada wiele kasyn. Wszystko się dobrze układa do momentu, kiedy Luca nie zakochuje się w Marii Luizie (Dayle Haddon). Na nieszczęście dla niego Maria jest dziewczyną Corrado (Corrado Pani), syna „Prezydenta".

Anna jest samotną matką. Mieszka na przedmieściach w jednym pokoju ze swoim trzyletnim synem Samuelem. Życie codzienne trudno nazwać odprężającym, gdy trzeba wcześnie rano śpieszyć się, aby odwieźć Samuela do niani, wsiąść do autobusu, metra i nie spóźnić się do biblioteki zdjęć Trzeciego Świata. Osiem godzin pracy i wyścig w drugą stronę zaczyna się od nowa. Sama w swoim pokoju, Anne nadal jest aktywna późnym wieczorem, ale w ciszy, ponieważ Samuel śpi. Czas tak uregulowany nie pozostawia już miejsca na wypoczynek. Pomiędzy opieką nad synem, wyczerpującymi codziennymi dojazdami, pracą, którą trzeba wykonać i utrzymaniem domu, tylko myśli i marzenia pozwalają uciec. Anne szuka schronienia we wspomnieniach o Marcu, wysportowanym chłopcu, niezależnym fotografu, w którym się zakochała. Ich spotkanie, ich plany, ich miłość i ta podróż do odległego kraju, z którego nigdy nie powrócił. Czy on nie żyje? Nikt nie może tego powiedzieć na pewno. Anna nadal ma nadzieję...

XIX w. Rejon Klondike owładnięty jest gorączką złota. Jeden z poszukiwaczy zostaje okradziony i zabity przez dwóch przestępców. Jego towarzysz czuje się zobowiązany do opieki nad synem przyjaciela i małym wilczkiem. I to właśnie „najlepszy przyjaciel człowieka” pomaga partnerowi wyśledzić bandytów i odzyskać drogocenny metal.

W Paryżu, opuszczając hotel Royal, Franck Canello (Roger Hanin), przywódca gangu, zostaje ostrzelany przez mężczyzn z konkurencyjnego gangu Nantais. Poważnie ranny, został zabrany do instytutu poliklinikowego, w którym doktor Didier Dancourt (Louis Velle) pracuje jako chirurg. Dr Dancourt natychmiast go zoperował i uratował mu życie. Wyzdrowiały wdzięczny Canello za wszelką cenę chce wyrazić swoją wdzięczność swojemu wybawicielowi. W swojej sali szpitalnej Canello jest świadkiem sceny z udziałem Lydii Valentin (Juliette Mills), narzeczonej doktora Dancourta. Lydia jest piękną kobietą, ale ma odrażającą i niemożliwą osobowość: zaborczą, autorytarną, snobistyczną, cenną i egocentryczną, co czyni życie Didiera niemożliwym. Canello widzi w tej scenie przedmiot swojej wdzięczności: zabicie Lydii... Didier dowiaduje się, że Canello dał zawodowemu zabójcy kontrakt na zabicie Lydii i że uważa to za wypadek. Didier biegnie za narzeczoną, aby zapobiec morderstwu...

W Apeninach Emiliańskich w 1944 roku trzech faszystów zatrzymuje poobijany autobus, wiozący oprócz kierowcy kilka kobiet, dwóch mężczyzn i biednego studenta imieniem Atos. Fanatyczni faszyści kolaborujący z Niemcami uważają wszystkich niefaszystowskich Włochów za zdrajców.

Rodzina squatterów mieszka na wyspie na Sekwanie. Pomimo interwencji policji odmawiają opuszczenia wyspy. Młoda kobieta i policjant zostają zabici. Ojciec ucieka z córką. Docierają do Honfleur i udaje im się dostać na statek.

Osiemnastoletnia Patrizia (Patrizia Gori) zaraz po zakończeniu roku szkolnego, na zaproszenie babci wraca do kraju. Szybko odnajduje przyjaciół z dzieciństwa. Bez wiedzy właściciela, notariusza, organizują klub towarzyski w jego szopie. Ten próbuje się ich pozbyć, gdyż chce ją zburzyć, a działkę sprzedać. Dziewczyna i jej trzy przyjaciółki, poinstruowane przez prostytutkę Marilenę (Gabriella Giorgelli) uwodzą sprzedawcę tytoniu, fotografa i rzeźnika, trzech członków rady miejskiej. Dzięki temu zyskują dowody na łamanie prawa przez perfidnego notariusza i jego brata adwokata.