Filmy 1975

Tajny agent z Tajlandii jedzie do Stanów Zjednoczonych z misją odkrycia przyczyny śmierci pana Stone'a i sprowadzenia jego prochów. Ma przywieźć również cenną pamiątkę - wysadzanego klejnotami słonia.

Kilka osób z trupy teatralnej zostaje zaproszonych do zamku przez szlachcica Marnacka. Jedna z kobiet jest zaskakująco podobna do zmarłej hrabiny, żony Marnacka. Wkrótce na zamku zaczyna się tajemnicza seria morderstw.

Robotnik budowlany na placu budowy na przedmieściach Paryża, Mehdi, wraca autobusem do domu po pracy. Chcąc wysiąść, gdy pojazd stoi w korku, kierowca odmawia: podczas ponownego ruszania autobus uderza w samochód przed sobą. Kierowca autobusu atakuje Mehdiego, którego uważa za odpowiedzialnego za incydent, twierdząc, że „rozmowa z pasażerem jest zabroniona”. Mehdi jest zamieszany w sprawę sądową, a jego prawnik próbuje zwrócić uwagę na warunki życia pracowników, imigrantów.

W 1973 r., gdy doszło do pierwszego szoku naftowego, prezydent czarnoskórego kraju afrykańskiego, Moré Traory, składał wizytę we Francji. Oficjalnie podpisano umowę na sprzedaż uranu przez jego kraj Francji. Sprzeczne interesy handlowe i strategiczne służb specjalnych kilku krajów (kraje arabskie, Izrael, Stany Zjednoczone) sprawiają, że kraje te starają się chronić prezydenta i nakłonić go do podpisania lub wręcz przeciwnie, wszelkimi sposobami uniemożliwić mu podpisanie umowy. Maxime jest członkiem francuskich służb specjalnych i odpowiada za ochronę prezydenta. Ponieważ był bardzo niezdarny, dawał się manipulować różnym służbom specjalnym, łącznie z francuskimi. Komizm bierze się przede wszystkim z absurdalności Maxime'a, brudnych sztuczek między różnymi służbami specjalnymi, ale także z zachowania prezydenta, który jako przebiegły polityk lubi pozować na głupszego, niż jest w rzeczywistości.

Archeolog Walter i jego żona Laura pracują przy wykopaliskach na małej wyspie u wybrzeży Szwecji. Pewnego dnia Laura przyłapuje Waltera na miłosnych igraszkach z jego seksowną asystentką Anną. Przy pomocy dawnej przyjaciółki o homoseksualnych ciągotkach, planuje słodką zemstę.

W swoim podmiejskim domu Madame Vaussart co środę gromadzi grupę samotników. Wszyscy starają się zapomnieć o swoich problemach, kompleksach, smutku. Między panem Michelem, bardzo nieśmiałym, panią Lebris, byłą aktorką, byłym żołnierzem kolonialnym i kilkoma innymi, wkrótce narodził się projekt. Uzbrajają się i organizują obławę, z której, dobrowolnie, nikt nie wyjdzie żywy.

Przemysłowiec Lombardi (Ennio Balbo) zostaje porwany przez gangsterów przebranych za finansistów. Jakiś czas później w trakcie pościgu ginie dwóch policjantów zabitych przez bandytów. Śledztwo prowadzi kapitan Murri (Leonard Mann), który szybko dochodzi do wniosku, że obydwa te wydarzenia są ze sobą powiązane. Według niego przestępstwa mają charakter polityczny. Mają wywołać chaos, który będzie sprzyjał zmianie rządu. Szybko odkrywa, że w sprawę zamieszani są ważni politycy : senator Leandri (James Mason) i finansista Lanza (Stephen Boyd). Co gorsze, jemu i jego narzeczonej zaczyna grozić niebezpieczeństwo.

Na Sycylii w 1950 roku właściciel zakładu chemicznego Turco (Francisco Rabal) prowadzi swój biznes twardą ręką. Pracownicy są traktowani niemal jak niewolnicy. Pomaga mu w tym procederze jego prawa ręka Santuzzo (Ettore Manni). Właśnie na wyspę przybywa Debra (Zeudi Araya Cristaldi) wraz ze swoim chłopakiem Turim (Alain Le Grand). Turco zafascynowany urodą oraz ciemną karnacją skóry Debry postanawia wyeliminować jej chłopaka i zrobić z niej swoją żonę. Równocześnie w domu pojawia się Michele (Franco Gasparri), syn biznesmena, który szybko popada w konflikt z ojcem, zarówno z powodów zawodowych - dając jasno do zrozumienia, że ​​chciałby innego zarządzania firmą - jak i z powodów sentymentalnych. Chce zaoferować ochronę i bezpieczeństwo dla Debry.

W 1974 roku widziałem koniec odmiany. Korytarze były niszczone. Skrajna lewica zawahała się między koktajlem Mołotowa. Spadkobiercy z maja 68 roku nie przyjęli jeszcze władzy, a pragnienie wciąż było na ulicach. Bohaterowie szukają ucieczki od alienacji społecznej. Nie wiemy, czy żyją swoimi pragnieniami, czy też są więźniami halucynacji.

Uwięziona i zrozpaczona kobieta idzie na układ z władzami i zgadza się na dostarczenie dowodów przeciwko swojemu kochankowi. Stawia warunek. Chce dostać 24 godziny wolności. Wkrótce władze będą żałować swojej pochopnej decyzji.