Filmy 1977

Chłopak z rzymskiej biedoty próbuje jakoś przeżyć, korzystając z dość niekonwencjonalnych źródeł dochodu.

Bohaterem filmu jest doktor Leo Wollman specjalizujący się w operacjach zmiany płci. Wypowiedzi udzieli także kilku jego pacjentów. Zobaczymy także ilustrowany wykład na temat różnych aspektów transseksualizmu plus zdjęcia rzeczywistej operacji zmiany płci, dzięki którym film zyskał rozgłos.

Były więzień o dużym muzycznym talencie postanawia zacząć życie od nowa. Pisze piosenki w stylu country. Nie ma pojęcia o wielkim świecie show–businessu. Jednak przy pomocy młodej i przychylnej mu piosenkarce udaje mu się osiągnąć sukces.

Oskarżony o morderstwo chłopak ucieka do Wenezueli.

Film składający się z aż czternastu, krótkich epizodów w humorystyczny sposób ukazujących zło i podłość włoskiego społeczeństwa klasy średniej w latach 70.

Stefano, wiolonczelista z prowincji, przyjeżdża do Rzymu pragnąc zostać muzykiem w miejscowej Operze.

Piękna, seksowna młoda kobieta zostaje porwana przez degeneratów, którzy oczekują jednego miliona dolarów okupu od jej bogatej rodziny. Jednak porywacze nie mogą się oprzeć porywająco pięknej Lorelei.

Film na podstawie uznanej powieści Toma Kristensena. Utalentowany krytyk prasowy nagle zdaje sobie sprawę z własnej sytuacji i zaczyna zanurzać się w alkoholu.

Przewodniczka turystyczna, aby spłacić dług za pobyt w hotelu, pracuje jako dietetyczka, zamieniając miejscowe grubaski w seksowne, szczupłe żony.

Najbardziej znanym i zarazem najbardziej kontrowersyjnym utworem Syberberga jest Hitler - film z Niemiec, który w 1978 roku został pokazany na festiwalu w Cannes w sekcji Un Certain Regard. Druga część "trylogii niemieckiej" to dzieło monumentalne. Film, podobnie jak "Pierścień Nibelunga" Ryszarda Wagnera, został podzielony na cztery części. Każdą z nich opatrzono innym tytułem: Graal, Niemieckie marzenie, Koniec zimowej baśni, My dzieci piekła. Postać Hitlera w filmie Syberberga jawi się jako zbiorowa volkistowska projekcja, w której realizowały się ukryte pragnienia podboju, dominacji i masowego spektaklu narodowego. Reżyser, tworząc monumentalną narrację o nazistowskim dyktatorze, korzysta z historycznych symboli i cytatów kulturowych, eksploatuje archiwalia. Jednocześnie obok żywych aktorów wykorzystuje m.in. teatr lalkowy, operową scenografię i wielokrotne projekcje.