Filmy 1980

Kierownictwo koncernu prasowego otrzymuje anonimowy list z groźbą wysadzenia Domu Prasy. Inspektor Jensen, badający tę sprawę, nieoczekiwanie dowiaduje się o istnieniu nigdzie nie wymienianego, ściśle tajnego 31-go oddziału koncernu...

Zgodnie z tym, co sugeruje tytuł film Juliana Antonisza to oryginalna interpretacja pierwszej księgi „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza. Jak można się spodziewać po dziesięciominutowej noncamerowej formie, stanowi ona raczej pewnego rodzaju impresję obrazów i wycinek historii, niż klasyczną opowieść o ostatnim zajeździe na Litwie… Na taśmie filmowej pojawiają się znane Mickiewiczowskie postaci i sceny w sielsko-anielskiej atmosferze, ale zdecydowanie nie stylistyce. W tle słyszymy znane wersy trzynastozgłoskowca czytanego przez dziecięcego narratora. „Pan Tadeusz” w wersji Antonisza pokazuje uczniom, że lektury szkolne można odczytywać na zupełnie nowe sposoby, a fanom i wielbicielom animacji dostarcza ciekawych przeżyć wizualnych.

Roman Kolatorski mieszka w małym miasteczku na prowincji, ma zdolności aktorskie na miarę amatorskiego teatrzyku, w którym się udziela. Ale aspiracje, jak się wkrótce okaże, znacznie większe. Dostaje zatrudnienie jako zaopatrzeniowiec w miejscowych zakładach odzieżowych. Tym razem jego rola aktorska ma być odgrywana w centrali w Warszawie, skąd ma zdobywać niezbędne komponenty do produkcji. Idzie mu wyśmienicie, ale Romanowi to za mało, stawia coraz wyżej poprzeczkę swoim zdolnościom aktorskim.

Serial obyczajowy ukazujący życie przeciętnych absolwentów uniwersytetu, którym przyszło żyć w "epoce Gierka". Może nie do końca są tacy przeciętni, starają się bowiem zastanawiać nad tym, czego w życiu dokonali, a czego nie udało się zrealizować. Te ich "punkty widzenia" możemy śledzić przez kolejnych siedem lat ich życia. Są tak różne jak różne są ich osobowości, zainteresowania i wykonywane zawody. Oto bowiem nad brzegiem Wisły spotykają się młodzi przyjaciele: przyszli prawnicy, lekarze, inżynierowie, muzycy, aktorka, leśnik. Jest rok 1973 - wszyscy zgodnie deklarują, że spotkają się tu znowu w roku 1980 i odpowiedzą sobie na pytanie kim będą za te siedem lat? W filmie możemy zobaczyć, mało wówczas jeszcze znanych, takich tuzów polskiego kina jak Bogusław Linda czy Adam Ferency.

Bohaterkami filmu są młode pielęgniarki, uczennice liceum medycznego, odbywające zajęcia praktyczne w szpitalu. Jedna z nich, Krysia, ma poważne kłopoty w szkole, nie jest w stanie bowiem opanować materiału z zakresu historii. Kłopotami szkolnymi Krysi żyją również pacjenci oddziału szpitalnego, a z pomocą przychodzą jej - koleżanka Jagna i jeden z pacjentów. Codzienne spotykanie z dramatami ludzkimi tak widocznymi w szpitalu, pierwsze zetknięcie się ze śmiercią - zderzające się z ich osobistymi perypetiami i trudnościami - wywierają niemały wpływ na kształtowanie się psychiki młodych dziewcząt, tytułowych panienek.

Jest to historia dwóch małżeństw znajdujących się w sytuacjach konfliktowych. Jedno małżeństwo - Holasowie, dorośli, już nawet starzy ludzie. Ona - reżyser - z wielkimi nie spełnionymi ambicjami, on - animator - człowiek życiowo przegrany. A więc wzajemne pretensje - urazy. Druga para to młodzi ludzie - juniorzy, mający małe dziecko. On jest początkującym operatorem filmowym i dostaje pracę przy realizacji filmu kukiełkowego właśnie u Holasów. Przyczyna konfliktu w tym małżeństwie to niedojrzałość życiowa, brak odpowiedzialności ze strony Wojtka Janickiego, przejawiająca się w metodach wychowawczych wobec córeczki, stosowanych w "bajkach na dobranoc". Ta postawa życiowa Wojtka doprowadza do tragedii - reżyser Holasowa ginie porażona prądem elektrycznym, a jej mąż, posądzony niesłusznie przez niego o spowodowanie jej śmierci, doznaje ataku serca.

Serial rysunkowy dla dzieci o przygodach trzech bohaterów: kota – Jonatana, dzięcioła – Kowalika oraz żółwia Bikiego. Zwierzęta stykają się z wieloma dobrze znanymi problemami, charakterystycznymi dla cywilizowanego świata.