Filmy 1982

American Playhouse to amerykański serial antologiczny, który był regularnie emitowany przez Public Broadcasting Service (PBS).

Animowany krótki metraż Jerzego Kuci, zrealizowany za pomocą charakterystycznych dla jego twórczości środków i wpisujący się w melancholijną poetykę artysty. Połączenie różnych technik, m.in. animacji wycinankowej z poklatkową oraz skąpane w czerni i bieli kadry, ukazujące (nie do końca) martwą naturę, spina w całość kompozycja muzyczna Marka Wilczyńskiego, kilkukrotnego współpracownika Kuci. Czym jest tytułowe źródło?

Kobieta zostaje zaatakowana przez pozostawioną w jej mieszkaniu lalkę. Gdy próby ucieczki z lokalu spełzają na niczym, by ocalić życie, musi zniszczyć demoniczna zabawkę.

Film opowiada o ucieczce niesłusznie skazanego więźnia, który znajduje schronienie na pustkowiu, u leśnika. Strach, wzajemna podejrzliwość i powikłane życiorysy obu bohaterów powodują, że uciekinier w obawie o zdradę zabija na wszelki wypadek człowieka, który mu pomógł.

Akcja filmu została osadzona w Polsce okresu okupacji. W czasach poniżenia i pogardy, nieustannego strachu i wszechobecnej śmierci, czekolada, którą piękna dziewczyna częstuje młodego chłopca, jawi się jako symbol dzieciństwa zniszczonego przez wojnę.

Czteroodcinkowy współczesny serial obyczajowy, którego bohaterem jest Rafał Michalski, chłopiec przeżywający swoje pierwsze doświadczenia zawodowe i uczuciowe. Film przedstawia autentyczny obraz środowiska robotniczego połowy lat siedemdziesiątych. Zawiera sporo elementów krytycznych, dotyczących m.in. bezdusznej biurokracji, przebiegu akcji zobowiązań produkcyjnych itp.

Erotyczny epizod z uprawy rolnej w świecie robotów. Sadzonki paluchów nie chcą poddać się mechanicznej stymulacji. Do ich natury przemówi dopiero odezwa inspektora z kosmosu.

Pracownicy jednego z magazynów zostają uwięzieni, po tym jak powietrze na zewnątrz zostaje skażone. Sądząc, że są bezpieczni postanawiają przeczekać zagrożenie. Tymczasem do magazynu przedostaje się podobne do ogromnego ślimaka monstrum, mające chrapkę na ludzkie mięso.

W sierpniu 1980 roku wybitnego pisarza (Z. Zapasiewicz) odwiedza telewizja, prosząc o kilka słów na temat relacji pisarz-naród. Pisarz waha się, czy zabrać głos w państwowej telewizji, czy jechać do Gdańska do strajkujących stoczniowców. Głosem sumienia okazuje się żona, która bez znieczulenia demaskuje jego tchórzostwo, koniunkturalizm, zachowawczość. Bohater drwi ze znajomego, który jest jak tytułowa „choinka strachu”. W październiku tego samego roku pisarz oczekuje pod Sądem Wojewódzkim w Warszawie na rejestrację NSZZ „Solidarność”. W tłumie zauważa funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa (S. Manturzewski), który obserwował go w latach 50. Wspólne oczekiwanie prowadzi do wymiany informacji o prowokacji szykowanej w 1953 roku. Film powstał w 1982 roku, ale okazał się niecenzuralny i na ekrany telewizji trafił dopiero w 1990 roku. Zawiera fragmenty archiwalnych nagrań z rejestracji „Solidarności”.

Tadeusz i jego przyjaciel Edward, słynny fałszerz dokumentów, kończą odbywanie kary więzienia i opuszczają zakład karny. Edward po wyjściu z więzienia wraca do nielegalnego zajęcia. Tadeusz pragnie zmienić swoje życie i być uczciwym, jednak droga życiowa mu się nie układa. Edward postanawia pomóc zrezygnowanemu przyjacielowi i dzięki sfałszowanym dokumentom Tadeusz zajmuje prominentne stanowisko. Niestety czyn Edwarda zostaje wykryty.