Filmy 1993

Paryż, wrzesień 1958 roku. Irene (Josiane Balasko) to żarliwa i oddana komunistyczna działaczka. Mały sprzedawca obuwia, Bernard (Maurice Bénichou), jej mąż, nie jest komunistą. Działalność polityczna Ireny w organizacjach partyjnych czyni z niej niezależną kobietę. Budzi to podziw Bernarda. Kochają się, ale aktywizm i życie rodzinne nie zawsze idą w parze. Mają syna, Petit Léona. W domu jest też wujek Charlot (Jean-François Dérec), brat Ireny. Ten rok będzie bogaty w wydarzenia. De Gaulle przygotowuje się do przedstawienia nowej konstytucji V Republiki i do Paryża przybywa Chór Armii Czerwonej z ich solistą Ivanem (Viktor Neznanov).

Ojciec czternastoletniego Gene'a i siedmioletniego Dannisa zostaje przeniesiony do bazy marynarki wojennej w Key West na Florydzie. Z tego powodu chłopcy po raz kolejny muszą zmienić szkołę. Dla nieśmiałego Gene'a znalezienie nowych przyjaciół jest początkowo bardzo trudne. Ucieka więc w nierealny świat filmu i zostaje członkiem ekipy Woosleya, kręcącego niskobudżetowe horrory. Podczas premiery jednego z nich, robi się zamieszanie.

Phoenix, Arizona. Młoda kobieta Stacey Eckhart zostaje brutalnie zamordowana we własnym domu. Policja początkowo podejrzewa jej byłego męża oraz aktualnego kochanka Terry Kelseya. Wydaje się również prawdopodobne, że w sprawę uwikłana jest Faith Kelsey, którą Terry porzucił dla Stacey, ale śledztwo utyka w martwym punkcie. Mijają trzy lata, lecz detektyw Jensen, mając wciąż w pamięci widok osieroconej córeczki, uparcie dąży do rozwikłania zagadki.

Śmierć ojca wpędza rodzinę Botero w ubóstwo. Wdowa, dona Ignacia, posyła wszystkie dzieci do pracy, z wyjątkiem najmłodszego, Gabriela. Aby posłać go na uniwersytet wszyscy muszą zrezygnować z własnych marzeń, ale Gabriel nie spełnia pokładanych w nim nadziei.

7 października 1999 roku. Carole (Laure Marsac) zostawia przyjaciela i błąka się po mieście. Jest noc. Pada. Pierwszy refleks: taksówka, żeby uciec. Gdzie? Nie gdzie, do centrum. Taksówkarz (Bruno Cremer) patrzy na swojego klienta w wielkim lusterku wstecznym. Jest niewzruszony i wydaje się, że myśli o niczym. Carole płacze. Nie ma pieniędzy, zapomniała o swoim skomputeryzowanym dowodzie osobistym. Teraz ważne jest, aby zawsze mieć przy sobie dokumenty. Ważne jest również, aby mieć dom, pracę, znaną osobę, na którą można się polecić. Społeczeństwo wyeliminowało swoje problemy, wprowadzając przymusową pracę, wydalenie imigrantów, godzinę policyjną. Państwo policyjne króluje. Noc zamieni się w koszmar.

W małym miasteczku nastolatek Brian zastrzelił swoich przybranych rodziców, po czym popełnił samobójstwo. Opinia publiczna jest zszokowana. Na pogrzebie nieszczęsnej rodziny zjawia się węsząca sensację reporterka. Inwigilując najbliższą rodzinę zamordowanych, dowiaduje się zaskakujących rzeczy. Dyrektor szpitala psychiatrycznego, w którym urodził się Brian, nie chce mówić, lecz jedna z pielęgniarek z ochotą odszukuje stare dokumenty. Gdy reporterka coraz bardziej zagłębia się w historię pochodzenia chłopca, odkrywa straszną tajemnicę...

Młoda Amerykanka - Bella Blu, zaginęła bez śladu w dużym portowym mieście. Jej przyjaciel Larry, postanawia ją odnaleźć. Jednak w mieście gdzie na ulicach spotykają się marynarze, prostytutki i kwitnie czarny rynek nie będzie to proste zadanie. Podczas poszukiwania w niebezpiecznych nocnych klubach oraz wąskich portowych uliczkach, czeka na niego wiele niebezpieczeństw. Zostaje zmuszony do kontaktu z kilkoma dziwnymi ludźmi: prostytutką, narkomanką oraz gangsterem który walczy na ulicach o kontrole nad portem.

Sahibaan (Madhuri Dixit) to uboga wieśniaczka, mieszkająca z rodzicami i chorym kuzynem Kheru. Dziewczyna jest zakochana w bezdomnym robotniku Gopim (Rishi Kapoor), żyjącym dzięki ofiarności miejscowych. Pewnego dnia, goniąc królika, Sahibaan trafia do pałacu złowrogiego alkoholika i kobieciarza Kunwara Vijay Pala Singha (Sanjay Dutt), skąd jednak udaje się jej uciec. Bogacz nie może jednak zapomnieć widoku pięknej wieśniaczki, dlatego odszukuje ją, daje drogie prezenty i prosi o rękę. Rodzice Sahibaan nie rozumieją dlaczego ich córka nie chce żyć w bogactwie, tylko woli bezdomnego nieudacznika.

Pod koniec próby cała grupa spotka się i będzie świętować urodziny Hélène (Brigitte Catillon). Zaimprowizowana gra prawdy ujawni napięcia. Wystawienie sztuki pozostaje pod znakiem zapytania.

Kajal i Pooja rywalizują o względy tego samego chłopaka. Pewnego dnia zaskoczone odkrywają, iż są siostrami, a ich rodziców rozłączył przed laty los. Dziewczyny muszą teraz zrobić wszystko, by ich na powrót połączyć. Tymczasem nie zamierzają zrezygnować z walki o przystojnego wybranka.