Filmy erekcja, penis

Touch Me Not to oda do ludzkiego ciała i związanych z nim pragnień, ale przede wszystkim ― wezwanie do akceptacji odmienności. Adina Pintilie testuje w swoim filmie terapeutyczny potencjał dotyku, obnażenia ciała i emocji, a towarzyszy jej w tym trójka bohaterów. Wszyscy mierzą się przed kamerą z tym, co ich blokuje, ogranicza, przeraża. Obserwując relacje między nimi, Pintilie stawia pytania o to, jak rozumiemy „intymność”, „piękno”, „związki” czy „pożądanie”. W czasach, w których ciało może stać się polem ideologicznej bitwy, nagość okazuje się manifestacją wolności.

Ostatni poważny związek Matta Sullivana (Hartnett) zakończył się totalną katastrofą i złamanym sercem. Matt uważa że pocieszy go seks... dużo seksu!. Jednak wkrótce zdaje sobie sprawę, że musi pójść dalej - tam gdzie jeszcze żaden mężczyzna przed nim nie był. Bez seksu! Całkowity post! Przez 40 dni! Na samym początku wydaje się, że nowo narzucona dyscyplina sprawdza się znakomicie. Matt świetnie się kontroluje. Do czasu. Spotyka bowiem dziewczynę ze swoich marzeń (Sossamon). Znajomi zakładają się, czy Matt wytrwa w swojej abstynencji, czy wytrzyma... i czy wytrzyma to jego nowa dziewczyna!

Lato nad jeziorem. Wymarzone miejsce dla gejów, którzy przychodzą tu nie tyle się opalać i popływać, co poderwać faceta. Franck (Pierre Deladonchamps), przystojny mężczyzna, często tu przychodzi. Bywa tu też Henri (Patrick d'Assumçao), ale ten ma charakter aseksualny, przychodzi tu tylko podglądać. Kiedy jednak Franck do niego podchodzi, chętnie z nim rozmawia. Jego zachowanie i sposób bycia fascynuje Francka. Ale bardziej podoba mu się Michel (Christophe Paou), gej atrakcyjny i silny. Pewnego wieczoru Franck jest świadkiem, jak Michel topi swojego kochanka. Czy Franckowi uda mu się wyjść z niebezpiecznego romansu ze śmiercią?

Utalentowany malarz i rytownik, Hendrik Goltzius, usiłuje przekonać margrabię Alzacji do sfinansowania drukarni, dzięki której mógłby wydać erotyczną, obrazkową wersję Starego Testamentu. Trudno o lepszy motyw przewodni dla filmu Petera Greenawaya – wielkiego buntownika i awangardzisty, eksperymentatora, ciągle przełamującego i wyznaczającego nowe definicje filmowej narracji.

Brazylia, 1984. Samotny rolnik ratuje rannego motocyklistę. Ich romans burzy dotychczasowy spokój i zmienia życie obu.

Business or pleasure? – pyta Bellę Cherry urzędnik graniczny na lotnisku w Los Angeles. Urocza, ale nieco naiwna 19-latka przyjeżdża z rodzinnej Szwecji do Kalifornii, aby rozpocząć karierę gwiazdy porno. Czy istnieje pornografia tworzona z poszanowaniem kobiet? Bella nie jest ofiarą wyzysku ani handlu ludźmi, pochodzi z bogatego kraju, jest świadoma, sekspozytywna i pełna wiary, że może decydować o sobie i swoim ciele. Praca seksualna nie jest dla niej przymusem, ale wyborem, a kalifornijska branża porno wydaje się przestrzegać zasad mających chronić aktorki i aktorów przed nadużyciami. W miarę przekraczania kolejnych „kręgów piekła” jasne jednak staje się, że mimo wszelkich wysiłków przemysł pornograficzny pozostaje szarą strefą, a granica między przyzwoleniem a przymusem jest nieostra. Autentyczny i bezkompromisowy film obnaża to wszystko, co nie mieści się w kadrze filmu z YouPorna: od przygotowań higienicznych i rozgrzewki aktorów, przez negocjacje w trakcie hardcore’owych scen, po sposób filmowania i ustawień kamery dla najlepszego efektu. Wszystko oglądamy oczami Belli, widzimy dokładnie to, co widzi ona. Bez cenzury i bez znieczulenia.

Pierwsza część monumentalnego dzieła Ilji Chrżanowskiego jest wprowadzeniem w skonstruowany z niebywałym rozmachem świat DAU. Wstrząsająca, transowa, chwytająca bohaterów i widzów w pułapki długich ujęć Natasza opowiada o samotnej kierowniczce kantyny w zamkniętym mieście-instytucie. Rzecz rozgrywa się w przeciągu kilku dni w 1952 roku, a Chrżanowski czyni nas świadkami dramatycznego uwikłania tytułowej bohaterki. Kamera (kręcono na taśmie 35 mm!) jest jak szpicel niespuszczający oka z Nataszy, kiedy ta wydaje obiady, flirtuje, prowadzi pijackie rozmowy, uprawia seks czy też pijana szarpie się z młodą pomocnicą. Nieświadoma, że jej banalne marzenia o miłości i drobne oszustwa w pracy stanowią pożywkę dla bezwzględnej totalitarnej władzy. DAU odsłania skrupulatnie jej mechanizmy. Na potrzeby filmu na terenie nieczynnego kompleksu wodnego w Charkowie zostało wybudowane miasto-instytut, w którym twórcy zamknęli na wiele miesięcy ochotników: naturszczyków i aktorów. Całość zaś rozrosła się w radykalny, kontrowersyjny eksperyment z pogranicza kina, sztuk wizualnych, psychodramy i nauk społecznych.

Nastoletni Borja odkrywa swoją seksualność.

Film złożony z dziewięciu szkiców na podstawie słynnych sprośnych opowieści Boccaccia. Bohaterami są: młody Sycyljczyk, dwurotnie oszukany, i tak dorabia się fortuny; mężczyzna udaje głucho-niemego w klasztorze osobliwych zakonnic; kobieta musi schować kochanka, gdyż mąż przychodzi wcześniej niż zapowiadał; łajdak okłamuje księdza na łożu śmierci; trzech braci mści się na kochanku siostry; młoda dziewczyna śpi na dachu, czekając na ukochanego; grupa malarzy czeka na natchnienie; ksiądz próbuje uwieść żonę przyjaciela; dwóch przyjaciół zawiera pakt, ażeby poznać co dzieje się po śmierci.

Ponad tysiąc lat temu w Arabii młody mężczyzna Nur ed-Din (Franco Merli) kupuje na targu uroczą czarną niewolnicę Zumurrùd (Ines Pellegrini). W rzeczywistości to dziewczyna wybiera sobie nowego pana, ponieważ znajduje w nim coś dobrego i pięknego w porównaniu z innymi nabywcami. Zapłaciwszy za obiad, Nur ed-Din zabiera Zumurrùd do swojego domu, gdzie spędzają razem szczęśliwą i pełną pasji noc. Następnego dnia dziewczyna zaczyna opowiadać swojemu nowemu towarzyszowi pewną historię.