Filmy śmierć, jazz

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Pewnej nocy 1908 roku dwutysięczny tłum pasażerów brytyjskiego transatlantyku Virginian, płynącego z Europy do Ameryki, opuszczając salę balową usłyszał dochodzącą skądś cudowną melodię. Po chwili wszyscy oniemieli ze zdumienia: przy fortepianie zobaczyli ośmioletniego chłopca. Grał natchniony, a jego palce biegały po klawiaturze jak szalone. Ten chłopiec nie uczył się nigdy w żadnej szkole muzycznej, nie pobierał też lekcji prywatnych. Ba! Od urodzenia, które miało miejsce na pokładzie USS Virginian, ani razu nie zszedł na ląd. I tak już pozostało do końca jego życia .

Nieznajomy informuje Freda (Bill Pullman) o śmierci niejakiego Dicka Laurenta (Robert Loggia). Wkrótce mężczyzna zostaje oskarżony o zabójstwo żony i zostaje skazany na śmierć. Strażnik więzienny zamiast niego znajduje w celi młodego Pete'a Daytona (Balthazar Getty)...

Po śmierci ukochanej żony, Danny Parker pozwala, aby porwał go świat, w którym wszystko jest pozorne, a nic nie jest takie, na jakie wygląda. Zostaje wplątany w wir wydarzeń, nad którymi nie jest w stanie zapanować. Staje pomiędzy agentami z wydziału antynarkotykowego a sadystycznym dealerem.

Historia kilku dni z życia dwudziestu kilku osób, których łączy jedynie to, że mieszkają w Los Angeles. Altman kreśli tu obraz społeczeństwa lat dziewięćdziesiątych, czyniąc bohaterami filmu zwykłych ludzi z różnych warstw społecznych.

Mars. Kilka dni przed świętem Halloween 2071 r. terroryści wysadzają cysternę na autostradzie i uwalniają zabójczego wirusa, który pochłania setki ofiar. Obawiając się ataku biochemicznego na jeszcze większą skalę, władze wyznaczają astronomicznej wysokości nagrodę dla tego, kto aresztuje sprawców tragedii. Znudzona załoga statku kosmicznego Bebop, którym podróżują łowcy głów, pod wodzą Spike'a marzy o wielkich pieniądzach. Gdy dowiadują się o nagrodzie, bez wahania wkraczają do akcji.

Mordercze lato opowiada o grupie mężczyzn z nowojorskiej dzielnicy - Bronxu, którzy na własną rekę starają się znaleźć Syna Sama, seryjnego mordercy. Są to mieszkańcy białej części Bronxu, Włosi z pochodzenia - twardzi, uparci, o niewzruszonych zasadach. Wśród z nich znajduje się czwórka przyjaciół, młodych ludzi, którzy szukają szczęścia w życiu. Czwórka przyjaciół powoli zaczyna poddawać się psychozie, jaka zapanowała na Bronxie. Szukanie Syna Sama nie ma nic wspólnego nawet z amatorskim śledztwem i przypomina polowanie na czarownice. Tak naprawdę wszyscy załatwiają swoje własne porachunki, dając upust zadawnionym niechęciom i brakowi tolerancji. Kolesie z sąsiedztwa próbują przekonać Vinniego, że Syn Sama to Ritchie. Przedstawiają mu różne "dowody". Przyjaźń zaczyna przeradzać się we wrogość, zaufanie zmienia się w strach.

Młody muzyk przeżywa wzloty (sukces jego gry na trąbce, sława i pieniądze) i upadki (nieudane małżeństwo, śmierć idola i mentora, zmagania z uzależnieniem od alkoholu). Historia życia i kariery Bixa Beiderbecke'a.

Robert Altman udaje się w odległą podróż do stolicy jazzu, w latach największych tryumfów tej muzyki. W jego opowieści muzyka występuje w roli głównej, ale obejrzymy także historię pewnej telegrafistki i jej męża, drobnego złodzieja, który nieświadomie napada na jednego z największych gangsterów w mieście. To wydarzenie to tylko początek kłopotów bohaterów filmu.

Francja, pod koniec lat 50. XX wieku, niedaleko Orleanu. Życie małej wioski zostało zakłócone przybyciem amerykańskich żołnierzy. Młodzież fascynuje się nimi. Symbolizują przygodę, bogactwo i muzykę. Ale nie wszyscy widzą tę hałaśliwą inwazję przychylnym okiem. Urodzeni w 1943 roku Patrick Carrion (Nicolas Chatel) i Marie-José Vire (Sarah Grappin) przysięgali sobie wieczną miłość od dzieciństwa. W tym roku 1959 mają szesnaście lat, a kryzys dorastania, przez który przechodzą, krystalizuje się wspólną fascynacją USA. Teraz nastolatki eksperymentują z seksem, co nie wydaje się zbliżać ich do siebie. Patrick zabrał się też do amerykańskiego jazzu, spędzając czas w pobliskiej bazie wojskowej, gdzie gra na perkusji i zwraca uwagę Caberry (James Gandolfini), brutalnego amerykańskiego sierżanta, który lubi walki z czarnymi żołnierzami. Caberra daje Patrickowi zestaw perkusyjny, rozmawia z nim o życiu. Młodzieniec spotyka Trudy, amerykańską nastolatkę, która kocha Buddy Holly'ego. Marie-José jest zazdrosna...