Filmy sen

Fabrice (Jean-Paul Rouve), aktor komediowy, zdaje sobie sprawę, że podczas zakupów nie ma przy sobie karty lojalnościowej. Mimo groźby ochroniarza udaje mu się uciec. Potem rozpoczyna się bezlitosna ucieczka tego, który szybko staje się wrogiem publicznym numer 1. Podczas gdy media przejmują sprawę, a kraj pogrąża się w chaosie, uciekinier, rozdarty między wyrzutami sumienia a pytaniami egzystencjalnymi, znajduje nieoczekiwane oparcie gdzieś w Lozère.

Fantasmagoryczna podróż przez umysł młodej kobiety rozpoczynającej dorosłe życie w czasie pandemii. Zamknięta w swoim pokoju, zawieszona między skrajną nudą a ulgą, jaką daje jej ucieczka przed ocenami innych, zanurza się w świat fantazji. W przerwach między rozmyślaniami i rozmowami z koleżankami na zoomie dziewczyna śledzi losy influencerki o imieniu Patricia Coma albo reżyseruje własne telenowele z udziałem Barbie i Kena w domku dla lalek. Apatię bohaterki przerywają ataki niezdrowego zainteresowania postaciami seryjnych morderców. Czasem też zapada w sen – „strefę marzeń”, w której spotyka cienie swoich wymyślonych przyjaciół. Hybrydowy esej, który Bertrand Bonello (O wojnie, 8. NH; Nocturama, 17. NH; Zombi Child, 19. NH) zadedykował swojej 18-letniej córce, nie jest filmem o lockdownie, lecz mapą myśli i emocji reprezentantki pokolenia Z. Wykorzystując rozmaite formy wizualne, francuski reżyser eksploruje jej świat wewnętrzny, zbudowany na specyficznym rodzaju wrażliwości rozpiętej między delikatnością, wycofaniem a czarnym humorem. Tajemniczy, poetycki film, sięgający głęboko w podświadomość, Bonello rozpoczyna przestrogą Gilles'a Deleuze'a: Nigdy nie wchodź w sen innej osoby, to może być niebezpieczne, nawet jeśli jest nią miła młoda dziewczyna.

Człowiek nękany przez koszmary pragnie ich rozszyfrowania, ale szybko odkrywa, że wpycha go to głęboko w ciemne miejsca jego umysłu.

„Wynajmuję bardzo mały pokój w Berlinie i mam bardzo dziwne sny. Klub jest zamknięty, karetka nie chce przyjechać i wszystko, co pozostaje do zrobienia, to po prostu chodzenie po mieście ze swoimi wewnętrznymi potworami”.

Lata 80., Normandia. Przypadkowe spotkanie nauczycielki ze swoim chłopakiem, gdy miała 10 lat, przywołuje wspomnienia z przeszłego życia na jej rodzinnej farmie mlecznej. Gdy rodzinna farma pogrąża się w długach, jej życie zmieni się na zawsze.