Filmy prl, solidarność

Jest to film kręcony na podstawie faktów, który opisuje i przedstawia młodych działaczy solidarności, walczących o swoje prawa oraz o wyprowadzeniu 80 milionów złotych z banku. Wiodącą postacią jest Władysław Frasyniuk.

Franek to młody idealista. Jest zakochany w muzyce, malarstwie i pewnej dziewczynie. Mimo wiszącego w powietrzu ogromnego napięcia związanego z wprowadzeniem stanu wojennego i dramatycznymi wydarzeniami w kopalni „Wujek”, mówi, że polityka kompletnie go nie interesuje. Wszystko się jednak zmieni. Odwiedza go bowiem dobry znajomy – Beno i prosi o przechowanie tajemniczej teczki. Kiedy kolejnego wieczora Franek wraca od swojej dziewczyny po rozpoczęciu godziny milicyjnej, zatrzymuje go patrol. Chłopak szybko zostaje oskarżony o współpracę z opozycją, a znaleziona w jego mieszkaniu teczka z ulotkami staje się niezbitym dowodem. Sprawę przejmuje Służba Bezpieczeństwa. Cała jego wrażliwość i ideały zostają poddane najwyższej próbie.

W czasie wydarzeń sierpniowych w 1980 roku autor scenariusza Aleksander Ścibor-Rylski przebywał za granicą. W ciągu sześciu dni na podstawie dokumentów, relacji świadków, zapisów magnetofonowych napisał scenariusz Człowieka z żelaza. Wyjaśniając tytuł filmu powiedział: Birkut przyjechał ze wsi na budowę Nowej Huty twardy i takim pozostał. Narasta w nim świadomość, ale jako charakter pozostaje monolitem od początku do końca. Jego syn najpierw prezentuje się jako młody człowiek, dość nieufny i zamknięty w sobie. Jest dopiero takim kawałkiem żelaza, który trzeba wykuć. I wykuwa go życie - śmierć ojca, rok 1976, działalność w wolnych związkach zawodowych i wreszcie sam strajk. Fabuła filmu jest kontynuacją losów rodziny Birkutów. Syn Mateusza Birkuta, Maciek Tomczyk, jest robotnikiem w stoczni gdańskiej. Jest także aktywnym działaczem komitetu strajkowego. Dziennikarz radiowy Winkel otrzymuje polecenie zrealizowania reportażu kompromitującego Tomczyka. Winkel przyjeżdża do Trójmiasta, składa wizytę Badeckiemu, przedstawicielowi lokalnych władz.

Fabuła Rozmów kontrolowanych rozpoczyna się od tego, że Ryszard Ochódzki (Stanisław Tym) otrzymuje od Urzędu Bezpieczeństwa misję przeniknięcia do struktur Solidarności. Jako element mający zwiększyć jego wiarygodność otrzymuje zdjęcie z Lechem Wałęsą. Krótko po jego wyruszeniu w okolice Suwałk wybucha stan wojenny. Na domiar złego Ochódzki zostaje zatrzymany przez patrol milicji, która znajduje w bagażniku ulotki solidarnościowe…

Akcja dzieje się w czasie stanu wojennego. Młody, utalentowany aktor, Jan Małecki, nie chce opowiadać się po żadnej ze stron i nie ma zamiaru mieszać się w toczące się wokół historyczne wydarzenia. Doświadczony rodzinnymi zawirowaniami w przeszłości (ojciec - partyjny dygnitarz, a brat – oficer SB) wybiera ucieczkę do Szwecji, udaremnioną w ostatniej chwili. Mimo woli, na przekór swoim zasadom, zostaje bohaterem opozycji…

Katowice, noc z 12 na 13 grudnia 1981 roku. Jednostki wojskowe zajmują strategiczne punkty miasta. Niebawem generał Jaruzelski ogłosi w telewizji wprowadzenie stanu wojennego. Grupa zomowców, rozbijając związkową ochronę, wyciąga z mieszkania przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ Solidarność w kopalni "Wujek". Wieść o tym szybko przedostaje się do górników. Początkowo zaskoczeni, wkrótce reagują spontanicznym protestem.

Film wzorowany na losach Anny Walentynowicz. Wzorowa pracownica stoczni dojrzewa do działalności opozycyjnej. Podczas wydarzeń 1970 roku dziesiątki osób zostaje zastrzelonych, a ona sama w więzieniu jest maltretowana. Przezwycięża jednak swój strach, bezustannie przechytrza Służbę Bezpieczeństwa i kolportuje teksty Solidarności na terenie zakładu.

Dokument opowiada o polskim pokoleniu z lat osiemdziesiątych, które po ogłoszeniu stanu wojennego zdecydowało się na świadomą emigrację do tak zwanych krajów Zachodniej Europy lub dalej do Stanów Zjednoczonych. Przyczyny emigracji były różne, polityczne, ale również i ekonomiczne.