Filmy islam

Dziennikarka wybiera się w tajną podróż, żeby pokazać, jak w porewolucyjnym Egipcie zmienia się podejście do religii, płci, seksu i polityki.

Niemiecka psychoterapeutka Doris, wychowująca samotnie dwójkę dzieci, zakochuje się w tureckim policjancie Metinie, który również wychowuje dwójkę nastolatków. Kiedy ta niemiecko-turecka rodzina zamieszkuje pod jednym dachem, każdy z jej członków musi odnaleźć swoje miejsce w nowej, niecodziennej sytuacji. Czy pomimo odmienności kulturowej i światopoglądowej uda im się stworzyć prawdziwy dom?

Ten dokument jest kroniką podróży, którą reżyser Alex Pitstra odbył, żeby poznać korzenie swojego nieobecnego ojca kobieciarza i własną wielokulturową tożsamość.

Aynur (Almila Bagriacik) jest piękną i pełną życia córką tureckich imigrantów mieszkających w Niemczech. W wieku szesnastu lat dziewczyna zostaje zmuszona, wbrew swojej woli, do wyjścia za mąż za brutalnego mężczyznę. W końcu zachodzi w ciąże i zdaje sobie sprawę, że nie chce, aby tak wyglądało jej życie. Ucieka do Berlina. Rodzi tam syna, znajduje pracę i nową miłość. Niestety rodzina nie chce jej pozwolić na dokonywania własnych wyborów i cieszenie się wolnością...

Paryż, 1993. Siedemnastoletnia Selma żyje na przedmieściach w mieszczańskiej, laickiej rodzinie Berberów. Kiedy poznaje młodego studenta Juliena, po raz pierwszy zdaje sobie sprawę, jak ciężar patriarchalnych zasad bezpośrednio wpływa na jej prywatność. Decyduje się stawić im opór i walczyć. Gdy Selma zdaje sobie sprawę z mocy i niebezpieczeństw, jakie niosą jej własne pragnienia, w rodzinie dziewczyny następuje tąpnięcie, a islamizm opanowuje kraj jej pochodzenia. Zainspirowana pradawną siłą swojego narodu, Selma wyrusza w niebezpieczną podróż, by stać się wolną kobietą.

Dokument śledzi losy dwóch irańskich matek, które wspierają się nawzajem w wychowaniu dzieci oraz zarabiają na życie, świadcząc usługi seksualne.

Dawkins, znany oksfordzki biolog, ateista, nazywany "rottweilerem Darwina", uznany przez magazyn "Prospect" za jednego z trzech najwybitniejszych współczesnych intelektualistów obok Umberto Eco i Noama Chomsky'ego, bierze pod lupę trzy religie - chrześcijaństwo, islam i judaizm. Mówi o wierze, która przeciwstawia się nauce, o indoktrynacji dzieci oraz hamowaniu zdolności człowieka do obiektywnego rozumienia świata. Rozwijające się szkoły wyznaniowe pozwalają mu sformułować pogląd, że trzy główne religie trzymają cały świat w swych szponach. Mówiąc o fundamentalizmie, ma na myśli chrześcijaństwo, islam i judaizm. Dowodzi, w jaki sposób fundamentalizm rozkwitł, w szczególności neokonserwatywny ewangelikalizm w USA, i co to oznacza dla przyszłości świata.

Mniej więcej 1500 lat temu w Bamian zostały wyrzeźbione w skale 30-metrowe posągi Buddy. Wznosiły się one w centrum jaskiń klasztornych, w których niegdyś mieszkało aż 3000 mnichów - wówczas Bamian pełniło rolę duchowej stolicy Afganistanu. W 2001 r. pomniki zostały wysadzone przez Talibów, którzy w ten sposób zniszczyli część światowego dziedzictwa. W jednej z jaskiń dawnego klasztoru mieszka dorastająca Bakhtay wraz z rodziną. W czasie, kiedy chłopcy w jej wieku z trudem uczą się alfabetu, ona musi siedzieć w domu. Bakhtay też chce nauczyć się czytać i pisać, więc marzy o tym, że będzie uczęszczać do nowej szkoły dla dziewcząt po drugiej stronie rzeki.

Film opowiada o Mamo - "kurdyjskim Mozarcie", który po upadku Saddama Husseina jedzie na koncert do irackiego Kurdystanu. Jego utopijna wizja "muzyki wolności" wydaje się bliska spełnienia. Dopełnieniem koncertu ma być kobiecy śpiew, który od czasu rewolucji islamskiej jest zakazany w Iranie, lecz stanowi nieodłączny element tradycyjnej muzyki Kurdów. Również muzyka Mamo skomponowana jest tak, że jej istotę stanowi kobiecy głos. Dlatego Mamo zamierza wziąć ze sobą w tę podróż śpiewaczkę i "przemycić" ją przez granicę irańsko-iracką, która przecina w pół jego ojczyznę... Podróży towarzyszy zła przepowiednia w związku ze zbliżającą się pełnią księżyca. Mamo nie zważa jednak na ostrzeżenia i złe wróżby, nic nie jest w stanie zmusić go do zmiany planów.

Pełnometrażowy debiut irańskiej artystki sztuk wizualnych, Shirin Neshat. Przedstawia w nim znakomicie odtworzony obraz Iranu roku 1953, kiedy to Brytyjczycy i Amerykanie obalili demokratycznie wybranego premiera, Mohammada Mossadegha. Film, będący ekranizacją powieści realizmu magicznego spod pióra Shahrnusha Parsipura, opowiada historię czterech kobiet, rozgrywającą się podczas tych dramatycznych wydarzeń. Kobiet jakże różnych — ukształtowanych przez odmienne doświadczenia, wyznanie i pozycję społeczną. Ich świat kreowany jest naturalnie, kamera jakby bez wysiłku rejestruje losy bohaterek, omiatając jednocześnie niezwykle malownicze, irańskie krajobrazy. Neshat bada społeczne, polityczne i psychologiczne uwarunkowania swoich postaci, które w pewnym momencie spotkają się w metaforycznym ogrodzie, by odnaleźć w nim siebie i by oddać się intelektualnej refleksji — mimo, iż gdzieś wokół nich wciąż grzmią echa wojen i religijnych przewrotów. Iran oczami Shirin Heshat ukazuje się nam niczym powiększona fotografia. A na niej irańskie społeczeństwo jest jednym, jakże złożonym, organizmem.