Filmy picie, mleko

Trzydziestoletnia Elizabeth jest właścicielką galerii sztuki. Pewnego razu, przypadkowo poznaje na zakupach przystojnego Johna, maklera giełdowego. Po jakimś czasie znowu się spotykają, lecz tym razem już nie jest to przypadek. To on aranżuje całe spotkanie. Zaczyna także stopniowo wciągać Elizabeth w niebezpieczną grę erotyczną, pełną perwersyjnego seksu, uzależnień i prowokacji.

Last Days to film, który przybliża nam niespokojną osobowość genialnego muzyka, dożywającego swych ostatnich dni. Michael Pitt (Marzyciele, Cal do szczęścia) gra Blake’a, artystę, który wspiął się na szczyty sukcesu i teraz samotnie dźwiga na swoich barkach ciężar utrzymania kilku rodzin, a starzy przyjaciele odzywają się tylko, gdy czegoś potrzebują. Zwłaszcza pieniędzy. Last Days przedstawia kilka godzin z życia Blake’a, które spędza w drewnianym domku na odludziu, uciekając od własnego życia.

Arnold Schwarzenegger wciela się tym razem w rolę bezkompromisowego policjanta-twardziela. W pogoni za jednym z bandytów trafia nie gdzie indziej tylko do przedszkola i to w roli przedszkolanki. Okazuje się, że równie dobrze radzi sobie z dziećmi jak z bandytami, a co więcej poznaje bardzo miłą nauczycielkę. Niestety przestępca atakuje i trzeba znów wrócić do swojej prawdziwej tożsamości by uratować jednego z wychowanków.

Lina McLaindlow, córka generała, po krótkiej znajomości poślubiła typowego lekkoducha Johna Aysgartha. Wkrótce jednak zaczyna drażnić Linę sposób bycia jej wybranka. Ma wrażenie, że widzi tylko powierzchowność męża, ale tak naprawdę go nie zna...

Młody mężczyzna zamieszkuje na barce, na której mieszka małżeństwo z małym chłopcem. On i ojciec rodziny wyciągają z rzeki zwłoki młodej dziewczyny. Zdarzenie to wstrząsa okolicą, lecz nikt nie potrafi wyjaśnić przyczyny utonięcia. Prowadzone jest śledztwo - jest ktoś, kto wie jaki był przebieg wydarzeń, lecz nie zamierza tego ujawniać. Jak było naprawdę, jak skończy się znajomość przybysza z małżeństwem z barki i kto na tym najbardziej ucierpi?

Xavier zamierza poświęcić się karierze urzędnika. Po pełnym wrażeń roku na stypendium w Barcelonie zmienia zdanie. Postanawia podążać za marzeniami - zostaje pisarzem. Tak kończy się pierwsza część filmu. Pięć lat po niezwykłych studiach w Barcelonie Xavier ma przed sobą nowe wyzwania. Bank, który udzielił mu kredytu, zaczyna stwarzać problemy. Xavierowi, oprócz pieniędzy, brakuje też szczęścia w miłości. Zawody i dziewczyny nasz bohater zmienia jak rękawiczki... Robi wszystko, by odnaleźć życiowe spełnienie. Bez skutku. Sprawy komplikują się na dobre, kiedy Xavier traci pracę, musi opiekować się dzieckiem byłej dziewczyny oraz swoim dziadkiem. W końcu rewiduje nieco swoje marzenia. Bardziej pragmatyczny, zostaje dziennikarzem. Podróże, nie tylko do miast Europy stają się jego codziennością. Los rzuca Xaviera do Londynu a następnie do Sankt Petersburga. Sprawy przybierają niespodziewany obrót.

Paryż, 1922 rok. Ciężko chory Marcel Proust (Marcello Mazzarella), którego dni są policzone, kończy swe monumentalne dzieło "W poszukiwaniu straconego czasu". Na łożu śmierci przegląda zdjęcia. Pamięta swoje życie. Ale postacie rzeczywiste mieszają się z postaciami z fikcji. A fikcja stopniowo zyskuje pierwszeństwo przed rzeczywistością. Oto odwiedza Gilbertę (Emmanuelle Béart), swoją miłość z dzieciństwa, teraz żonę Saint-Loupa (Pascal Greggory). Marcel słucha wynurzeń Gilberty, ale jednocześnie powracają do niego inne wspomnienia. Z zakamarków pamięci wynurzają się kolejne osoby: baron de Charlus (John Malkovich), księżna Oriane (Edith Scob), pani Verdurin (Marie-France Pisier) i Odette (Catherine Deneuve).

Rok 1931. Młody hiszpański żołnierz Fernando dezerteruje z armii i chroni się na farmie Manolo, ojca czterech pięknych córek: Rocii, Violetya, Clari i Luz. Kiedy córki odwiedzają ojca ulęgają urokowi młodego Fernando. On sam oczarowany jest każdą z nich. Problemy zaczynają się wtedy, gdy musi podjąć decyzję, którą z nich obdarzyć swoim uczuciem.

Akcja "Zapomnianych" rozgrywa się w slumsach Mexico City. Bohaterami są młodzi chłopcy z biednych, robotniczych rodzin. Dni mijają im na kradzieżach, rozbojach i bójkach. Ich przywódca, Jaibo, właśnie wyszedł z aresztu i chce zemścić się na Juliánie, który go tam wysłał. Umawia się z nim na spotkanie i zabija go. Ma jednak problem, ponieważ całe zajście widział jego przyjaciel Pedro. Od tego momentu, zaczynają się kłopoty.

101 to kod pocztowy Reykjaviku, gdzie jest wiele barów, kafejek i spelunek,w których toczy się nocne życie. Tam właśnie Hlynur spędza swoje ostatnie dni i podrywa dziewczyny, jeśli akurat nie awanturuje się w mieszkaniu swojej matki i nie czeka na darmowe posiłki. Hlynur ma 25 lat i żadnego celu w życiu. Ale gdy pewnej zimy matka zaprasza na święta Lolę, swoją hiszpańską nauczycielkę flamenco (w tej roli Victoria Abril), wszystko się zmienia. Żyjąc z zasiłku, bezpieczny w domu swojej matki, Hlynur nigdy nie czuł pragnienia wyjścia poza granice tego mikrokosmosu, któremu na imię 101 Reykjavik. Zdecydowany za wszelką cenę opierać się dorosłości, szybko odkrywa, że życie ma wobec niego własne plany.