Filmy nastolatek

Rok po ataku terrorystycznym przeprowadzonym w Odessie, obwiniani o jego przeprowadzenie ludzie o nadprzyrodzonych zdolnościach zostają zmuszeni do ukrywania się przed resztą społeczeństwa.

Nisha jest zwykłą norweską nastolatką, ale w domu uważnie przestrzega surowych zasad rodziców pakistańskiego pochodzenia. Choć wydaje się, że prowadzenie podwójnego życia opanowała już do perfekcji, wystarczy zaledwie jedno potknięcie, by okryta "hańbą" znalazła się na pokładzie samolotu do Pakistanu.

Historia Rachel Joy Scott - pierwszej uczennicy, która została zabita w Columbine High School podczas strzelaniny dnia 20 kwietnia 1999 roku. Oparte na szczerych zapiskach Rachel Joy Scott uczennicy Columbine High School, "Moja miłość" to pełne nadziei przypomnienie, że w momencie, kiedy oddajemy swoje życie w ręce Boga, możemy wywołać zmianę, która zmieni świat.

Nową opiekunką Ptolemeusza Greya zostaje osierocona Robyn. Nastolatka dowiaduje się o terapii, która może przywrócić mężczyźnie pamięć.

14-letni Czakra z licznym rodzeństwem i rodzicami ciężko pracuje na polach ryżowych w Kambodży. Kiedy pojawia się możliwość zarabiania w fabryce w Bangkoku, chłopak nie zastanawia się długo. Opłaceni przemytnicy, którzy przewieźli go przez granicę, okazują się handlarzami ludźmi. Czakra zostaje sprzedany do niewolniczej pracy na tajskim trawlerze. Dowodzony przez sadystycznego kapitana statek to miejsce z najgorszego koszmaru. Przemoc, tortury, a nawet zabijanie są tu na porządku dziennym.

Pablo López (Luis Tosar) jest znudzony swoją pracą w banku, gdzie zajmuje się audytem. Pewnego ranka, jadąc do pracy, powoduje stłuczkę z samochodem pewnej kobiety, z którą wdaje się w dyskusję. Posiadając z ubezpieczenia adres kobiety, zaczyna ją śledzić. Tak poznaje jej nastoletnią siostrę, z którą wchodzi w dwuznaczne relacje.

Do szkoły średniej w Rzymie trafia na zastępstwo początkujący nauczyciel Giovanni Prezioso (Riccardo Scamarcio - pamiętany z głównej roli w komedii Mine Vaganti. O miłości i makaronach.). Pełen dobrych chęci i wiary w uczniów chciałby być dla swoich wychowanków niczym Robin Williams w Stowarzyszeniu Umarłych Poetów. Jednak zamiast zarażać ich miłością do kultury i sztuki musi zmierzyć się z obojętnością klasy- konglomeratu imigrantów, dzieciaków z problemami i dorastających dziewcząt. Jego przewodnikiem staje się profesor Fiorito (Roberto Herlitzka) stary nauczyciel historii sztuki, kiedyś wspaniały wykładowca, obecnie wypalony przez lata pracy cynik, marzący już tylko o zbliżającej się emeryturze, albo jeszcze bliższym samobójstwie. Szkołą stara się zarządzać trzecia główna bohaterka filmu - Giuliana (grana przez Margheritę Buy). Boryka się z obojętnością rodziców na los swoich dzieci, niechęcią władz do odpowiedniego dotowania szkoły i tysiącem spraw administracyjnych, które powoli czynią z niej wyzutą z emocji i niedostępną kobietę. Wszystko się zmienia, gdy pewnego dnia pod materacami na sali gimnastycznej znajduje Adama, jednego z najlepszych uczniów szkoły. Chłopiec porzucony przez matkę nie ma co z sobą począć, ani gdzie mieszkać.

Wzmożony apetyt, fale niekontrolowanych emocji oraz włosy rosnące w miejscach, w których się nie spodziewałeś? Dojrzewanie potrafi być naprawdę trudne. Szczególnie jeżeli w międzyczasie ugryzł cię wilkołak. Na własnej skórze (i nie tylko) przekonał się o tym Teddy – pyskaty, irytujący i nadpobudliwy dzieciak mający się za punka. Pewnego dnia, słysząc tajemnicze dźwięki wokół domu, chwyta pręt i w przypływie bohaterstwa (a raczej braku instynktu samozachowawczego) sprawdza, co się dzieje w przydrożnych krzakach. Zdobyte w ten sposób ugryzienie nie wygląda groźnie, a przyszłą blizną nie będzie się można nawet pochwalić. Z czasem jednak z chłopakiem zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Traci panowanie nad swoim ciałem, ma zaniki pamięci, a nocami prześladują go krwiste koszmary. Teddy musi jednak poradzić sobie nie tylko ze zmianami w organizmie, ale także tymi zachodzącymi w jego życiu.

Polskie kino młodych w najlepszym wydaniu. Tytułowe „braty”, Filip i Bartek, próbują uporać się z dorosłością. Rodzinna tragedia w drastyczny sposób zmienia rodzeństwu życie – mają je całe przed sobą, a jakby właśnie stanęło w miejscu. Ich ojciec wpada w narkotykowy cug, a bracia oddalają się od siebie i nic nie jest już takie samo. Filip ma nadzieję, że może wszystko wróci jeszcze do normy. Jest wycofanym, zagubionym i ślepo wpatrzonym w starszego brata 17-latkiem. Włóczy się po mieście, pali blanty za garażami i ucieka w swoją największą pasję – jazdę na deskorolce. Czarno-biały, intymny debiut Marcina Filipowicza przepełniony jest muzyką, bezpretensjonalnym buntem i rozczarowaniem dorosłością.

17-letnia Katie (Bella Thorne) od dzieciństwa cierpi na rzadką chorobę genetyczną. Nawet najdrobniejszy promień słońca może być dla niej śmiertelnym zagrożeniem. Dzień spędza więc w domu, za specjalnymi zasłonami, mając za towarzystwo tylko swojego ojca. Dopiero w nocy wychodzi na zewnątrz. Od dawna przez okno obserwuje pewnego przystojnego chłopaka z sąsiedztwa, marząc o tym, że kiedyś ich drogi się skrzyżują. I oto pewnej nocy, kiedy dziewczyna gra na gitarze na miejscowej stacji kolejowej, Charlie (Patrick Schwarzenegger) pojawia się obok, zauroczony jej muzyką. Uszczęśliwiona Katie postanawia jak najdłużej zachować swoją chorobę w tajemnicy…