Filmy wieś, chłosta

Jeden z najdroższych filmów w historii europejskiej kinematografii. „Templariusze. Miłość i krew” to widowiskowa saga osadzona w średniowiecznych realiach. Opowieść o władzy i intrydze, miłości i zdradzie, namiętności i pokucie. Urodzony w 1150 roku młody szwedzki szlachcic Arn Magusson od najmłodszych lat kształci się w zakonie templariuszy, by stać się godnym miana rycerza. Wskutek intrygi zostaje oskarżony o grzech nieczystości i musi odbyć pokutę. Wyrusza wraz z innymi templariuszami do Ziemi świętej, gdzie toczy się krwawa wojna pomiędzy chrześcijanami i muzułmanami. Jego krucjata to wyprawa pełna przygód i niebezpieczeństw. Przyjdzie mu stoczyć pojedynek z legendarnym rycerzem Ivanhoe, uratować życie sułtana Saladyna i walczyć o ukochaną Cecilię więzioną w klasztorze.

Co może być stawką w grze w szachy ze śmiercią? Czy można wierzyć w dobro, boga i szczęście widząc dookoła tylko zniszczenie, gwałt, mord i zagładę? Jak zakończy się gra o życie? Czy jest jeszcze nadzieja na dobro? Film w alegoryczny sposób pokazuje wędrówkę dwóch kompanów - rycerzy. Jak ona się zakończy?

Akcja filmu rozgrywa się w monarchii austro-węgierskiej na początku XX wieku. Thomas Törless to nowy uczeń ekskluzywnej szkoły z internatem. Niedługo po swoim przybyciu jest świadkiem, jak dwóch uczniów, Reiting i Beineberg, dręczy kolegę z klasy, Basiniego. Zamiast zgłosić dyrektorowi szkoły, iż Basini ukradł pieniądze, chłopcy szantażują go i wykorzystują jak niewolnika. Ze strachu przed wydaleniem ze szkoły, Basini zgadza się na wszystko. Törless, obserwując i analizując zachowanie dręczycieli ich ofiary, odczuwa fascynację narastającymi aktami poniżenia i tortur. Kiedy decyduje się w końcu interweniować, okazuje się być już współwinnym. Film, który powstał w oparciu o powieść Roberta Musila, ukazuje korzenie społeczeństwa autorytarnego.

W 1810 roku setki niewolników znalazło się na pokładzie statku z niewolnikami płynącego z Senegalu do Europy. Był to początek strasznej podróży dla nich. Po dotarciu do celu niewolnicy odkryli swoje żałosne warunki życia.

Odosobniony po śmierci żony, za którą czuje się odpowiedzialny, mężczyzna wychowuje na wsi swoich dwóch synów, Thierry'ego i Jean-François, mszcząc się na nich za stratę żony. Izoluje chłopców od świata zewnętrznego i trzyma ich z dala od tego, co jest dla nich ważne. Przekonany jest, że tylko „spartańskie” wykształcenie odpowiada Thierry'emu. Dlatego Jean-François nadzoruje prace domowe...