Filmy prawda, miasteczko

Erin Brockovich samotnie wychowuje dwójkę dzieci. Poszukuje pracy choć praktycznie nie ma żadnego doświadczenia zawodowego. Wracając z kolejnej rozmowy kwalifikacyjnej bierze udział w wypadku samochodowym. Jej adwokat Ed stara się o odszkodowanie w sądzie lecz przez zachowanie i język jakim posługuję się Erin przegrywa sprawę. Erin zostaje bez pracy i pieniędzy, w akcie desperacji prosi Eda aby zatrudnił ją w swojej firmie prawniczej. Pomimo początkowych problemów w pracy, Erin wpada na ślad dużej sprawy, okazuję się że w małej miejscowości mieszczącej się blisko fabryki dużej korporacji wody gruntowe są skażone. Erin zaczyna własne dochodzenie.

Wyobraźmy sobie świat, w którym ludzie mówią tylko prawdę. Do czasu, gdy pewien fajtłapa wymyśla kłamstwo.

Gdzieś na prowincji, w małym miasteczku, mieszka rodzina Moszów. Ojciec rodziny, Filip, skromny zaopatrzeniowiec w dużej fabryce, postanawia, z okazji narodzin córeczki, kupić amatorską kamerę. Początkowo uwiecznia nią swoją szczęśliwą rodzinkę, żyje cicho i spokojnie, ale z czasem, gdy o jego hobby dowie się dyrekcja zakładu, powoli ewoluuje w społecznika i zaangażowanego artystę. Zaniedbuje przy tym rodzinę i dom. Jaką cenę zapłaci za swoją pasję?

Don McKay (Thomas Haden Church) pracuje jako woźny w szkole. Pewnego dnia dostaje list od swojej szkolnej miłości, Sonny (Elisabeth Shue). Samotny mężczyzna po 25 latach wraca do swojego rodzinnego miasteczka. Dowiaduje się, że Sonny cierpi na nieuleczalną chorobę. Don postanawia pozostać z nią do końca jej dni. Jednak po pierwszej spędzonej nocy w łóżku ukochanej dochodzi do morderstwa, które jest początkiem tajemniczych zdarzeń.

Sydney jest lekarzem, ceniona przez otoczenie samotna kobieta, która nie potrafi ułożyć sobie życia. Została poinformowana, że jest zjazd absolwentów jej szkoły. Sydney początkowo nie ma ochoty wybierać się na uroczystość, ale za namową przyjaciółki odwiedza rodzinne strony...

W poczekalni dworca kolejowego w małym miasteczku spotykają się przypadkowo szkolni koledzy. Nie widzieli się wiele lat, każdy z nich wybrał własną życiową drogę. Władysław założył rodzinę, ma żonę i dwoje dzieci i chociaż ledwie wiąże koniec z końcem, stara się żyć godnie i uczciwie. Zawsze był spokojny, wyważony, wśród kolegów uchodził za fajtłapę, nawet nazywali go „Trzy czwarte”. Kazimierz Kaczyński to absolutne przeciwieństwo Władysława – lubi imponować, być w centrum uwagi. Zgrywa światowca obytego w towarzystwie; jest stale przy forsie, którą zdobywa, kombinując. Nie splamił się uczciwą pracą, woli drobne szwindle i karciane oszustwa, które przynoszą mu niemałe dochody. Okazuje się, że Kazik jest w potrzebie, szuka mety, lokum do pomieszkania. Dobroduszny Władysław zabiera go do siebie, chociaż żyje w bardzo skromnych warunkach.