Filmy rybak, policja

Jest rok 1752. Joshua i Naomi Collins, wraz z synkiem Barnabasem, opuszczają Liverpool w Anglii, aby rozpocząć nowe życie w Ameryce. Ucieczka za ocean to jednak za mało, aby uwolnić się od tajemniczej klątwy ciążącej na rodzinie. Mija dwadzieścia lat. Barnabas (w tej roli Johnny Depp) ma cały świat u swych stóp — a przynajmniej miasteczko Collinsport w stanie Maine. Ten bogaty i potężny pan dworu Collinwood jest niepoprawnym kobieciarzem… do momentu, gdy popełnia niewybaczalny błąd, łamiąc serce Angelique Bouchard (granej przez Evę Green). Angelique, wiedźma w każdym sensie tego słowa, skazuje Barnabasa na los gorszy od śmierci — zamienia go w wampira i grzebie żywcem. Dwa wieki później Barnabas zostaje przypadkowo uwolniony z grobowca. Po wyjściu na zmieniony nie do poznania świat roku 1972 powraca na dwór Collinwood, gdzie okazuje się, że ta niegdyś świetna posiadłość popadła w ruinę. Nędzne pozostałości rodu Collinsów mają się niewiele lepiej; każdy z członków rodziny ukrywa przed światem własne mroczne tajemnice. Głowa rodziny, Elizabeth Collins Stoddard (Michelle Pfeiffer), zatrudniła Dr Julię Hoffman (w tej roli Helena Bonham Carter), psychiatrę, aby zamieszkała z rodziną i pomogła rozwiązać dręczące ją problemy.

W okolicy nadmorskiego miasteczka pojawia się rekin. Szef policji, oceanograf i stary marynarz łączą siły, aby upolować bestię.

Dwóch nastolatków, Ellis i Neckbone, odkrywa na wyspie na rzece Missisipi kryjówkę mężczyzny o imieniu Mud. Ten opowiada im brzmiącą dość nieprawdopodobnie historię, jakoby zabił człowieka w Teksasie i teraz ucieka przed żądnymi jego głowy łowcami nagród. Planuje zabrać ze sobą miłość swego życia, urodziwą Juniper, która czeka na niego w mieście. Zaintrygowani chłopcy, choć podchodzą do wyznań Muda sceptycznie, postanawiają mu pomóc. Wkrótce okazuje się, że Mud wcale nie kłamał. W spokojnym miasteczku pojawia się nieznajoma piękność, a w ślad za nią przybywają bezwzględni łowcy nagród.

Jurek młody rybak z wybrzeża pragnie życia w dobrobycie i luksusie, czego nie może mu zapewnić praca na kutrze. Postanawia wykorzystać swój urok osobisty i pomysłowość… Wkrótce dochodzi do perfekcji w sztuce uwodzenia naiwnych dziewczyn. Kiedy zyskuje ich zaufanie, perfidnie okrada z pieniędzy i kosztowności. Pokrzywdzone z poczucia wstydu i śmieszności nie zgłaszają popełnionych przestępstw, tym bardziej, że często same dobrowolnie oddają oszustowi posiadane dobra.

Ciepła i wzruszająca opowieść o dwóch starszych, mieszkających razem siostrach. Znajdują na plaży nieprzytomnego młodego człowieka, zabierają go do domu i opiekują się nim. Gdy ten odzyskuje przytomność, okazuje się, że jest Polakiem. Wraz z biegiem czasu jednak, między nim a siostrami nawiązuje się nić porozumienia...

Trzeci film wyreżyserowany przez Federico Felliniego obrazuje historię pięciu przyjaciół, zbliżających się już do progu 30 lat. Żyją oni niezobowiązującym, "dziecięcym" życiem, wymigując się od poważnych obowiązków oraz pracy, od których preferują szwędanie się po nocach i grę w bilard. Wszystko zaczyna się jednak komplikować, kiedy Fausto (Franco Fabrizi) się żeni, a od Alberto (Alberto Sordi) odchodzi siostra zostawiając jego i matkę niemal bez środków do życia. Przyjaciele zdają sobie sprawę, że trzeba znaleźć pracę i zmierzyć się z "dorosłym" życiem. Nie okaże się to jednak proste.

Biedny rybak zakochuje się w bogatej dziewczynie. Wyrusza w rejs, aby zarobić na ich ślub. Kobieta zostaje pod opieka przyjaciela, który też ją kocha.

Podczas weekendu dwoje szemranych biznesmenów leci na Kajmany, aby uniknąć federalnego dochodzenia sądowego. Jednakże ich ucieczka wyzwala reakcję łańcuchową, prowadzącą do rodowitego Brytyjczyka, który popełni zbrodnię mogącą zmienić cały naród.

Marcel Marx szukając bliższego kontaktu z ludźmi rozpoczął pracę pucybuta. Mimo, że to niezbyt dochodowe zajęcia, daje mu ono satysfakcję. W młodości był znanym artystą francuskiej bohemy, ale zrezygnował z tego świata udając się na dobrowolne wygnanie do portowego miasta. Dzieląc czas pomiędzy żoną, bar i pracę nie szuka niczego więcej. Choroba żony i młodociany emigrant z Afryki przewartościują jego zapatrywania na życie.

Film, który w powszechnej świadomości zapoczątkował nową falę w kinie tureckim. Nakręcony w stylu „guerilla” – niemal bez budżetu, z minimalną ekipą oraz naturalnymi sceneriami i aktorami. Poświęcony wykluczonym ze społeczeństwa: bezdomnym, pijakom, onanistom, heroinistkom. Wchodzący pod powierzchnię rzeczy. Piękne nabrzeża Stambułu pokazują tu inną twarz – miejsca przeklętego i niegościnnego, od którego otwartych przestrzeni nie ma ucieczki. Jednocześnie Salto w trumnie to film w wielu momentach zaskakujący humorem i eksperymentem. Pełno tu zbyt bliskich kadrów, nagłych cięć, oryginalnego dźwięku oraz klimatycznej muzyki Baba Zuli. Główny bohater (Mahsun) nie ma domu i marznie zimą na ulicach. Ratuje go jednak pasja, która polega na włamywaniu się w nocy do samochodów. Mimo surowych kar, nie potrafi oprzeć się pokusie kradzieży ambulansu czy autobusu, ale i rozmaitym szaleństwom na ulicy. Mahsun wydaje się ograniczony umysłowo, być może nie rozumie świata, albo też żyje w swoim własnym? W jednej z najpiękniejszych sekwencji filmu wykrada z twierdzy Rumeli pawia – symbol bogactwa, płodności, ochrony przed złem – i razem podróżują przez miasto w surrealistycznej ucieczce donikąd.