Filmy obojętność

Spojrzenie na życie i śmierć z perspektywy rodziny Fisherów, zajmującej się na co dzień prowadzeniem zakładu pogrzebowego.

Jest wiek XXI. Zasoby naturalne wyczerpują się w zastraszającym tempie, a Ziemi grozi zagłada. Znaczną część jej mieszkańców stanowią roboty, które w wyglądzie zewnętrznym niczym nie różnią się od ludzi. Powstają coraz to nowe formy robotów - sztucznych inteligencji. Jednym z nich jest mały chłopiec android, który wyrusza w emocjonalną podróż. Chce się dowiedzieć, czy może być czymś więcej niż maszyną. On kocha i chce być kochanym. Film powstał na podstawie koncepcji Stanleya Kubricka, który zmarł nagle po rozpoczęciu prac przygotowawczych. Zdjęcia zrealizował Janusz Kamiński.

Akcja dzieje się w czasie okrutnych walk międzyplemiennych (Tutsi przeciw Hutu) w stolicy Rwandy, Kigali, w 1993 roku. Jednym z bohaterów jest właściciel tytułowego hotelu Paul Rusesabagina, który dał schronienie tysiącom bezbronnych Rwandyjczyków.

Russ Duritz (Willis) jest cenionym specjalistą od "kreowania wizerunku publicznego". Czy odniósł sukces? Czy jest szczęśliwy? Wiedzie niesłychanie puste życie zapominając o marzeniach i chłopcu, którym kiedyś był. Pewnego dnia jednak spotyka na swej drodze ośmioletniego Rusty'ego (Breslin), w którym odnajduje samego siebie z dzieciństwa. Początkowo Russ myśli, że ma halucynacje i stara się pozbyć natręta. Rusty nic sobie z tego nie robi, nie rozumie czemu Russ zapomniał o dziecięcych marzeniach, nie ma żony, ani nawet psa. Otwarcie traktuje go jako życiowego nieudacznika i wstydzi się, że wyrósł na kogoś takiego jak on. Minie sporo czasu zanim oboje - Russ i Rusty - zrozumieją, że mogą się od siebie wiele nauczyć, a wszystko jeszcze przed nimi.

Według powieści H.G. Wellsa, naukowiec i majsterkowicz buduje wehikuł czasu i używa go do badania odległej przyszłości, w której istnieją dwie ludzkie rasy, jedna łagodna i delikatna, druga ludożercza żyjąca pod ziemią. Maszyna zostaje skradziona przez podziemną rasę, podróżnik musi podjąć ryzyko bycia złapanym (i zjedzonym) żeby powrócić do swoich czasów.

Charlotta - światowej sławy pianistka, która zapomniawszy o rodzinie, w całości poświęciła się sztuce - przeżywa depresję po śmierci swojego przyjaciela, Leonarda. Na zaproszenie córki i jej męża przyjeżdża ze Szwajcarii do małego prowincjonalnego zboru protestanckiego w Szwecji. Matka jest oburzona, że Eva bez jej wiedzy wzięła pod opiekę swoją upośledzoną i oddaną przed laty do przytułku siostrę - Helenę. Będzie to pierwsza, ale nie jedyna rysa w atmosferze pozornej, uprzejmej obojętności między nimi.

Owdowiała wiele lat temu kobieta żyje od tamtego momentu wspólnie z synem. Wychowany przez matkę 28-letni mężczyzna jest nieśmiały, spokojny i niezbyt samodzielny. W wyniku brutalnego morderstwa - z braku innych poszlak, a także w wyniku własnej bezradności - zostaje przez policję uznanym za głównego podejrzanego. Adwokat z urzędu zdaje się być również niezainteresowany skutecznym załatwieniem sprawy. Zdeterminowana matka postanawia sama udowodnić niewinność syna.

Mateusz, Igor, Marlon i Paulina chodzą do jednego liceum. Po powrocie z Budapesztu Mateusz dowiaduje się, że jeden z kolegów, niejaki Bąbel, powiesił się na szkolnym boisku. Przejmując się tragedią znajomego chłopaka, postanawia na własną rękę przeprowadzić śledztwo w sprawie jego śmierci. Igor, który znalazł ciało Bąbla, wie co się stało, ale boi się mówić. Podobnie jest z innymi uczniami, nawet nauczycielami, którzy zajęci są głównie swoimi prywatnymi problemami. Ostatnią szansę widzi w rozmowie z zakochaną w nim Pauliną, ale dziewczyna pozostawia go samego w walce o poznanie prawdy.

Angielski król Henryk II Plantagenet, zwany też Andegaweńskim, żył w latach 1133-1189. Podbił północną Irlandię, Szkocję i część Walii. Do korony brytyjskiej przyłączył także zachodnią Francję. Żonę, Eleonorę Akwitańską, więził przez piętnaście lat w twierdzy w Salisbury, wypuszczając na wolność tylko z okazji uroczystości państwowych i Bożego Narodzenia. Akcja filmu Lew w zimie rozpoczyna się właśnie podczas świąt Bożego Narodzenia 1183 r. Na zamek w Chinon przybywa Eleonora. Henryk sprowadza też synów: Jana (przyszłego króla Jana Bez Ziemi), Ryszarda (przyszłego króla Ryszarda Lwie Serce) i Gotfryda. Na tronie po swojej śmierci chciałby widzieć ulubionego Jana, podczas gdy faworytem Eleonory jest Ryszard. Sukcesja staje się przedmiotem walki między małżonkami i licznych dworskich intryg.

Na swoje alter ego Bergman wybrał 80-letniego profesora Borga, który jedzie z synową ze Sztokholmu do Lund na obchody własnego jubileuszu naukowego. Podróż staje się dla niego wędrówką przez obszary pamięci, refleksją nad życiem i stosunkami z ludźmi. Bohater przywołuje we wspomnieniach swoją pierwszą niespełnioną miłość, nieudane małżeństwo, trudne ojcostwo. Bliskość śmierci sprawia, że Borg uświadamia sobie, iż apodyktycznością, chłodem i obojętnością odgrodził się murem od innych, skazał się na rozpaczliwą samotność. Teraz będzie starał się powoli ów mur burzyć (co jest jedynie subtelnie zasygnalizowane, ale i tak stanowi wyjątkowy w twórczości reżysera promyk optymizmu).