Filmy obojętność

Spojrzenie na życie i śmierć z perspektywy rodziny Fisherów, zajmującej się na co dzień prowadzeniem zakładu pogrzebowego.

Jest wiek XXI. Zasoby naturalne wyczerpują się w zastraszającym tempie, a Ziemi grozi zagłada. Znaczną część jej mieszkańców stanowią roboty, które w wyglądzie zewnętrznym niczym nie różnią się od ludzi. Powstają coraz to nowe formy robotów - sztucznych inteligencji. Jednym z nich jest mały chłopiec android, który wyrusza w emocjonalną podróż. Chce się dowiedzieć, czy może być czymś więcej niż maszyną. On kocha i chce być kochanym. Film powstał na podstawie koncepcji Stanleya Kubricka, który zmarł nagle po rozpoczęciu prac przygotowawczych. Zdjęcia zrealizował Janusz Kamiński.

Akcja dzieje się w czasie okrutnych walk międzyplemiennych (Tutsi przeciw Hutu) w stolicy Rwandy, Kigali, w 1993 roku. Jednym z bohaterów jest właściciel tytułowego hotelu Paul Rusesabagina, który dał schronienie tysiącom bezbronnych Rwandyjczyków.

U schyłku dziewiętnastego wieku naukowiec H. George Wells, tworzy maszynę zdolną do przemieszczania się w czasie. Opowiada o tym swoim przyjaciołom, a gdy nie chcą mu uwierzyć udaje się w przyszłość, by zdobyć dowody. Przemierzając kolejne wieki George, dociera do odległej przyszłości, gdzie rasa ludzka podzieliła się na dwa gatunki pokojowych Eloi i potwornych Morloków.

Russ Duritz (Willis) jest cenionym specjalistą od "kreowania wizerunku publicznego". Czy odniósł sukces? Czy jest szczęśliwy? Wiedzie niesłychanie puste życie zapominając o marzeniach i chłopcu, którym kiedyś był. Pewnego dnia jednak spotyka na swej drodze ośmioletniego Rusty'ego (Breslin), w którym odnajduje samego siebie z dzieciństwa. Początkowo Russ myśli, że ma halucynacje i stara się pozbyć natręta. Rusty nic sobie z tego nie robi, nie rozumie czemu Russ zapomniał o dziecięcych marzeniach, nie ma żony, ani nawet psa. Otwarcie traktuje go jako życiowego nieudacznika i wstydzi się, że wyrósł na kogoś takiego jak on. Minie sporo czasu zanim oboje - Russ i Rusty - zrozumieją, że mogą się od siebie wiele nauczyć, a wszystko jeszcze przed nimi.

Charlotta - światowej sławy pianistka, która zapomniawszy o rodzinie, w całości poświęciła się sztuce - przeżywa depresję po śmierci swojego przyjaciela, Leonarda. Na zaproszenie córki i jej męża przyjeżdża ze Szwajcarii do małego prowincjonalnego zboru protestanckiego w Szwecji. Matka jest oburzona, że Eva bez jej wiedzy wzięła pod opiekę swoją upośledzoną i oddaną przed laty do przytułku siostrę - Helenę. Będzie to pierwsza, ale nie jedyna rysa w atmosferze pozornej, uprzejmej obojętności między nimi.

Owdowiała wiele lat temu kobieta żyje od tamtego momentu wspólnie z synem. Wychowany przez matkę 28-letni mężczyzna jest nieśmiały, spokojny i niezbyt samodzielny. W wyniku brutalnego morderstwa - z braku innych poszlak, a także w wyniku własnej bezradności - zostaje przez policję uznanym za głównego podejrzanego. Adwokat z urzędu zdaje się być również niezainteresowany skutecznym załatwieniem sprawy. Zdeterminowana matka postanawia sama udowodnić niewinność syna.

Mateusz, Igor, Marlon i Paulina chodzą do jednego liceum. Po powrocie z Budapesztu Mateusz dowiaduje się, że jeden z kolegów, niejaki Bąbel, powiesił się na szkolnym boisku. Przejmując się tragedią znajomego chłopaka, postanawia na własną rękę przeprowadzić śledztwo w sprawie jego śmierci. Igor, który znalazł ciało Bąbla, wie co się stało, ale boi się mówić. Podobnie jest z innymi uczniami, nawet nauczycielami, którzy zajęci są głównie swoimi prywatnymi problemami. Ostatnią szansę widzi w rozmowie z zakochaną w nim Pauliną, ale dziewczyna pozostawia go samego w walce o poznanie prawdy.

Boże Narodzenie roku 1183. Starzejący się król Anglii Henryk II pragnie wyznaczyć swojego następcę. Każdy z jego trzech synów Ryszard, Jan i Geoffrey pragnie tronu dla siebie. Żona Henryka, królowa Eleonora skłonna byłaby podzielić królestwo. Jednak król Henryk jest temu zdecydowanie przeciwny: królestwo ma pozostać całością, a władca może być tylko jeden. W ciągu kilku świątecznych dni rozegra się wyrafinowana gra, w wyniku której określona zostanie przyszłość królestwa. [opis dystrybutora]

Na swoje alter ego Bergman wybrał 80-letniego profesora Borga, który jedzie z synową ze Sztokholmu do Lund na obchody własnego jubileuszu naukowego. Podróż staje się dla niego wędrówką przez obszary pamięci, refleksją nad życiem i stosunkami z ludźmi. Bohater przywołuje we wspomnieniach swoją pierwszą niespełnioną miłość, nieudane małżeństwo, trudne ojcostwo. Bliskość śmierci sprawia, że Borg uświadamia sobie, iż apodyktycznością, chłodem i obojętnością odgrodził się murem od innych, skazał się na rozpaczliwą samotność. Teraz będzie starał się powoli ów mur burzyć (co jest jedynie subtelnie zasygnalizowane, ale i tak stanowi wyjątkowy w twórczości reżysera promyk optymizmu).