Filmy obojętność

Spojrzenie na życie i śmierć z perspektywy rodziny Fisherów, zajmującej się na co dzień prowadzeniem zakładu pogrzebowego.

Jest wiek XXI. Zasoby naturalne wyczerpują się w zastraszającym tempie, a Ziemi grozi zagłada. Znaczną część jej mieszkańców stanowią roboty, które w wyglądzie zewnętrznym niczym nie różnią się od ludzi. Powstają coraz to nowe formy robotów - sztucznych inteligencji. Jednym z nich jest mały chłopiec android, który wyrusza w emocjonalną podróż. Chce się dowiedzieć, czy może być czymś więcej niż maszyną. On kocha i chce być kochanym. Film powstał na podstawie koncepcji Stanleya Kubricka, który zmarł nagle po rozpoczęciu prac przygotowawczych. Zdjęcia zrealizował Janusz Kamiński.

W roku 1994, w czasach, kiedy Ruanda pogrążona była w szaleństwie, jeden człowiek przyrzekł chronić rodzinę, którą kochał a w końcu znalazł odwagę, aby uratować życie 1200 ludzi. Hotel Ruanda opowiada inspirującą, opartą na faktach historię bohatera Paula Rusesabagina, kierownika hotelu, który dzięki wielkiej odwadze i sprytowi uratował życie wielu ludzkich istnień. Podczas gdy cała reszta świata wolała zamknąć oczy, Paul otworzył swoje serce i udowodnił, że jeden dobry człowiek może zdziałać bardzo wiele.

Russ Duritz (Willis) jest cenionym specjalistą od "kreowania wizerunku publicznego". Czy odniósł sukces? Czy jest szczęśliwy? Wiedzie niesłychanie puste życie zapominając o marzeniach i chłopcu, którym kiedyś był. Pewnego dnia jednak spotyka na swej drodze ośmioletniego Rusty'ego (Breslin), w którym odnajduje samego siebie z dzieciństwa. Początkowo Russ myśli, że ma halucynacje i stara się pozbyć natręta. Rusty nic sobie z tego nie robi, nie rozumie czemu Russ zapomniał o dziecięcych marzeniach, nie ma żony, ani nawet psa. Otwarcie traktuje go jako życiowego nieudacznika i wstydzi się, że wyrósł na kogoś takiego jak on. Minie sporo czasu zanim oboje - Russ i Rusty - zrozumieją, że mogą się od siebie wiele nauczyć, a wszystko jeszcze przed nimi.

Według powieści H.G. Wellsa, naukowiec i majsterkowicz buduje wehikuł czasu i używa go do badania odległej przyszłości, w której istnieją dwie ludzkie rasy, jedna łagodna i delikatna, druga ludożercza żyjąca pod ziemią. Maszyna zostaje skradziona przez podziemną rasę, podróżnik musi podjąć ryzyko bycia złapanym (i zjedzonym) żeby powrócić do swoich czasów.

Charlotta - światowej sławy pianistka, która zapomniawszy o rodzinie, w całości poświęciła się sztuce - przeżywa depresję po śmierci swojego przyjaciela, Leonarda. Na zaproszenie córki i jej męża przyjeżdża ze Szwajcarii do małego prowincjonalnego zboru protestanckiego w Szwecji. Matka jest oburzona, że Eva bez jej wiedzy wzięła pod opiekę swoją upośledzoną i oddaną przed laty do przytułku siostrę - Helenę. Będzie to pierwsza, ale nie jedyna rysa w atmosferze pozornej, uprzejmej obojętności między nimi.

Tytułowa matka to kobieta, która nie cofnie się przed niczym w obronie swego syna. Do-Joon, umysłowo upośledzony syn Hye-ja, zostaje przypadkowo potrącony przez przejeżdżającego mercedesa. Jego przyjaciel namawia go do zemsty na sprawcy wypadku. Obaj śledzą auto i docierają do pola golfowego, gdzie spotykają domniemanych winowajców i wszczynają z nimi bójkę. To oczywiście przykuwa uwagę policji. Kiedy później zostaje popełniona zbrodnia (morderstwo na tle seksualnym na pewnej uczennicy), Do-Joon, którego widziano na miejscu tragedii, zostaje oskarżony i zatrzymany. Przekonana o niewinności syna i wzburzona obojętnością sądu na jego stan zdrowia, Hye-ja zwraca się o pomoc do drogiego prawnika i przyjaciół. Kiedy jednak nikt nie chce jej wesprzeć, postanawia wziąć sprawę w swoje ręce.

Na swoje alter ego Bergman wybrał 80-letniego profesora Borga, który jedzie z synową ze Sztokholmu do Lund na obchody własnego jubileuszu naukowego. Podróż staje się dla niego wędrówką przez obszary pamięci, refleksją nad życiem i stosunkami z ludźmi. Bohater przywołuje we wspomnieniach swoją pierwszą niespełnioną miłość, nieudane małżeństwo, trudne ojcostwo. Bliskość śmierci sprawia, że Borg uświadamia sobie, iż apodyktycznością, chłodem i obojętnością odgrodził się murem od innych, skazał się na rozpaczliwą samotność. Teraz będzie starał się powoli ów mur burzyć (co jest jedynie subtelnie zasygnalizowane, ale i tak stanowi wyjątkowy w twórczości reżysera promyk optymizmu).

Bohaterami filmu są uczniowie pewnego liceum: Mateusz, Igor, Marlon, Paulina. Mateusz, po powrocie z Budapesztu, dowiaduje się o samobójczej śmierci jednego z kolegów, Piotra przezywanego Bąblem, który powiesił się na szkolnym boisku. Mimo, iż sam nigdy nie był jego przyjacielem, a nawet czasami mu dokuczał, Mat podejmuje śledztwo mające wyjaśnić przyczyny śmierci chłopca. [opis dystrybutora]

Angielski król Henryk II Plantagenet, zwany też Andegaweńskim, żył w latach 1133-1189. Podbił północną Irlandię, Szkocję i część Walii. Do korony brytyjskiej przyłączył także zachodnią Francję. Żonę, Eleonorę Akwitańską, więził przez piętnaście lat w twierdzy w Salisbury, wypuszczając na wolność tylko z okazji uroczystości państwowych i Bożego Narodzenia. Akcja filmu Lew w zimie rozpoczyna się właśnie podczas świąt Bożego Narodzenia 1183 r. Na zamek w Chinon przybywa Eleonora. Henryk sprowadza też synów: Jana (przyszłego króla Jana Bez Ziemi), Ryszarda (przyszłego króla Ryszarda Lwie Serce) i Gotfryda. Na tronie po swojej śmierci chciałby widzieć ulubionego Jana, podczas gdy faworytem Eleonory jest Ryszard. Sukcesja staje się przedmiotem walki między małżonkami i licznych dworskich intryg.